Αμένσιοτα
15-03-2018

λες μ’ αγαπάς, και μου δίνεις συμβουλές

―Τζίμης Πανούσης, «Eρωτικό»

 

μου γράφεις ραβασάκια ανοιξιάτικα

αμένσιοτα σε ποιήματα και ποστ

μιλάς γι’ αγάπες κι έρωτες

σεντόνια και σαγόνια και χαμόγελα

κι άλλα ακραιφνώς ποιητικά

 

μα ποτέ σου δε μου λες

πώς μυρίζει το μουνί

το μπαρμπούνι από πού κλάνει

 

ίσως για να μην τρομάξουν

ο νυν οι πρώην κι οι επόμενοι

που διαβάζουν σε

και σπεύδουν να δηλώσουν παρουσία

πόσο σε σκέφτονται σε νοιάζονται και σ’ εκτιμούν και θέλουν

να πηδηχτείτε

μέτρησα αρκετούς

απ’ αυτούς που ξέρω μοναχά

 

ίσως το κάνεις για να νομίζουν

ότι γι’ αυτούς γραφτήκανε

τ’ αμένσιοτα

κι εδώ που τα λέμε

μπορεί και να γραφτήκαν και γι’ αυτούς

μια σούπα είμαστε όλοι στο μυαλό σου

μια σούπα είναι το μυαλό σου

 

τα ξαναδιάβασα λοιπόν και μπήκα

στη θέση του καθενός

πέρασα καλά κι έμαθα πολλά

αλλά βαρέθηκα στο τέλος

είναι κάμποσοι διότι

 

σαν πολλοί να γίναμε σ’ αυτό το ποίημα

σαν πολλοί να γίναμε κι έξω απ’ αυτό

Ετικέτες: ποίημαποίηση