• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
κείμενα με tag: φύση
Παστρικά σύννεφα διαπερνούν τον αθηναϊκό θόλο. Σκέφτομαι πως έχει πολλή υγρασία. Παίρνω χούφτες φακές και τις φυτεύω στα κεφάλια των ανθρώπων. Προς θεού, δεν θέλω να διακόψω κανέναν. Απλώς, μπολιάζω φυσιολατρεία, να θερίσω ανθρωπιά.
• • •
Sraosha | 29.04.2016
Πλέον, το ίδιο το σύμπαν είναι ακατάληπτο και απερινόητο.
• • •
Η φύση είναι φερέγγυα, περισσότερο από τον έρωτα τουλάχιστον
• • •
Τις προάλλες, περπατούσα κατά μήκος της λεωφόρου. Εκτός από ένα δυό μαγαζιά που με μεράκι και ενδιαφέρον προσωπικό είχαν σουλουπώσει τους χώρους μπροστά από τα καταστήματά τους που προορίζονται για τη λεπτομέρεια φύσης μέσα σε αυτό το αμείλικτο φυσικό χρώμα του μπετόν, όλα τα υπόλοιπα άσιτα, άχρηστα, κοπρολαγνικοί στόχοι, το άκρον άωτον του ελληνικού ωχαδελφισμού. 
 
• • •
Sraosha | 28.08.2015
Η αντίληψη πως η ανθρώπινη φύση καθορίζει συμπεριφορές καταλεπτώς και ντετερμινιστικά είναι απλοϊκή αλλά και πολιτικά επωφελέστατη για τις ελίτ. Η παρανόηση της ανθρώπινης φύσης, όχι ως πεδίου επιλογών αλλά ως σημείων πάκτωσης διαποτίζει και το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. [...] Tο σχολείο λειτουργεί με τη σιωπηρή παραδοχή ότι εκ φύσεως ο άνθρωπος προτιμάει την πνευματική εργασία ή, έστω, μια εκδοχή πνευματικής εργασίας.
• • •
Δεν ξέρω αν ο Δάντης το είχε προβλέψει αυτό στην Κόλασή του. Την ανακύκλωση. Για κάποιους πιστούς αυτή είναι η πεμπτουσία της ζωής και του σύμπαντος, κι όχι κόλαση.
• • •
Υπάρχουν τόποι, ορόσημα στη γεωγραφία μου, που βαστούν το δρόμο στην πορεία μου. Όσες φορές και να τα περάσω, τα θέλω απρόσιτα, ίσα να τ’ αγγίζει το βλέμμα μου καθώς τα προσπερνώ. Πάντα με το ερωτηματικό τους, ώστε να εξακολουθεί η πορεία να βαστά το ενδιαφέρον της ως το τέλος. Τις σπηλιές τους τις γεμίζω με τα Κυκλωπάκια του νου μου.
• • •
Sraosha | 19.03.2014
Είναι κάτι χαρακτήρες, λοιπόν, που τους δόθηκαν κάποιες ευκαιρίες. Οι ευκαιρίες είναι σαν την ομορφιά, περίπου: σου δίνεται χωρίς λόγο και στο τέλος φτάνει να σε καθορίζει εν μέρει.
• • •