• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Περί φυτών ιστορία
Θωμάς Ξωμερίτης | 26.01.2017 | 17:03
Στο Πρε Καν στην Καμπότζη, ρίζες συκιάς έσφιξαν το ναό έχοντας αρχίσει από ταπεινή επίφυτη ζωή, από βρώμικο σπόρο που άφησε κάποιο ζώο στο κλαδί ενός άλλου δέντρου κι ο σπόρος έστειλε κάτω τρυφερές ρίζες που θέριεψαν, ατσάλωσαν και τύλιξαν τα ερείπια. Ύπουλος κλεφτοπόλεμος. Για κάποιο λόγο οι υπεύθυνοι για την αναστήλωση των μνημείων άφησαν το ξύλο και την πέτρα στην ησυχία τους, να παλεύουν αγκαλιασμένα. Αυτός ο λόγος είναι η γοητεία εκείνου του ναού στο μεγάλο σύμπλεγμα του Άνγκορ.
 
Στις ζούγκλες του Μεξικού και της Κεντρικής Αμερικής, στο Παλένκε και στην Τικάλ, γοητευτικότερες πυραμίδες είναι οι αφημένες στη μοίρα τους, οι ανώνυμες κάτω από τις ρίζες, οι αριθμοί στις κατόψεις των οδηγών, τα τυφλά σημεία του βλέμματος των τουριστών.
 
Εύγε στους υπεύθυνους για την αποκατάσταση των μνημείων της Αρχαίας Μεσσήνης που άφησαν τη δίδυμη βελανιδιά να κερδίσει το δικό της κλεφτοπόλεμο στη νότια πτέρυγα του Ασκληπιείου. Εύγε και στον κηπουρό που φύτεψε τριανταφυλλιά στο βορειοδυτικό τμήμα του Γυμνασίου. Ελπίζω η τριανταφυλλιά να θεριέψει, ν’ αναρριχηθεί στου κίονες της στοάς, να τους στραγγαλίσει με άσπρα τριαντάφυλλα. Ελπίζω οι γυμνασιάρχες αρχαιολόγοι συντηρητές να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της. Γιατί ο πολιτισμός θέλει συκιά και βελανιδιά ιερά δέντρα και γιατί για μένα δεν υπάρχει λίγο ψηλότερα παρά μόνο κύκλοι που κλείνουν κι ανοίγουν, τροχοί που γυρίζουν, γιασεμάκια που σκαρφαλώνουν στο μπαλκόνι και παλλόμενα άστρα που με φωτιά μεταστοιχειώνουν τα σωθικά τους σε κύτταρα.