• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ο χαφιές
Πάνος Θεοδωρίδης | 26.07.2014 | 17:15
Δεν ήταν ο Δήμος Σταρένιος, ο Θανάσης Βάγιος (που τον περιμένει ο Θανάσης Διάκος στο τραγούδι του).
 
Δεν εννοώ τον Καριόλη  τον εσχατέμπορο, τον Ναζή τον Εψιλόνιο, ή τον Αρχικάρφαρο που μάζευε υπογραφές σε στημένα απο την ασφάλεια κείμενα.
 
Ήταν ένας ψηλός ξανθομάλλης, με ένα αγκιστρωμένο γελάκι και χαμογελαστά διάφανα μάτια. Προφανώς επαρχιώτης, αλλά λίγοι άκουσαν την φωνή του.
 
Απεναντίας, το γέλιο του αντηχούσε παντού, στο κυλικείο, στα σχεδιαστήρια, στα εργαστήρια.
 
Ήταν της προσκολλήσεως. Ταπετσαρία, στον Γκιγκιλίνη, στους λουκουμάδες αντιγωνία στο αμερικάνικο προξενείο, στην «Βιολέτα» και στο «Πτι Παλαί» ώσπου να το γκρεμίσουν.
 
Άκουγε και γέλαγε.
 
Κάθε τόσο επαινούσε ένα αστείο, μιά γκριμάτσα. Μητε καν είχε δηλώσει ποια ομάδα υποστήριζε.
 
Στο δρόμο βάδιζε στη ρίζα της οικοδομικής γραμμής. Ως φοιτητής, δεν είχε ιδέες και έτρωγε όλο το οχτάωρο στις εξετάσεις.
 
Όταν ξεκίνησαν οι πολιτικές συζητήσεις και οι γιάφκες της πλακας και οι αναλύσεις γιά τις διαφορές Τσαουσέσκου και Αλβανών, άκουγε, προφανώς μη καταλαβαίνοντας.
 
Μιά φορά είπε τη λέξη «επανάσταση» εννοώντας τη Χούντα και τον στραβοκοιτάξαμε.
 
Μετά ,διαδόθηκε πως έτρωγε με τους τροχαίους στον όρχο οχημάτων της Χωροφυλακής, εκεί που χτίστηκε μετά η Δημοτική Βιβλιοθήκη.
 
Ήταν ζήτημα χρόνου να έρχεται γελώντας και εμείς να αλλάζουμε την κουβέντα απο τον Κάουτσκι στον Υβ και στον Ρομαίν Νικολούδη.
 
Πήρε το χαρτί του πάνω στις αναμπουμπούλες και δεν ξανάκουσα ήχο γι αυτόν. Μήτε στο επάγγελμα, μήτε είδα φωτογραφία του.
 
Μπορεί να έγινε υπάλληλος σε τεχνική υπηρεσία ,οπότε εξηγείται.
 
Μπορεί να πέθανε η να μετανάστευσε.
 
Με όσους μίλησα αργότερα, τον θεωρούσαν χαφιέ. Μαζί κι εγώ.
 
Αλλά το όνομά του,αξέχαστο.
 
Μπορεί να ξέχασα πως λενε ένα σωρό συγγραφείς καλών βιβλίων, ή φίλους απο τα παλιά, αλλά το δικό του, σκεπασμένο με ένα γκρίζο ράστερ σταχτισμένο, παραμένει στο μυαλό μου και ενίοτε, φωτίζεται από μια βέργα Νέον, που δεν ξέρω ποιος κερατάς την ηλεκτροδοτεί.