• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Χορός στον Θεολόγο, 1917
Οδοιπορικό 5
Πάνος Θεοδωρίδης | 02.07.2014 | 18:00
 
Γιατί στην ευχή καίνε την Θάσο ; τι θέλουνε ; μπορώ να κάνω την καταγγελία , ακριβώς επειδή είμαι σίγουρος , ότι κανείς δεν θα την πάρει της μετρητοίς.
 
Περνώντας , λοιπόν την μαγική Αστρίδα, η οποία έχει το μειονέκτημα να έχει μόνο μία καλή αμμουδιά , την ψιλή άμμο που έχει εκατόν δέκα οκτώ Τσέχους, Ελληνες και διαφόρους άλλους, τυφοβάρβαρους, όπου δεν μπορείς πραγματικά να κινηθείς , γίνεται ο χαμός , περνάμε και αυτά τα  ευχάριστα μέρη και προχωρούμε πρός την περιοχή των Λιμεναρίων που βέβαια απο καιρό έχει γίνει ένα Σάο - Πάολο εχει γίνει μία Σιγκαπούρη της Θάσου, είναι εκατοντάδες οι άνθρωποι, εκατοντάδες τα αιρ-κοντίσιον, οι άχρηστες ταβέρνες, δεν μπορείς να ζήσεις, δεν μπορείς να κυκλοφορείς με το αυτοκίνητό σου , ωστόσο όλοι είναι χαρούμενοι, όλοι διασκεδάζουνε, τα πιπίνια , οι Μπρούς Γουίλις οι διάφοροι, άλλοι με μοτοσικλέτες , άλλοι επι τρικύκλων , όλοι είναι κατευχαριστημένοι,μέχρι και  νταλικέρηδες απο την Αξό των Γιαννιτσών, είδα,είναι όλοι καταχαρούμενοι , έχουνε χώρο να ζήσουνε στον Ποτό , η μουσική που ακούγεται , είναι αυτή η ναζιστική , η Τέκνο, η ντου-μπου ντου-μπου , όλα καλά , και η Χάρις Αλεξίου με ένα "Έι" που έχει μία κόκκινη σημαία και κάνει την πασιονάρια .
 
Οπως και νάχει, ευχάριστα είναι όλα αυτά , δεν άκουσα πολλά Ελληνικά σουξέ δεν είχε έρθει και ο Κορκολής να δημιουργήσει νέα πολιτιστική κατάσταση ας πούμε στην Θάσο  και να δείξει ότι το νησί του αξίζει ρε παιδί μου , ένας τόπος στους νέους, είχε παραχωρηθεί στην Χάρις Αλεξίουκαι στην ντου-μπου, ντου-μπου, αυτό το Τέκνο τάδε, να πούμε  των ναζιστών, τα ναζιστάκια ήταν πολύ πιο ήρεμοι αυτή την φορά, δεν ήρθαν με τα πετσιά τους και τα καρφιά τους κτλ, φορούσαν κανένα μαύρο σεμνό, κανένα αγκυλωτό, ξέρετε στην περιοχή του πισινού.
 
 Σημασία έχει ότι φεύγοντας  επιτέλους κι απο τον Ποτό κι απο όλη εκείνη την αγριότητα , ευτυχώς υπάρχει ένα χωριό διαμάντι, λέγεται Θεολόγος, είναι δέκα χιλιόμετρα στο βάθος, μέσα στο βουνό σε μιά τελείως καμένη επιφάνεια , που σώζονται μόνο κάτι αρχαία αστεροσκοπεία ,όπου βέβαια ο Θεολόγος ευτυχώς είναι σε πολύ καλή κατάσταση, οι κάτοικοι , είναι εγκάρδιοι  ε , το φαί ίσως όχι τόσο καλό αλλά δεν παίζει ρόλο, μόνο ορισμένοι μικρόνοες, χτίζουνε καινούργια σπίτια, ευτυχώς έξω απο το χωριό.
 
Φαίνεται πως κάπως  προστατεύεται, βέβαια τα παλιά σπίτια  συνεχίζουν να ερημώνονται για τους  περισσότερους αναστήλωση σημαίνει να αλλάξουνε κανα κούφωμα , τίποτε άλλο δεν κινείται όπως πρέπει , αλλά ωστόσο ο Θεολόγος παραμένει ένα  μέρος ήρεμο.
 
Μπορώ να καταλάβω , γιατί δεν κάνουνε την χάρη στους Θεολογίτες να τους  ανοίξουνε ένα δρόμο να επικοινωνούν με τον Λιμένα, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι η Θάσος θα αναπτυχθεί ως νησί  και όχι ως μία τυχάρπαστη τουριστική χώρα, αλλά είπαμε δεν γκρινιάζουμε εδώ ως πολεοδόμοι και ως κυκλοθυμικοί, παρά ως ποιητές, άρα όλα αυτά πρέπει να χουν ένα τέρμα κι αυτό επειδή εγώ πονάω το παρελθόν μου, γιατί μιλάω για μια Θάσο που υπήρξε, δεν βλέπω αυτή την καινούργια Θάσο που θα με κλείσει σ' ένα γλυκύτατό της τάφο, που θα βλέπει προς το Αγιον Ορος.
 
Μειώνονται οι δυνατότητες να τελειώσω τις μέρες μου στην Θάσο, ακριβώς γιατί οι σημερινοί άνθρωποι την μεταθέτουν ολοένα , την κάνουν ολοένα ένα Ακαπούλκο που δεν μ' ενδιαφερει, αν και όπως έχω πεί, για να είμαστε τίμιοι, είναι σίγουρο πως οι υπηρεσίες γίνονται ολοένα και καλύτερες.