• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
κτῆμά ἐς ἀεὶ μᾶλλον ἤ ἀγώνισμα ἐς τὸ παραχρῆμα ἀκούειν
Sraosha | 22.09.2016 | 15:02
Είναι πιο εύκολο να έχεις παρρησία σαν καλλιτέχνης όταν είσαι μόνος σου και δεν έχεις μανούλα, καλό μπαμπά, κουτσούβελα και σύζυγο. Αλλιώς πρέπει να είσαι ψευδώνυμoς, κι ας είναι μόνο προσχηματικά. Μια άλλη λύση, ενδεχομένως να υπάρχουν κι άλλες, είναι να είσαι πραγματικά φτασμένος ώστε να μη σε νοιάζει τι θα εικάσει, τι θα πει και τι θα διαδώσει ο καθένας· να μην μπορεί καλά καλά να πιάσει το όνομά σου στο στόμα του.
 
Αν, παρ' ελπίδα, είσαι και Μπόουι, θα βρίσκεσαι μπροστά από την εποχή σου, σε μόνιμη διαφορά φάσης. Και έτσι θα εξασφαλίσεις κοινό στο μέλλον, όπως ο Στρίνμπεργκ με τη Δεσποινίδα Τζούλι κι ο Θουκυδίδης με το κτῆμα ἐς ἀεὶ. Πάντως στην αθανασία του έργου ενυπάρχει και μια ρήτρα παρρησίας.