• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
He is back
Για τον Δ. Γιαννακόπουλο το τοπ κείμενο το έχω διαβάσει εδώ (http://www.thegreekcloud.com/blogs/blog.php?pg=3&uid=2&id=1629), εξ ου και αντιγράφω την εισαγωγική φωτογραφία εκείνου.
 
            Τι να πει κανείς μετά απ’ αυτό;
 
            Για τον άνδρα μάλλον τίποτε. Αρκετά, όμως, για όσους νομίζουν ότι ένας κύριος μέτοχος εταιρείας (εταιρεία είναι– άλλες κάνουν ρούχα, άλλες προφυλακτικά, άλλες ανεβάζουν παραστάσεις μπάσκετ) μπορεί να φέρεται σαν ημιπαράφρων λυκειάρχης απέναντι σε επαγγελματίες με τους οποίους η εταιρεία έχει συμβόλαια – και οι οποίοι είχαν εναλλακτικές άλλων συμβάσεων (ο Νίκος Ζήσης, π.χ., εχέφρων, κατάλαβε ότι, αν μπορείς να δουλέψεις έξω, είναι κρίμα να το κάνεις εδώ). Απέναντι, δηλαδή, σε ανθρώπους που έχουν την πολυτέλεια που εμείς στερούμαστε – μπορούν να δουλεύουν για κανονικούς εργοδότες, κανονικές εταιρείες, με κανονικούς μισθούς – σε κανονικές χώρες.
 
            Ήταν επιεικής, βέβαια ο ανήρ. Με το λεωφορείο είπε να γυρίσουν από την Πόλη. Θα μπορούσε να διατάξει να το κόψουν με τα πόδια, σφυρίζοντας τη «γέφυρα του ποταμού Κβάι» ή το «It’ s a long way  to Tipperary».
 
            Αλλά οι υψηλόμισθοι εργαζόμενοι-παίκτες δεν το βλέπουν έτσι. Ακόμη και αν δουλεύουν εν Ελλάδι, επειδή εν προκειμένω παρεμβαίνει η Ευρωλίγκα, μπορούν να έχουν την πεποίθηση ότι οι ψευτομαγκιές θα τιμωρηθούν, τα λεφτά θα πληρωθούν, οι προσήκουσες ποινές θα επιβληθούν. Αρκεί να κάνουν τις σχετικές καταγγελίες.
 
            Παράλληλα, άσχετα με το τι θα συμβεί εν προκειμένω, εκπέμπεται προς πάντα ενδιαφερόμενο με διαπραγματευτική ικανότητα το μήνυμα ή να πάει αλλού (τηλεφωνώντας και στον Ζήση για δεύτερη γνώμη) ή να υπογράψει συμβόλαιο συνοδευόμενος από μάνατζερ και δικηγόρους που θα συμπεριλάβουν όρους μέχρι και το τι μάρκα πορτοκαλάδα θα δίνει το κυλικείο της ομάδας.
 
            Κάτι σαν την πολιτική μας δεν είναι; Ο Σκουρλέτης στις Σκουριές, οι επενδυτές …αλλού – ή με αποικιοκρατικούς όρους. Όσο για το ύφος, ίσως κι εκεί αξίζει ολίγος νομικός αγώνας. Μαγκιές, ύβρεις και φτηνοί εκβιασμοί; Αγωγές και μηνύσεις. Στην Ευρωλίγκα τα πράγματα είναι, φυσικά, ασφαλέστερα. Αλλά ακόμη κι εδώ, αν οι καθυβριζόμενοι από τους κυβερνητικούς αφήσουν τα κυριλίκια και (με νομικό συντονισμό μεταξύ τους, γιατί όχι;) αρχίσουν, εκτός από τις ανακοινώσεις, τα δικαστικά μέτρα, μπορεί κάτι να γίνει. Ίσως.