• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Μην με ταράζεις απόψε, πάλι.
2017 μου
Βέρα I. Φραντζή | 17.12.2016 | 15:31
Κερδίσαμε πια την ομορφιά. Είναι μια κατάκτηση της εποχής. Τι πειράζει που έγινε προκάτ με το ίδιο τζιν που βγαίνει σε διαφορετικά μεγέθη για τον ίδιο σωματότυπο που παρεμποδίζει σαν  αποτελεσματικά φορεμένες παρωπίδες τη διάπλαση κορμιού στην κανονικότητα που του επιβάλει το γονεϊκό γονίδιο; Τι πειράζει που η μουτσούνα μας μοιάζει όμοια λευκή, σαθρή με δύο τοξωτά φρύδια, φτιαγμένα, πλαστικά κατάμαυρα και δύο χείλη μελιτζανιά καταπώς το επιτάσσει ο συρμός; Τι πειράζει που είμαστε δίδυμοι των άλλων και με τα αδέρφια μας δεν έχουμε ομοιότητες πάρα τις υποχρεωτικές συναθροίσεις στα οικογενειά τραπεζώματα -στοιχειοθετημένες ψηδίφες σαν παχνίδι τζένκα για να βγαίνει η αστεία ατάκα; Και τι πειράζει που οι ώμοι μας είναι σκυφτοί μπροστά από τις βιτρίνες; Όλοι, όλες, όλα πλησιάζουν το πρότυπο που έχει τέτοιο ορίζοντα ίδιο με του τυφλοπόντικα στο χειμερινό του κατάλυμα. Είμαστε μια όμορφη γενιά, σας ξαναλέω. Ποιος είναι απελευθερωτικά άσχημος πια; Πρέπει να είσαι θαρραλέα κατατρεγμένος εγκεφαλικά για τέτοια και ακόμη και τότε κάτι του λείπει του συνολικού οπτικού ερεθίσματος για να το χαρακτηρίσεις πέρα από καγχασμό στο «σύστημα της διαφημιστικής καμπάνιας 2000-2030». 
 
Όμορφοι νέοι, γυμνασμένοι, ταλαιπωρημένοι από την ακτινοβολία του υπολογιστή με προγούλι από την αγάπη στη βαρύτητα προς την έλξη της οθόνης του κινητού.
 
Κοίτα με. Σου μοιάζω, αλλά δεν σου μιλάω. Είμαι ολόιδια και σε αντιγράφω, αλλά χρεώνω την πιστωτική της μητέρας μου για να είμαι δημοσκοπικά το πλαστό μικρό ποσοστό της αντικρουόμενης άποψης.
 
Γκρινιάζω, αλλά και αυτό είναι μια τάση της γραφομανίας. Αχ, καταραμένη αθανασία, τι ανδραγάθημα να σε ταϊσω για να θυμάσαι τα αρχικά μου; 
 
Βάζω τα δάχτυλα μου ανάμεσα στις γρίλιες και πόσο φοβάμαι την ομοιότητα, τόσο που την καταπίνω με ένα δάχτυλο νερό, γαργάρα και παυσίπονο, της μελό αισθητικής μου τα εκδιδόμενα άπαντα. 
Μεγάλε αδερφέ, έγινες πασέ. Νέος χρόνος ήρθε πάλι. Πάει και η δική σου η γενιά.
 
Το μόνο που μου έμεινε από το 1986 είναι η ηλικία.