Από το ημερολόγιο της Συλβί/ Η γέννηση του μικρού πρίγκιπα
24-04-2018

Βγήκε λαμπερή με άψογο χτένισμα λες και αντί για γέννα μόλις διεκπεραίωσε ένα σαββατοκύριακο σε ξενοδοχείο σπα. Ο πρίγκιπας χαλαρός, νεότατος, αν και φανερός ο παραξυσμός της βρετανικής κακοτοπιάς του πατέρα του στο πρόσωπό του: όλο να του κατατρώει το ρύγχος, το άνω χείλος, το παράστημα μέχρι να γίνει καρμπόν. Το μωράκι, τοσαδά ευτυχισμένο, προικισμένο με λογαριασμό και φαν -ήδη-, τυλιγμένο μέσα στα λευκά τα κεντητά.

«Είναι αλήθεια αυτό που ζω ή όνειρο;», αναρωτήθηκε το βρέφος.

Το αστέρι της Βηθλεέμ τσαντίστηκε και δεν άστραψε. «Πρωί, πρωί το έβγαλες το θεογενές γονιδιακό συμπίλημα; Έχουμε και στο άλλο ημισφαίριο πρίγκιπες νεοσσούς να φωτίσουμε;»

Σε αντιδιαστολή μία μάνα με λιγδιασμένο  μέτωπο γεμάτο χαρακιές προσπαθεί να ταΐσει με βυζί ξεχειλωμένο το δικό της τρίτο βυζανιάρικο

με ρώγα πελεκημένη σαν σφυροδρέπανο

πάνω από μία κατσαρόλα με φασολάδα.

Ευτυχώς για εκείνη δεν σπούδασε και ξεκίνησε από τα 16 της να κάνει παιδιά, έτσι ο οικογενειακός προγραμματισμός της επέτρεψε την κυοφορία ανά 6-7 χρόνια.

Βέβαια, θα μου πείτε «Αμάν, με τις συγκρίσεις!»

Είναι η αντίστιξη, ηλίθιε.