• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Γίνεται και έτσι
Βέρα I. Φραντζή | 14.07.2016 | 13:27
H ταινία λέγεται «Moonstruck» και παίχτηκε στους κινηματογράφους το 1987. 
Η Σερ έχει ξεκινήσει ήδη τις πλαστικές, αλλά εκεί αναγνωρίζεται ως εκείνη η καλλονή που έγινε διάσημη με το πορνογραφικό προφίλ και τα πλούσια μακριά μαλλιά. Η πετυχημένη χρονική συγκυρία είναι πως μπορεί αναμφισβήτητα να διαχειριστεί την αλλαγή της εικόνας της. Γιατί το θεμελιώδες ζήτημα με τις πολλές πλαστικές είναι η διευθέτηση του ίδιου του ατόμου με το νέο πρόσωπο και την ανάλογη «μοίρα» που δεν θα είναι ποτέ η ίδια με την προηγούμενη φιγούρα που σου είχε χαρίσει το σύμπαν. Και δεν μιλάω για ζωδιακή νομοτέλεια και το πεπρωμένο ή το γραμμένο ή το άκλαφτο άγραφτο του μέλλοντος ή όπως θέλει ο καθένας να το περιγράψει, μα την ψυχολογία του να είσαι διαφορετικός -καλύτερος ή χειρότερος εξαρτάται από την προσωπική οπτική του καθενός για την ομορφιά- και πως αυτό μετουσιώνεται στην προσωπικότητα του ατόμου.
 
Ο Νίκολας Κέιτζ συμπρωταγωνιστεί και παρουσιάζεται στα δικά μου μάτια σχεδόν αγνώριστος από την αδιαμόρφωτη νεότητα και σχετικά αυθάδης στο τρόπο που ενσαρκώνει τον ρόλο του ατίθασου ερωτευμένου… δηλαδή ταλαντούχος. Μου αρέσει ο Νίκολας. Έχει κάτι πράο πάντα.
 
Η ταινία είναι ευρηματικά ρομαντική. Ο έρωτας των δύο πρωταγωνιστών έχει να ξεπεράσει την ηλικιακή διαφορά, αλλά το βασικότερο που πραγματεύεται ως εμπόδιο είναι ο ηθικός φραγμός της ηρωίδας που ενσαρκώνει η Σερ, αφού ετοιμάζεται να παντρευτεί με έναν βαρετό γάμο σχεδόν λευκό τον μεγάλ αδερφό του Κέιτζ.
 
Σας πληροφορώ πως η καύλα αποδεικνύεται σπουδαιότερη -ως συνήθως- των ηθικών φραγμών και κάνουν έρωτα μετά από μερική αλλά σημαντική ώρα γνωριμίας. Μετά εκείνη αναδιπλώνεται -ως συνήθως επίσης. Και εκείνος βάζει τα μεγάλα μέσα, που συνήθως δεν είναι τόσο μεγάλα αλλά απλώς λόγια που δεν έχουν καμια δύναμη σύμφωνα με τους θερμοδυναμικούς νόμους, αλλά έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στους ανθρώπους.  Καταρρίπτοντας μέσα σε τρεις προτάσεις όλα τα στερεότυπτα και την μουμιοποιημένη πορεία της ζωής όπως την θέλουν τα παραμύθια, η θρησκεία και η ελληνίδα παντός τύπου μανούλα, της αποκαλύπτει πως στη ζωή ερχόμαστε να καταστρέψουμε τις καρδιές μας, να ερωτευτούμε τους λάθος ανθρώπους και να συρρικνωθούμε τόσο από τον πόνο, ώστε να βγούμε τέλειοι και άνθρωποι άλλων διαστάσεων, θα προσθέσω εγώ.  Ακούγεται όμορφο σενάριο στα αυτιά μου και καλή συμβούλη… και εκείνη πείθεται, αλλωστε. Και καλά κάνει!