• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Οι καταλλάκται
Πάνος Θεοδωρίδης | 13.05.2013 | 08:39
 ή  πάσα διήγησις  περί της αισθηματικής αγωγής των εν μπαγκανόταις συμμάχων
 
Ήτοι  μίμησις ευφωνική ενίων συμβάντων της ανατολικής θαλάσσης κατά το έθος των προ δύω αιώνων προκατόχων μας εις το ραβαϊσιον της γλώττης,επιμηθεϊκώς προφητική, αναλύουσα πράξεις και βίους μιας γενεάς της απωλείας ου μην αλλά και ατόμων αλόγως τρεσάντων και λογικώς θρασιμιών, ότε η θρασυδειλία πάσαν εβόσκετο την οικουμένην
 
Έτη πεντήκοντα προ νοννών Μαρτίου, έτους 1973,ο τσοχαντάρις των Ιροκέζων και Αγίου Φραγκίσκου Νύκσσων κατήργησεν τον χρυσουν κανόνα ήτοι την παγίαν σχέσιν χρυσου, αργύρου και ντολάρας, ήτις συνεπληρωνεν έτη είκοσι σπανίας σταθερότητος και μπερεκετίων εις δήθεν δημοκρατίας και πολλάς δικτατούρας.
 
Το ήπραξεν δε καθόσον στης Αραβίνας τα βουνά στης Σύρας τα λαγκάδια πολέμοι  εξέσπασαν μεταξύ Εφυραίων και Πετραίων, και οι Φιλιστίνοι ήκλεβαν ως κουρσάροι τα αερόπλανα (τουτα δε εισίν πτερωτά πουλία μεταφέροντα γιάπηδας και τουριζμόν) και επακολουθουσε το τζουμταρατατζούμ καπάου καπούμ.
 
Και οι Αράβοι παίρνασι λεφτά πετροδολάρες και τα ηγόραζαν ούλα και οι Ιροκέζοι δεν εκέρδαινον και ήπαιρναν τον Πούλον.
 
Ητο ο ίδγιος Νύκκσων που είπεν αμάν το περιβάλλον και ζήτω το οικολογείν και κρίσις του πλανήτου.
 
Και όλοι ήθελον ένα μέγα πλωτόν αεροπλανοφόρον Κύπρος ελεετο του βασιλεως Ευαγόρου ο πρώτος τάφος, παλαιόν κτήμα Πτολεμαίων και του Αϊου Σπυριδώνου η πατρίς η Τριμυθία και δι αυτήν ενέγραπσεν διά τας Πλάτρας ο ποιητής μας και τα νάιτινγκέιλς που σε ηκράτουν τσίτα.
 
Πλην ο παπάς ο Μακάρ έλεγεν όχι ΝΑΤΟ και ΣΕΑΤΟ εμείς με τον Νασέρ και τον Νέρου και τον Τίτωνα και το κίνημα των Αδεσμεύτων και ήδειχναν τα χέρια των άνευ δεσμών.Ητο και ένας Νκρούμα και θυμάμαι μιά κοντουλα την Μπανταρανάικε, αλλα θα μου ειπείς πως και τον Ρενάτο Σαλβατόρε θυμάμαι εις τον Ρόκκον και τους κασιγνήτους αυτού.
 
Και ήθελον όλοι να την κάμωσι του ΝΑΤΟ νήσον και δεν ήκσερε κανείς το ιατί, αφου η μισή παρά κάτι βάσις ήτο Αγγλική, αλλα έτσι ήτο τότε το έθος, να σου δίδουν της παντρεμένης τέσσερα και να θέλεις χίλια δεκατρείς και να τρώς κσύλο στην ταράτσαν.
 
Και ένα καράβι γεμάτο με Καλάσνικοφ εγύρνα εις την Μεσόγειον και εσκοτώθη ο  Γεωργκάτζης και η νήσος εχωρίσθη ντε γιούρε και ντεφάκτο επειδή είχε και εοκαβίτα.
 
Είτα έγινεν ο μέγα σπαραγμός και ο διχασμός και όλοι έλεγαν ό,τι ειπούν τα ηνωμένα έθνη.Πλην τίποτε δεν εγένετο και ήρθαν οι Ρώς, αφου είχαν έρθει απο τον εμφύλιον Μαρωνίται και άλλοι εκ Λιβάνου και το νησί επληρώθη καταλλακτικών βιτρινών.
 
Εις όλους εβόλευεν η κατάστασις διότι,εφ΄όσον εάν ήτο η Κύπρος εις το ΝΑΤΟ ,μόνον χαρουπια και χαλούμια θα ήκσεραν και όχι σταυροδρόμι κατασκόπων και πολύ ΑΚΕΛ έως και 45 τα εκατό.
 
Διότι τας πετροδολάρας που ήβγαζαν οι Μοϊκανοι και δεν τας ήθελαν οπίσω μη τους γαμήσωσι την χώραν οι Αφοι Νήμαν απο το 1980, τας πήγαιναν εις πλαγίας νήσους, όπως και τα ρούβλια, όποταν κατηργήθη ο κουμουνισμός και εχάρησαν ο Καλύβας και ο  Μαραντζίδης και οι νεοφιλελέ και τους θυμάμαι εις την νήσον και ήτον παντου, καλοδεχτοι οι Ρώς.
 
