• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
στο λάκκο
Κάπα Κάπα Μοίρης | 18.02.2015 | 10:37
Οι μικρές ως ανύπαρκτες προσδοκίες έχουν το καλό να γεννάνε (χωρίς άξιες λόγου ωδίνες) μόνο μικρές έως ασήμαντες  απογοητεύσεις. Ενδεχομένως καμία απογοήτευση, ούτε καν έκπληξη. Αφήνουν, απλά, μια όχι ευχάριστη επίγευση που προστίθεται στις άλλες όχι ευχάριστες (προσεκτική διατύπωση, ποτέ δεν γράφεις «δυσάρεστες», είναι σωτήριος ο θετικός αρνητισμός). Πού και που κάποια μικροκεράσματα αλλάζουν για λίγο τη γεύση, ενδεχομένως και τη διάθεση. Για λίγο. Feast όχι, μόνο ένα μπισκοτάκι στα όρθια, μαζί με τον καφέ.
 
Μεγαλώνοντας εξ ανάγκης συνειδητοποιείς (το «εξ ανάγκης» ξαπλώνει προκλητικά στη μέση ώστε να ζευγαρώνει κατά βούληση και με το μεγαλώνοντας και με το συνειδητοποιείς) πως οι Μεγάλες προσδοκίες μόνο για βιβλία είναι. Άντε και για κανένα σινεμά. Το ΄πε κι ο ποιητής, που έχει όσο να ‘ναι μεγαλύτερη βαρύτητα από κάποιον που πασχίζει να αλφαδιάζει λέξεις. Κι χι αταπάτες προπαντός.
 
Όσο κυλάνε τα χρόνια καλό είναι βρέξει-χονίσει να μη πάψεις να βγάζεις βόλτα τις μικρές προσδοκίες σου (καμιά μικρή προσδοκία δεν είναι ντροπή) ανάμεσα στις Μεγάλες των άλλων, προσέχοντας  όμως να μη πέσεις και τσακιστείς μέσα στο λάκκο με τους επαγγελματίες κυνικούς. Καλύτερα σε κείνον με τα λιμασμένα λιοντάρια και τις διμούτσουνες οχιές.
 
----
 
(αφιερωμένο στον  Καρτέσιο