• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Η Παναγία.Κάποτε.
Οδοιπορικό 2
Πάνος Θεοδωρίδης | 29.06.2014 | 18:11
  Τα πράγματα πηγαίνουν μ ένα τέτοιο τρόπο, που πραγματικά νομίζω, ότι ζούμε μια εποχή επιστημονικής φαντασίας, όπου στη Θάσο επικρατούν οι αρχές του Ρομποκόπ και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω , ίσως οφείλεται ότι η περιοχή αυτή , ήταν υπο μακρά Αιγυπτιακή Δυναστεία, είναι γνωστό, ότι ήταν η γενέτειρα της παραμάνας του Μωχάμετ Αλη, ότι ο Μωχάμετ Αλη, εζήτησε την Θάσο και την Καβάλα ως αντιστάθμισμα της πολυδαπάνου εκστρατείας του Ιμπραήμ κατά της Ελλάδας και αυτά είναι γεγονότα δηλαδή και βέβαια , ότι υπήρχε παλαιά Αιγυπτιακή επίδρασις στη Θάσο, πράγμα που φαίνεται στον Κούρο της, ο οποίος υπάρχει σήμερα στο μικρό Μουσείο της.
 
 Λοιπόν , η Θάσος δεν θα έλεγα ακριβώς ότι με απογοήτευσε , αλλά με κατατρόμαξε , διότι μπορεί να βελτιώθηκαν πολύ οι τουριστικές υπηρεσίες, να μην πάς να ξερνάς κατευθείαν αυτά που έφαγες στα εστιατόριά της, οι υπηρεσίες είναι καταπληκτικές, το φαγητό είναι ωραίο, οι άνθρωποι είναι ευγενικοί, παρόλο που ορισμένοι προέρχονται κι απο άλλα μέρη της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης , αυτοί που παρέχουν υπηρεσίες, αλλά μ' έκανε εντύπωση ότι πρόκειται για ένα νησί, παιδιά, το οποίο έχει έναν έρωτα στα αυτοκίνητα. Να γίνω συγκεκριμένος.
 
   Ο Λιμένας , όλη την δεκαετία του 60 και του 70, που λεγόταν Λιμένας, ενώ σήμερα λέγεται Θάσος, δεν ξέρω κάτω απο ποιόν αισχρό σωβινισμό Θασείου Δημάρχου, διότι , Θάσος είναι όλο το νησί και Λιμήν είναι η πρωτεύουσά του, έτσι μας μάθαιναν στη Γεωγραφία, σήμερα η Θάσος έχει πρωτεύουσα την Θάσο  και άλλα τέτοια φαιδρά, αλλά αυτό ας το αφήσουμε στην άκρη, είχε εν πάση περιπτώσει δύο αμμουδιές.
 
Η μία , ήτανε κοντά στο καρνάγιο, κοντά στο Εβραιόκαστρο, που υπάρχει ακόμα και σήμερα , εν πολλοίς διατηρημένη, και την άλλη την αμμουδιά, πίσω απο το ξενοδοχείο Ξενία, όπου απο καιρό, απ τον καιρό της Χούντας και της μεταπολίτευσης, έχουνε χτιστεί διάφορα διώροφα και τριώροφα, εντελώς αισχρά.
 
Σημασία έχει ότι έχει αποκτήσει μία μαρίνα, μία μαρίνα μεγάλη , καταπληκτική, ακριβώς μπροστά στην παραλία, που γινότανε η βόλτα, εκεί στα ζαχαροπλαστεία με τους λουκουμάδες, μία μαρίνα ενώ κατασκευάστηκε νομίζω εδώ κι ένα χρόνο ή δύο , ήδη άρχισε να σπάζει, διότι κάποιος ιδιοφυής πολιτικός μηχανικός , απο αυτούς που είναι απο τα βουνά και τους βάζουνε να κατασκευάσουνε  θαλασσινά έργα, δεν σκέφτηκε ότι δεν αφήνουμε τον αγκώνα της μαρίνας έκθετο, στους φοβερούς Θρακίους ανέμους που κατεβαίνουνε απο Κωνσταντινούπολη, να μην πω απο Κίεβο. 
 
   Ετσι λοιπόν, έσπασε ήδη κάπου τα παραπέτα η θάλασσα κι έχουνε βάλει κάτι νάρθηκες εκεί, προσπαθώντας να το φτιάξουνε  και ήδη ο λιμένας  αυτή η μαρίνα έχει μόνο ένα στόμιο έχει αρχίσει ήδη να βρωμάει , ένα βρωμόφυκο, τρομαχτικό, που θα μετατρέψει φυσικά, τον υπέροχο λιμένα κοντά στ ' άλλα λιμένα της Θάσου, σ' ένα γνωστό βοθρώνα και κοπρώνα όπως αυτόν που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε σ' όλες τις παραθαλάσσιες Ελληνικές  πόλεις.
 
