Υνί Αγάπη
12-06-2018

Προβληματιζόμαστε, με την αγάπη που μας έρχεται, και μας αφήνει. Και πάλι ξανάρχεται, για να μας αφήσει ξανά.
Εκατοντάδες λασπογαρίδες, στην παραλία του χωριού μου, άραγε κάνουν το ίδιο, όταν η θάλασσα τις αφήνει έρμαια στα αρπακτικά, πριν η πλυμμυρίδα τις ξανασκεπάσει, στην υδάτινη αγκάλη της;
Ή είναι απαραίτητο γι’ αυτές, μιας και μέσα στην θάλασσα κινδυνεύουν, από πεινασμένα ψάρια;
Θα σκεφτώ, αν θέλω να μ’ αγαπάς συνέχεια.. ή σαν τα χελιδόνια, παροδικά..
Έτσι ώστε να έχω λίγο χρόνο για να γράφω.
Και να θυμάμαι. Να εκτιμώ, και να νοσταλγώ.
Το ποσό ωραίο είναι. Όταν μ’ αγαπάς

Ετικέτες: αγάπη
1 σχόλιο:
  • Georgia Mammi
    22-06-2018 17:37

    Μου αρέσει ο τρόπος προσεγγίσεις …το ελεύθερο πνεύμα δεν φοβάστε την αγάπη διότι,ξέρει πως αυτή η «σκλαβιά”άνοιγει πιο διάπλατα την ελευθερία ..τίποτε πιο πολύ απο τη λασπογαριδα…το χρώμα όμοιο με το ξεπροβοδισμα μου ,το λασπωμένο πρόσωπο ..αναμένει την ξερά ..για ν αναδυθεί και πάλι ..

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*
*
*