Και μίαν των ημερών, πήαμεν να πάρωμεν την επιστροφήν και μας κατήβασαν απο το  αερόπλανον και μας είπαν ας έχουτε εισιτήριον, αβριο θα πετάκσετε διότι βγιάζεται η κυρία τραγουδίστρια Αλέξια και μας πήραν τις θέσεις. Τέτοιο κράτος δικαίου λεμε.
 
Και αφτό έτσι θα επήγαινεν, παρατρέχω τα σχέδια Ανάνε και τα φυσικα αέρια, διότι επεπήγη κράτος Ερτοχάν ημιχαλιφάτον και ο  σολτάν είχεν μίαν ιδέαν, ετσακωθη με τους Ισραήλ και τους είπεν ατάκτους και χάβρα και χαχάμηδες και οι Αράβοι το ήχαπσαν και είπαν ιδου έφιππος ηγέτης, ράτζιαν και τζιχάντ θα κάμει και ήρθαν πετροδολάρες στην Κόκκινη Μηλέα ενόσω ημείς το Γένος των Γραικών επώλει και υποθήκευεν διακοποδάνεια και άλλα της ανάπτυκσης.
 
Και η Κύπρος αντάμα με την Ελλας έδιναν η μιά στην άλλη δωδεκάρια στην  Γιουροβύζιον και χρεωνόμασταν αλλα όχι μαζί, διότι η Ελλας είχε την Κύπρον κάτι ωσάν μπάφερ αποτέκα και ό,τι δεν πήαινε Ελβετίαν και νήσους Καημάνας, πήαινεν ομόλογα και φτήνεια οφσόρα εις την Νήσον και ήρθεν ο μέγας νους ο  Τιραμόλας ο εγγονός του Παπατζή και υιός του Εραστή και  το έκατσε το μέγα Πανελληνιον  σκαφος και το ήκαμε Ακίλε Λάουρο.
 
Και η νήσος Κύπρος αιώνιον εμπόριον και κομμέρκιον, τραπεζικως πηλίνη αλλα ρωσοσυμπαθουσα και αγγλοσυνταξιούχων κάλμα  τα αρθριτικα των εσκέφθη να ενωθεί με την Εόκ γιά φόβον τάχα της Τουρκιάς και η Τουρκιά την Εοκ στας μοκαρας της εδώ και χρόνια, αλλα δεν το έλεγε γιά να νομίζουν πως την έχουν στο χέρι.
 
Και ενώ η Ελλας ωπλίζετο και υπέφερεν οικονομικώς, εις την Τουρκιάν εγένετο Ανάπτυκσις, εντέλει φθηνοτέρα και νικητρια πάντοτε. Σάματι είχε στρατόν τον Βυζάντιον ότε πάσαν εβόσκετο την οικουμένην; Έναν Ναρσή και τον Βιλισάριον είχε και κτίζασι ολημερής τας Αγιασοφιάς.
 
Και της έλειπαν της Κύπρος μπιλιόνια δεκαεπτά, έτζι ήβγαλαν τον λογαριασμόν, οι δήθεν σοφοι οικονομισάριοι και είπε η κομισιόν σε δίδω τα δέκα αλλα να σκιστείς να εύρεις τα υπόλοιπα και έγινε της άρνησης το κάγκελον στο περιγιάλι και η Κύπρος προυτίμα τα ρούσικα λεφτά παρά τους γερμανικους παράδες, διότι έβλεπεν την Τουρκιάν να κάμει μπερεκέτια με τις πετροντολάρες, πουλώντας τσάμπα αντιεβραισμόν.
 
Και έπειτα ήρθε το μέλλον.
 
Θα περιμέναν όλοι ενωμένοι να ήναι οι Κύπριοι και να ηγηθουν ένταξης στην ρωσικη σφαίραν, οπότε με το γαίμα των Κυπρίων θα ήρχονταν εκεί στο σεφέρι και οι Γραικοί εμείς, ενώ οι Οτομάν θα ήσαντε φιλαμερικανοί με σκοπίους, αλβανίους, αβρούπα θα ήτουνε κροάτες, ρουμάνια σλουβένα ενώ ρωσοφιλα θα ήτουνε κύπρο ελλας μπιλγκαρία ουντ Σερβία και μετά ξύπνησαν ούλοι έζησαν τα μέτρα των αβρουπαίων ήτοι δήθεν αλλαγάς της κοινής γνώμης, νέα άτομα με ντοκτορά στην πολιτικη και σφικτό ζωνάρι στα λεπτά και πρόσφυγες πολλούς να δουλεύουν με 4 ευρώ το εξάμηνο και έπειτα πήγαν όλοι και έλεγαν παρολιγο να νικησωμεν φταίγει η τρόικα γαμώτη.
 
Το μέλλον ήτον εκεί και εξεπίτηδες σας το ήγραπσα με ακανθας στολισμένον ινα μη το πάρετε αμέσως πρέφα και σας έχω να συγκλαίγομεν όλες μαζί οι διανοήτριες καρδιές αυτου του τόπου που ζει μεν χωρίς λεφτά, αλλα χωρίς ψευδείς ελπίδας, αυτοκτονεί.