Αλλά δεν ήρθα να γκρινιάξω ως μηχανικός , ήρθα εδώ να γκρινιάξω ως ποιητής , ως λογοτέχνης, βλέπω λοιπόν ότι οι άνθρωποι αυτοί, εις τον Λιμένα , το μέρος που περίσσεψε  απο την μαρίνα και τόχουνε για τα φέρυ-μπότ έχουνε αφήσει κι ένα κομμάτι που έχουνε βάλει κάτι  ΕΟΚικές σημαίες εκεί, για να κάνει ο κόσμος βόλτα.
 
  Βέβαια ο κόσμος δεν μπορεί να κάνει βόλτα σε είκοσι μέτρα στη θάλασσα, διότι ακριβώς δίπλα βρίσκονται τα δημοτικά αποχωρητήρια και παραδίπλα ένα τελείως τρισάθλιο της δεκαετίας του 50 Λουναπαρκάκι με κάτι ηλεκτρικά αυτοκινητάκια.
 
  Ο κόσμος δηλαδή, πάλι ήταν φτού μανάμ κι απο την αρχή πάει στον παλιό λιμένα για να κάνει την βόλτα του . Είναι φοβερό το πόσο , ο Λιμήν της Θάσου έχει μία θαλασσοφοβία, ένα δηλαδή κατ ' εξοχήν θαλασσινό πόλισμα, έχει τέτοια έχθρα προς την θάλασσα.
 
Απεναντίας , κυριαρχούνε, πολλών τύπων κάι εκατοντάδων μορφών αυτοκίνητα. Υπάρχουν , μαρμαρονταλίκες, υπάρχουνε Ι. Χ , υπάρχουνε τρίκυκλα, ό,τι μπορείτε να φανταστήτε, πούλμαν τα οποία κυριαρχούνε πραγματικά στο χώρο της θάλασσας.
 
Θα πίστευα , ότι όλα αυτά είναι ένα κακό όνειρο, ότι  η Θάσος του 65 που γνώρισα, η Θάσος του 68, του 70, του 78 έχει αυτή την άσχημη σχέση με την θάλασσα, μόνο στο θέμα του Λιμένος , δηλαδή, της πρωτευούσης, αλλά βέβαια ανακαλύπτω έκθαμβος, ότι το συμπαθέστατο χωριό Καλλιράχη, το οποίο απέκτησε μία ψευτομαρίνα, έχει κάνει επίσης όλη της την παραλία ένα τεράστιο χώρο πάρκινγκ.
 
   Δηλαδή, αναρωτιέμαι , οι Καλλιραχιώτες, που φημίζονται και ως καλοί ναυτικοί, πως αφήσανε τ' αυτοκίνητα να κατακτήσουνε τον χώρο που κανονικά θα έπρεπε να την άραζαν, με τις καφετέριες τους, με τα φραπεδάκια τους, με τα σουβλατζίδικα τους και κτλ. Ολα διαδραματίζονται, στον στενό περιφερειακό κι έχουν αφήσει τις καταπληκτικές δύσεις αυτοό του νησιού, να τις απολαμβάνουν τ' άδεια αυτοκίνητα.
 
Πίστευα , πως κι αυτό είναι ένας μύθος, πως η Καλλιράχη την πάτησε,που στο κάτω-κάτω είναι μία κοινότητα την οποία δεν ευδόκησε  να πλησιάσει κάποιος πολεοδόμος, απο αυτούς τους σοφούς, ώσπου βρέθηκα στα Λιμενάρια.
 
Στα Λιμενάρια, λοιπόν, είναι πολύ γνωστό, ότι δεν είχανε κανένα παραλιακό δρόμο, είχανε απλώς ένα στενό δρομάκι που είχε του κόσμου τα μπρικαμπράκ, είχε τα οινοπεία της , είχε τα φαγητά της και ξαφνικά απέκτησε μία υπέροχη παραλία, στην οποία πάλι, μα το Θεό σας λέω, δεν έχει ούτε ένα μαγαζί κι έχει εκατοντάδες αυτοκίνητα τα οποία αράζουνε και βλέπουνε τον Αθωνα, ενώ όλοι οι τουρίστες και οι Θασίτες είναι απο μέσα.
 
  Τέτοια έχθρα δηλαδή, που οι διάφοροι διάσημοι οργανωτές επέφεραν ως μοίρα σ' αυτό το νησί, τέτοια έχθρα προς την θάλασσα, είναι πραγματικά πρωτοφανής.
          
 Ισως οφείλεται , στο ότι οι πρώτοι κάτοικοι αυτού του νησιού, της τελευταίας περιόδου,ήτανε ακριβώς Βυζαντινοί πρόσφυγες, που ήθελαν να πάνε στην Γένοβα, αλλά δεν τους άφησαν οι Γενοβέζοι και τους παράτησαν στη Θάσο, να οικήσουνε τον συμπαθή οικισμό Κάστρο, απ ' όπου μετά και εξαπλώθηκαν σ' όλο τον νησί.
 
