• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Where I belong I' m right*
Πάνος Θεοδωρίδης | 03.09.2014 | 05:46
Τον καιρό που έπαιζα τον πολιτιστικό παράγοντα, ήρθα σε κόντρες εύθυμες ή ζοφώδεις με διαφόρους του κλάδου που δεν συμφωνούσαν με τις επιλογές μου. Λογικό.
 
Σε μιά περιπαικτική αποστροφή μου,προέβλεπα ότι ο ηγέτης ενός εναλλακτικού μουσικού συγκροτήματος θα γινόταν θαυμάσιος μάνατζερ στα πενήντα του.Ο άνθρωπος ξαφνιάστηκε, θύμωσε και με κατήγγειλε, όπως είχε υποχρέωση.
 
Δεν πρόλαβε βέβαια να κλείσει τα τριανταπέντε και διαβάζω τις προάλλες ότι του μέλλεται να διευθύνει μιά δισκογραφική «ανεξάρτητη» εταιρεία, υπό την χρηματοδότηση μιάς «εναλλακτικής» πολυεθνικής.
 
Πέρασε ήδη ένας μήνας κι ακόμη να διαβάσω κάποια οργισμένη διάψευση.Μιά και τό έκανα θέμα,ίσως υπάρξει διάψευση.΄Αλλο να δημοσιεύεται μιά ειδησούλα σε έγκριτο φύλλο κι άλλο να σε πιάνει στην γραφίδα του ο Αγιατολάχ του κάμπου.
 
Φοβούμαι ότι οι νεότεροι δημιουργοί αναδεικνύονται μόνον εάν επιλέξουν τον κατάλληλο  ώριμο συνάδελφο  προς καταγγελία, ανασκολοπισμό και διασυρμό.
 
Οι μεγαλύτεροι το ξέρουν και επιλέγουν προς άμυνα είτε την άνευ όρων αποδοχή της νεανικής δημιουργίας, είτε την απαξιωτική διάθεση πρός ό,τι κινείται και είναι κάτω των τριάντα ετών.
 
Έτσι όμως «γεμίζει η χώρα φόβο κι έχτρα» κατά τον ποιητή.
 
Οι τσακωμοί και οι συρράξεις είναι κοινοί τόποι σε κάθε εργασιακό χώρο.Η ποικιλία του βίου με άφησε να ζήσω στιγμές από περιβάλλον φοιτητών,πανεπιστημιακών, συγγραφέων, αρχιτεκτόνων, αρχαιολόγων, δημοσίων υπαλλήλων, πωλητών βίντεο,πολιτικών,ραδιοτηλεοπτικών συντελεστών και αγροτών.
 
Παντού οι παρέες,ανάλογα με την σύνθεση και την ποσότητα του αλκοόλ ,εμπαίζουν απόντες,λοιδορούν αμαθείς, κατηγορούν εγωπαθείς και μέμφονται αδέξιους.
 
Δεν έχω συναντήσει καμία παρέα που να εμπεριέχει κάποιον κακό και εμπαθή μέσα της.
 
Όλες οι συντροφιές, όλες οι βεγγέρες, όλα τα πάρτι, όλα τα δείπνα, όλες οι παρέες στις πάμπ και στα αυτοκίνητα περιέχουν καλοκάγαθους ανθρωπάκους με οξύ κριτικό πνεύμα που αντιμετωπίζουν παράλογη εχθρότητα, φανατισμό, διακρίσεις και εμπόδια στη σταδιοδρομία τους.
 
Από ποιούς;
 
από όλους όσοι κατά σατανική σύμπτωση βρίσκονται εκείνην ακριβώς την στιγμή εκτός πάμπ, εκτός σπιτιού, εκτός αυτοκινήτου και εκτός εαυτού.
 
Άλλοι,ειδικότεροι,μπορεί να έχουν τη σωστή ερμηνεία γιά το φαινόμενο.
 
Άς προσθέσω μιά φράση:κοινωνία υψηλής ιδιοποίησης.
 
Ο μεσαίωνας ήταν σημαντικός επειδή οι περισσότεροι κοινωνικοί μηχανισμοί που ανέπτυξε είχαν εξαιρετικά χαμηλή ιδιοποίηση.
 
Προσέφεραν (ίσως από πίεση, ίσως από μεταφυσικό τρόμο, ίσως από ωμή βία,ίσως από κέφι) πολύ περισσότερα στους τρίτους από όσα έπαιρναν.
 
Το αποτέλεσμα ήταν γιά την εποχή και τις συνθήκες, άκρως αγαθό, αν δεν παγιδευτούμε σε επικαιρισμούς και πρωθύστερα.
 
Οι άνθρωποι που διάβασαν και διέσωσαν την αρχαία γραμματεία, που έχτισαν τις καθεδρικές,τους σταυροειδείς εγγεγραμμένους ναούς αλλά και τις περισσότερες μηχανές εδάφους ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο στην ιστορία, οι άνθρωποι που συνέτασσαν έμμετρες γεωμετρίες για να τις θυμούνται,οι πολεμιστές των αιρέσεων και οι μεγαλύτεροι βωμολόχοι της ιστορίας,μπορούσαν να διατηρούν στον χώρο τους την αυλή των θαυμάτων της Εσμεράλδα και έναν ανήλικο πατριάρχη,μαζί με ολοκληρωμένα προγράμματα εισαγωγής νέας τεχνολογίας και εκπαιδευτικών συστημάτων που μπροστά τους η ευρωπαϊκή ενοποίηση μοιάζει τόσο χλομή.
 
Τί να ενώσουμε,τη γκρίνια μας;
 
όλοι εκτός από μας και το εκάστοτε περιβάλλον μας,εμφανίζονται χαμερπείς και ουτιδανοί.
 
Γιατί να ενωθούμε;
 
γιατί να μονοιάσουμε;
 
γιατί να ζήσουμε;
 
(*) στίχος απο το άσμα fixing a hole