• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ο "αλγόριθμος" των αφοδεύσεων
 
Θα συμφωνήσετε, πιστεύω, ότι η απάντηση του Πρώσου δημοσίου υπαλλήλου (το αλίευμα από το βιβλίο του Χέιρτ Μακ «Στην Ευρώπη», ελλ. εκδ. Μεταίχμιο) αποτελεί υπόδειγμα διοικητικής λειτουργίας. Εκεί που ο κάθε πολίτης εκστόμιζε αβασάνιστα αιτιάσεις για την ανεπάρκεια των αποχωρητηρίων, η Διοίκηση αντέταξε ψύχραιμους υπολογισμούς: τόσα λεπτά κάθε αφόδευση, τόσα τα αποχωρητήρια, άρα επαρκής ο αριθμός των τελευταίων – όπερ έδει δείξαι.
 
Με ανάλογη λεπτομερή μελέτη υποθέτει κανείς ότι καταπιάστηκαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών. Αν όχι τόσο ως προς τον υπολογισμό των συχνοτήτων (όπου είναι αλήθεια ότι η κυβερνητική άποψη μπάζει νερά), μετά βεβαιότητος πάντως ως προς τον υπολογισμό των αφοδεύσεων. Πόσες ώρες έχει η μέρα, πόσες βλέπει τηλεόραση ένας άνθρωπος (και μάλιστα ένας σοσιαλιστικός άνθρωπος, που οφείλει ως τέτοιος να δυσπιστεί στην τηλεοπτική εικόνα και να αρκείται στην Αυγή ή την Εφημερίδα Συντακτών), εσύ που ξέρεις τα πολλά / κι ο νους σου κατεβάζει/ αυτός ο υπολογισμός/ πόσα κανάλια βγάζει;
 
Τέσσερα. Και τέσσερα τα κρατικά, οκτώ. Ε, πόσες τηλεοπτικές επιλογές θέλουν οι -κατά τηλεοπτική μεταφορά- επιθυμούντες να «αφοδεύσουν» - ή, αν το πάρουμε αντιστρόφως, πόσα κανάλια να αφοδεύουν ταυτοχρόνως καθ’ ημέραν;
 
Υπάρχει, ωστόσο, ένα θέμα που, σε αντίθεση με τον πρώσο υπάλληλο, ο υπουργός Παππάς δεν θα έπρεπε να αφήσει αναπάντητο. Πρώτον, η αφοδευτική επιθυμία δεν κλιμακώνεται συμμέτρως ανά 24ωρο, αλλά ενίοτε στην ίδια χρονική στιγμή για πλείστους – και μάλιστα με ένταση («δεν παίρνει αναβολή», που έλεγε ο Σαββόπουλος). Τα δίκτυα, βέβαια, σε αντίθεση με τα αφοδευτήρια, μπορούν να τα χρησιμοποιούν πολλοί ταυτόχρονα. Η μη ικανοποιήσιμη, όμως, χρονική σύμπτωση της «ανάγκης» εκδηλώνεται στο είδος της επιθυμίας σε κάθε χρονική στιγμή: εγώ π.χ. θέλω τώρα αφόδευση-ειδήσεις, ένας άλλος αφόδευση-ριάλιτι κ.ο.κ. Όσο λιγότερα είναι τα δίκτυα, τόσο περιορίζεται η ποικιλία του εκάστοτε προγράμματος, άρα και η δυνατότητα ταυτόχρονης ικανοποίησης του κοινού.
 
Δεύτερο και κυριότερο, μερικά από τα αφοδευτήρια ενδέχεται να είναι ακατάλληλα. Η τηλεθέαση των ελληνικών δημοσίων δικτύων προδίδει π.χ. ότι –είτε τα δει κανείς ως αφοδευτήρια είτε ως αφοδευτικά υποκείμενα- δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση. Άρα, θα μείνουμε με τέσσερα κανάλια – και αυτά με τον κίνδυνο να φέρουν την κρατική ευλογία (άρα να είναι κι αυτά ακατάλληλα). Οπότε τι θα γίνει; Ό,τι και στο Βερολίνο του 1912, όπου κάποιοι …αφοδευόσαντε κατ’ ανάγκην εν υπαίθρω;
Δείτε επίσης:
36db64ea0cced2a8bbc62516ee3cc3e8.jpg