  Το νησί, είναι θαλασσόφοβο λοιπόν, κι είναι γνωστό ότι όλη του η πλευρά η Ανατολική και η Βόρεια δεν έχει καμμία σχέση με το ψάρεμα.
 
Ψάρευαν μερικοί Μαριώτες και μερικοί της Καλλιράχης, άντε και απο τα Λιμενάρια μα πιο πολύ είναι στραμένο στις ελιές του , στις μέλισσες  σε τέτοιου είδους πράγματα.
 
Οπως και νάχει , η απογοήτευση που έρχεται απο την πολεοδομία , απο την Θασιακή πολεοδομία, είναι πολύ παλιά υπόθεση.
 
Το νησί, όπως φαίνεται κι από τις παλιές φωτογραφίες, ήτανε άκρως γοητευτικό ως την δεκαετία του 60, χτίστηκε μία Ξενία, μία από τις τελευταίες Ξενίες της δεκαετίας δηλαδή ως το 65-66 και ξαφνικά ήρθε εκεί πέρα η δικτατορία, απο το 67 μέχρι το 74 πραγματικά ενέσκηψε ως κεραυνός , προίκισε το νησί με κακουργήματα τρομαχτικά, δηλαδή με φρικτά δημιουργήματα τα οποία ακόμα υπάρχουνε , μερικά απέκτησαν ίσως μία στέγη, να εξευμενίσουνε το κακό , αλλά αυτό που έχει σημασία είναι , ότι  σώθηκε είναι, είτε απο την επέμβαση της αρχαιολογικής υπηρεσίας, ε’ιτε απο την επέμβαση κάποιων πρακτόρων, οι οποίοι αρνήθηκαν να φέρουνε τους Φιλανδούς και τους Πραγινούς τουρίστες τους, σε μέρη ανεπίδεκτα πάσης μαθήσεως και επέβαλαν στους εντοπίους κάποιες καλύτερες τουριστικές συμπεριφορές.
 
   Κατά τ 'άλλα , δεν είδα μεγάλες διαφορές απο αυτές που φαντάζομαι συμβαίνουν στ' άλλα τα νησιά, υπάρχει μια κυριαρχία της νεολαίας, διάφοροι τύποι που ονειρεύονται ότι οδηγούν Χάρλεϊ και οδηγούν κάτι παπάκια, είναι κάτι κοπελιές, έτσι κοπελιές,όπως τις λέγαμε μεέσα στην μεταπολίτευση, οι οποίες παίζουνε τα πιπίνια , όταν δεν είναι πιπίνια, έχουνε ένα αποχαζωμένο ύφος που έχουνε όλοι οι νεολαίοι της σήμερον , κατευχαριστημένοι, κάτι κομμένα μαλλιά έτσι όλοι είναι σάν τον Μπρούς Γουίλις να πούμε στο πιο αδύνατο, ε και οι κοπέλες είναι κάτι απομιμούντα κάτι ψιλομανεκέν, όλα αυτά έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον πιθανόν για τον κοινωνιολόγο, αλλά όχι για τον ποιητή , γιατί το περιβάλλον τους , ξέρετε είναι ασεξουαλικό, είναι μηχανιστικό.
 
Οι άνθρωποι αυτοί φαίνεται ότι λατρεύανε τα τμήματα του σώματος τους, με τον τρόπο που εγώ γουστάρω ξέρω  εγώ , μία  αρνίσια  σπάλα, μ'έναν τέτοιο τρόπο μάλλον ταμαχιάρικο και που δεν έχει καμμία σχέση με κανένα ερωτισμό.
 
  Περιφέρουν τα απαστράπτοντα σώματά τους , τα οποία μυρίζουν όλα αυτά τα ελαιοκαύματα τα διάφορα για να μην καίγονται απο τον ήλιο και κυκλοφορούνε εν τάξει, μόνο δυσκολεύουνε τους κάπως μεγαλύτερους σε ηλικία.
 
  Εγώ τριγυρνούσα σαν τον Σουλτάνο , με πατημένες τις παντόφλες μου στις φτέρνες, απολύτως αδιάφορος για τη εξωτερική μου εμφάνιση , πιστεύοντας ότι σκοπός ενός ποιητή είναι τελικά να δίνει το εσωτερικό νόημα των πραγμάτων και άλλες τέτοιες αηδίες, αλλά μ' αυτό τον τρόπο μπορούσα να περάσω τελείως απαρατήρητος, το πολύ-πολύ να λέγανε , κοίτα αυτός ο φαλακρός χονδρός μας εμποδίζει την ωραία φωτογραφία που πάμε να βγάλουμε.