• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Απόσπασμα από τη διαφήμιση του Τζάμπο
Γίνεται πάντα και χειρότερα
Βέρα I. Φραντζή | 07.02.2017 | 14:05
Οι διαφημίσεις είναι ένα συνηθισμένο θέμα κριτικής, γιατί εξαιτίας της επαναλαμβανόμενης λήψης του μηνύματος -καταιγιστικά πια- γίνεται φορτικό και εκνευριστικό. Σε βρίσκει το μήνυμα εκεί που κάθεσαι και διασκεδάζεις φθηνά στην τηλεόραση. Σου τρυπάει το μυαλό και το βλέμμα στις μετακινήσεις στο μετρό και το τρένο. Σου πιπιλίζει το νόημα, το προϊόν, το ποιόν σε περιοδικά, αφίσες, μπάνερς. Δεν μπορεί να το αποφύγεις, επομένως το σχολιάζεις. Και ανάγεται σε μείζον θέμα εξαιτίας αυτού, αφού τροφοδοτεί την καθημερινή τροφή της κουλτούρας σου χωρίς εσύ να έχεις πάντα το πρώτο λόγο. 

Οι διαφημίσεις του Τζάμπο είναι γνωστές για την κιτς αισθητική τους που απευθύνονται στον γονιό που κουρασμένος συνειδητοποιεί ότι έρχονται Χριστούγεννα, Πάσχα, Απόκριες από το τηλεοπτικό σποτ του παιχνιδάδικου. Αυτή η συγκεκριμένη τελευταία διαφήμιση του πολυκαταστήματος είναι άνευ προηγουμένου απαράδεκτη. Με την ηχηρή σε λούπα ατάκα «Σάλτα και Στολίσου» καλεί τα παιδιά να μιμηθούν τους ενήλικους οχετούς βρισιών. Η δήθεν μεταφορική αστεία ελαφροϊσκιωτη  βρισιά θα τραγουδιέται από τα πεντάχρονα αγόρια και οι γονείς θα γελάνε με τη σειρά τους με αυτές τις χαριτωμενιές, σωστά; Και φυσικά, οι λέξεις από μόνες τους είναι λέξεις και δεν έχουν και μεγάλη ευθύνη πέρα από τα συμπλέγματα φωνηέντων και συμφώνων, αλλά αυτή η ξεπεσμένη διάθεση του χιούμορ, η βρισιά που ανάγεται σε αστειάκι και χλευασμό  είναι ένας τρόπος να διασκεδάσουν τα παιδιά; Αποτρόπαιο το όλον. Και δεν μιλάμε για τον συντηρητισμό του πολιτικά ορθού, αλλά για ένα χαστούκι παρακμής.
Η καγκουριά αναδεικνύεται σε πρόγραμμα σπουδών.
 
 [ Εδώ η διαφήμιση]