• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Σημειώσεις #1
Βέρα I. Φραντζή | 09.08.2016 | 14:26
 
Μάθαμε να ταυτίζουμε την απιστία με πολλά ουσιαστικά στην ουρά της περιγραφής του φαινομένου όπως ανασφάλεια, προδοσία, ψέμα, ατιμία, αναξιοπρέπεια, απάτη. Οι άπιστοι είναι ανώριμοι, ανήθικοι, κακοί, ερωτόληπτοι, ρηχοί, ακόρεστοι.
 
Πόσο τρομακτικό πραγματικά θα ήταν αν η απιστία πηγάζει από καλή ύλη; 
 
Ο πόνος από την απιστία είναι ένα αδιαπραγμάτευτο γεγονός. Με σημαία την καθημαγμένη εμπιστοσύνη, η βρομιά της πράξης φαίνεται η πλήρης βεβήλωση του δεσμού μεταξύ δύο ανθρώπων. Ο εγωισμός που καταλαγιάζει μέσα σε μια υγιή σχέση, διογκώνεται σαν να δέχεται ενέσεις ορμονοθεραπείας μετά το ατόπημα. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα μετά την πράξη. Γιατί μάθαμε πως ο άλλος μας ανήκει σε τέτοιο βαθμό, που πρέπει να τον διαχειριζόμαστε σε αισχρό βαθμό. Τόσο ώστε να φράζουμε τις οπές τους, να αιματώνουμε όσο χρειαζόμαστε τον εγκέφαλό του, να κολοβώνουμε τον πρωκτό του, να κόβουμε με μαχαίρι τις άκρες των δαχτύλων και να επιτρέπουμε σε χούφτες να πέφτουν ξέπνοες στα σκέλια. Οι αισθήσεις του συντρόφου μας είναι δικές μας, κατάδικές μας. Η πολυγαμία ρυθμίζει μόνο πρωτόγονες κοινωνίες. Φαινομενικά όλα αυτά. Γιατί η πολυγαμία των άλλων μας πληγώνει. Η δική μας είναι αναφαίρετο δικαίωμα. Και τα όρια διαπρέπουν στη φυλακή της καρδιάς μας. 
 
Οι γυναίκες είναι βαθιά παραδοσιακά πλάσματα και οι άντρες πηχτά εγωκεντρικοί και χειριστικοί. Η πολυγαμία δεν μπορεί να μας φτουρίσει με τέτοιες ρίζες. Δεν τραβάει το μοντέλο, είναι δυστυχώς φθηνιάρικο. Η αγάπη είναι ένα ακριβοπληρωμένο συναίσθημα. Χαρατσώνει την καύλα. Και έπειτα, ο κάθεις κάνει τις επιλογές του. Τι αντέχει και τι μπορεί.
 
Μια υποσημείωση/εκδοχή της απιστίας -όσο τρομακτικά καταγγελτική και αν διαβαστεί- είναι ότι μπορεί να απορρέει από τη σημαντική, πολυδιάστατη, γεμάτη χαρά της μονογαμικής σχέσης. Η ηρεμία, η φροντίδα και η περιποίηση ως αποτέλεσμα μιας υγιούς μονογαμίκης σχέσης μπορεί να προκαλέσει μια αδιατάραχη ευτυχία σε έναν ανθρώπινο οργανισμό, ο οποίος θα θέλει να την μεταδώσει και να την μοιραστεί και με ένα άλλο σώμα/ πνεύμα. Ίσως, για αυτό μερικοί δεν αισθάνονται τύψεις και δεν εξαναγκάζονται σε εξομολόγηγη -και μερικές φορές χωρισμό. 
 
Η συγχώρεση είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα. Η κατανόηση, επίσης. Οι τύποι ζευγαριών τόσες χιλιάδες όσοι και οι άνθρωποι. Και ακόμη μαθαίνουμε τους ανθρώπους… που κλονίζουν τα στερεότυπα για να μπορέσουν να επαναδιατυπώσουν την ηθική σε μία πιο ανεπτυγμένη και καλοπροαίρετη εκδοχή.