• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Stewball
Πάνος Θεοδωρίδης | 26.12.2016 | 01:50
Ακόμη ονειρεύομαι τον Άνθρωπο που δεν  έχει Πίστη, αλλά Πεποιθήσεις. Οι Πεποιθήσεις ξεριζώνονται ωσάν μονοετή η φυλλοβόλα φυτά. Η Πίστη, και να την κόψεις, έχει τέτοιο ριζικό σύστημα που απλώνεται και το συναντάς ακόμη και την ώρα του σεξ η ανάγνωσης του Καπνουκάγια, οπότε σου την σπάει.
 
Άρα, τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Αναζητώ στη μουσική την βλάστηση ή τον μαρασμό πεποιθήσεων, και αυτό είναι ήδη πάρα πολύ, καθώς μου στερεί κάθε ηδονή από την ακρόαση μουσικής. Τώρα, ψάχνω το stewball.
 
Ήταν ένα Ιρλανδέζικο Αφήγημα, για έναν έξοχο κέλητα, τον Skewball, περί το 1780, που έβγαινε νικητής συχνά. Δεν ξέρω τι σημαίνει skewball, αλλά μια ερμηνεία μιας μπάλας «κατάλληλης για φάλτσο» δε μου φαίνεται περίεργη. Ένα ταχυιρλανδέζικο καμαρωτό άσμα κυκλοφορούσε με αυτόν τον τίτλο. Ομως η δόξα του κέλητα, πέρασε τον Ατλαντικό μεσοπολεμικώς.  Πρώτος ο Ληντ Μπέλι το 1940 το ερμήνευσε ως τραγούδι μαύρων σκλάβων, ως stewball. Ήταν προπετής μαχαιροβγάλτης, αλλά οι Αμερικάνοι Μουσχουντήδες αφθονούσαν στον μεσοπόλεμο. Βοηθούσε που οι  Λόμαξ τονε θεωρούσαν σπουδαία πηγή.
 
Το 1944, ο τραγικά μόνος Γούντι Γκάθρι, εκδίδει το stewball σε μορφή κάντρι.  Το τραγούδι «ανακαλύπτεται" από αρκετούς της σιξτίλας, όπως εμείς αφήναμε την Κωχ να υμνεί τη «Λαφίνα» και να υπάρχει μια φάση για Ντιρλαντά και Ηπειρώτικα. Ρίζες είπαμε, η Πίστη. Επιστροφή στην Πίστη ήτανε ,ώσπου να αποδειχτεί επιστροφή στον Μπίστη.
 
Προηγήθηκαν, κατά τα φαινόμενα, οι Γκρηνμπράιαρ μπόης, κατά το 1961/2 που έπαιζαν ενίοτε σε κοινές συναυλίες με τον Ντύλαν, αλλά και την Μπαέζ.  Καπάκι, οι Πήτερ, Πώλ εν Μαίρη κι απ΄αυτούς οι Χόλις.  Το τραγούδι πέρασε υπό παραλλαγή με άλλους στίχους στον Λέννον (Happy Xmas) αλλά την επιτυχιάρα την είχε η Μπαέζ με ακραία επίδειξη της φωνής της. Από την Μπαέζ το πρωτάκουσα, το 1966/67.
 
Η εκτέλεση με αξία, είναι του Γούντι Γκάθρι, του οποίου ο γιόκας Άρλο, μας ταλαιπώρησε με το Alice’s restaurant, ταινία και δίσκος, στην γραμμή «γνωρίστε όσες χονκι τονκ μπορείτε, μήπως και ανακαλύψετε το σεξ» αλλά αυτό το κεφάλαιο θα ακολουθήσει διότι υπάρχουν και βιώματα.
 
Οι δύο παραλλαγές του τραγουδιού ,η μαύρη και η κάντρι, δεν απορρόφησαν η μια την άλλη- έπρεπε να πάρει το άσμα ο Hugues Aubrey με παλαμάκια, "δικό σας" και άλλους μπουατισμούς, για να μετατραπεί η τραχιά ,κωμική του φύση, σε χαρωπή μεσόκοπη νοσταλγία...