Ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι
21-09-2020

Στα νερά του λιμανιού του Αργοστολίου και στον Κούταβο, την παρακείμενη λιμνοθάλασσα, υπάρχουν θαλάσσιες χελώνες χοντροκέφαλες Καρέτα. Καλύτερη ώρα να τις δεις το πρωί δίπλα στις ψαρόβαρκες, βγάζουν τη μουσούδα τους έξω από το νερό να πάρουν ανάσα. Βλέποντας φωτογραφίες της παλιάς πέτρινης γέφυρας Δεβοσέτου, χτυπημένης (αυτή τη φορά) από τα κύματα, αναρωτήθηκα πώς επιβίωσαν σε τέτοια αβαθή νερά της μανίας των κυμάτων. Ανησυχία που διασκέδασε αυτομάτως η σκέψη ότι οι θαλάσσιες χελώνες είναι προγραμματισμένες για επιστροφή ώστε να ωοτοκούν στην παραλία που γεννήθηκαν. Σίγουρα, παρηγορήθηκα, θα έχουν και την ικανότητα να “μυρίζουν” την αλλαγή στην ατμόσφαιρα, θα ξέρουν να προστατέψουν τον εαυτό τους, θα βρίσκουν καταφύγιο σε πιο ασφαλή νερά.

Μα αμέσως, γνωρίζοντας ότι η περίοδος ωοτοκίας ξεκινά με το τέλος της Άνοιξης και τελειώνει στις αρχές του Φθινοπώρου, ανησύχησα για τα αγέννητα μικρά, για τις φωλιές που μετρούσα φέτος διάσπαρτες στις παραλίες του νησιού όπου ξάπλωσα, σημειωμένες από εθελοντές με προστατευτική κορδέλα για τους κολυμβητές.

Έχουν χαλάσει οι παραλίες, πήρε την άμμο το κύμα, ήταν τα λόγια της μητέρας μου όταν αποκαταστάθηκε η επικοινωνία μαζί της. Κάθε χρόνο εγκαταλείπει τη γενέθλια γη κι επιστρέφει Αθήνα έχοντας μπει για καλά ο Οκτώβρης.

Έψαξα στο Google με λέξεις κλειδιά: loggerhead turtle και nesting και hurricane. Βρήκα ότι από έναν παλιό, ξεχασμένο κυκλώνα, τον Φλόιντ το φθινόπωρο του ’99 στη Φλόριντα, καταστράφηκαν χιλιάδες φωλιές με αποτέλεσμα να χαθούν δεκάδες χιλιάδες χελωνάκια. Τη γλύτωσαν φωλιές σκαμμένες από τις μητέρες πιο ψηλά στην παραλία, κοντά στη ζώνη με τις αμμοθίνες.

Η Φλόριντα δεν βρίσκεται σε τεκτονικά ενεργή περιοχή, οι παραλίες της είναι πλατιές, ευρύχωρες, με σχηματισμό αμμοθινών προς τα μέσα, κάτι όχι συχνό γεωμορφολογικά στη δραστήρια Ελλάδα (στις εξαιρέσεις ο Λαγανάς), όπου οι παραλίες μας είναι γενικά στενές, με γκρεμό ή πλαγιά από πάνω.

Η ελπίδα μου για τα αγέννητα χελωνάκια του καλοκαιριού στην Κεφαλονιά έσβησε.

Διαβάζω ότι ίσως το 2020 ήταν η χρονιά της Καρέτα – Οι φωλιές της προστατευόμενης θαλάσσιας χελώνας Καρέτα που καταγράφηκαν φέτος από τον ΑΡΧΕΛΩΝ στα 75χλμ. των κύριων παραλιών ωοτοκίας στην Ελλάδα ανέρχονται σε 6.500, αριθμό εντυπωσιακά μεγαλύτερο από τις 5.400 φωλιές που είχαν καταγραφεί πέρυσι στις ίδιες παραλίες Ανάλογη αύξηση υπήρξε και σε άλλες χώρες, κάτι το οποίο αποδίδεται στις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικράτησαν στη Μεσόγειο τα προηγούμενα χρόνια –και δεν έχει να κάνει με την καραντίνα και γενικότερα τις επιπτώσεις από την πανδημία του κορωνοϊού.

Αυτό που χαρίζει με χαρά απλόχερα η φύση θα το πάρει απρόβλεπτα, με καπρίτσιο και σκληρότητα. Ζαριές. Εμείς το χαβά μας – how is the weather? so happy together. Κλιματική αλλαγή, ολοένα συχνότερα τα καταστροφικά καιρικά φαινόμενα, αδιάκοπη η οικιστική πίεση στις παράκτιες περιοχές. Κάποια είδη στην πρώτη γραμμή της μάχης.

Φθινοπωρινή ισημερία αύριο. Σήμερα μια σύντομη υποσημείωση για το φετινό καλοκαίρι που σε λίγη ώρα θα είναι περασμένο.