Maria Svarbova
Συλλογική ευθύνη
30-09-2017

Στα γυναικεία αποδυτήρια στο κολυμβητήριο, λειτουργούν τρεις από τις συνολικά εφτά βρύσες στα ντους τον τελευταίο μήνα. Ευτυχώς ακόμα είμαστε λίγες, με το που θα μπει ο Οκτώβριος και θα μαζευτεί ο κόσμος ενδέχεται να περιμένουμε στην ουρά τουρτουρίζοντας για να πλυθούμε.

Οπως είναι φυσικό η κατάσταση αυτή προκαλεί μια σχετική γκρίνια η οποία ανακυκλώνεται μεταξύ μας και σπάνια φτάνει ως τις κυρίες της υποδοχής οι οποίες μας διαβεβαιώνουν πως έχουν ενημερώσει αρμοδίως και θα λυθεί το πρόβλημα.

Σήμερα, λοιπόν, μια κυρία μεταξύ 60 και 70 χρονών, σχολίασε πως ίσως επίτηδες αφήνουν τις βρύσες χαλασμένες για να αναγκαστούμε να πλενόμαστε πιο γρήγορα – όταν θα υπάρχει κόσμος που θα περιμένει, αναγκαστικά θα βιαζόμαστε να τελειώσουμε. Γιατί, για να πούμε την αλήθεια,  το είχαμε παρακάνει κι εμείς, κάναμε κατάχρηση του νερού, πλενόμασταν με τις ώρες.

Υποθέτω πως, όπως όλοι όσοι μιλούν για την συλλογική μας ευθύνη, η εν λόγω κυρία δεν σπαταλάει το νερό του ντους, ή τουλάχιστον δεν πιστεύει η ίδια ότι το σπαταλάει. Θεωρεί όμως πως όσοι το σπαταλούν, ευθύνονται για τις χαλασμένες βρύσες, και όχι επειδή τις χάλασαν : η ευθύνη τους είναι ηθική, η συμπεριφορά τους ήταν απαράδεκτη και επισύρει την τιμωρία, η οποία θα επιβληθεί από την διοίκηση του κολυμβητηρίου. Δηλαδή, ο δήμαρχος και ο πρόεδρος του ΟΠΑΝΔΑ, όχι μόνο δεν ευθύνονται για τις χαλασμένες βρύσες που δεν επισκευάζονται, αλλά διαθέτουν την απαιτούμενη ηθική ανωτερότητα ώστε να τιμωρήσουν και, κυρίως, να σταματήσουν την σπατάλη του νερού. Θεωρεί, δε, η κυρία, πως όσες είχαν την αναισθησία να σπαταλούν ως τώρα το νερό, θα αποκτήσουν ξαφνικά φιλότιμο και θα σταματήσουν να το κάνουν γιατί θα συγκινηθούν που κάποιες άλλες κυρίες θα ξεπαγιάζουν μούσκεμα στην ουρά.

 

Αυτού του είδους η προτεσταντική ηθική με τα λογικά άλματα που εμπεριέχει, απαντάται σε ένα βαθμό σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού όσον αφορά την συλλογική μας ευθύνη για την οικονομική κρίση και την δίκαιη τιμωρία μας από τους δανειστές. Είναι, δε , μια λογική βαθειά ριζωμένη, καλλιεργημένη με την φροντίδα επίμονου κηπουρού από τα ΜΜΕ, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεριζωθεί.