• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ξελαμπικάρισμα και ελαφρομυαλιά δεν είναι αντικρουόμενοι όροι
Αιγυπτιακή νουβέλα 4/10
Πάνος Θεοδωρίδης | 19.05.2014 | 17:49
Αργά κατάλαβα ότι η διάθεσή μου είναι συνάρτηση του φαγητού που εισπράττω από κουζίνες, εστιατόρια, λοκάντες,χωράφια, deliveries και άλλα χορταστικά.Το ένοιωσα πρώτη φορά τρώγοντας πορτοκάλια βραδυάτικα και πρόσεξα ότι είχα εφιάλτες.
 
Αργότερα εξειδίκευσα τις παρατηρήσεις, δουλεύοντας με υπομονή πάνω στους τρομακτικούς πονοκεφάλους μου, στις στομαχικές αναταράξεις από πολυφαγία ή δηλητήρια.
 
Οι ερμηνείες και οι εξηγήσεις που έπαιρνα από το γνωστικό μου πεδίο, με κάλυπταν αλλά δεν με ικανοποιούσαν. Σύμφωνοι, τα τρόφιμα δεν είναι τρόφιμα: είναι καθαρή χημεία.
 
Χημεία που επιδρά στην υγεία από ατραπούς που αποκλείεται να λύσει κάποια μελλοντική «αυτόματη» ιατρική. Όπως όταν πίνω μιά ξενική μπίρα,ακόμη κι άν βρίσκομαι σε ντεμέκ κατάστημα νεοελληνικού υγειονομικού ελέγχου θέτω εαυτόν εντός νεανικών αναμνήσεων από ψυχρές ευρωπαϊκές χώρες και βέβαια δεν ευθύνεται γι΄αυτό η βύνη και τα σάκχαρα,έτσι και όταν αναζητώ ιατρό για να θεραπεύσει τα πάθη μου,εκτιμώ περισσότερο την φροντίδα που μου δείχνει και  αυτό εντέλει με θεραπεύει,όχι η δια στόματος ή δια αίματος χημειοθεραπεία.
 
Μιμούμενος  τους σχολαστικούς, των οποίων το έργο εντέλει είναι το μόνο που εκτιμώ, αναζήτησα απαντήσεις στις γραπτές εμπειρίες των άλλων, αφού οι προφορικές συζητήσεις επί θεμάτων γαστρικού ορίζοντα σπανίως οδηγούν τους φίλους σε κοινές απολαύσεις και τις φίλες σε κοινές στρωμνές.
 
Οι σχολαστικοί δεν μου έδωσαν ακριβείς πληροφορίες, αλλά διέθεταν,στο περιθώριο στοχαστικών αναζητήσεων,μια σχετικώς επαρκή γραμμή.
 
Φαίνεται ότι η αποχή από το φαγητό, η προτίμηση στο καθαρό νεράκι, η υδροθεραπεία και η μονοφαγία, αποτελούσαν γιά πολλές θρησκείες, αιρέσεις, σέχτες, ιδιοπροσωπείες και συλλόγους έναν υπέροχο μονόδρομο προς την καθαρότητα του μυαλού, την σωτηρία και γιατί όχι, και την θέωση.
 
Σύμφωνα με το στομάχι μου, τις θεωρίες των φίλων,την σχετική βιβλιογραφία και άλλες, αλλοπρόσαλες  πηγές, προκύπτει ότι το κρέας ως φαγώσιμο προσδίδει ενέργεια αλλά και ασύλληπτη μελαγχολία, τα τυροκομικά φέρνουν γήινα συναισθήματα, ενώ άλλες κατηγορίες φαγητών, όπως το ψωμί και το λάδι, συνδυασμένα με νερό και φρούτα, οδηγούν  σε καθαρό μυαλό σε μορφή που φτάνει από την πολλή καθαρότητα στην απόλυτη ανοησία, διότι ξελαμπικάρισμα και ελαφρομυαλιά δεν είναι αντικρουόμενοι όροι.
 
Χωρίς πρωτεϊνες, εδώ που τα λέμε, δεν υπάρχει νοητική διεργασία.
 
Όσο πιο γήινος γίνεται ο άνθρωπος, τόσο πιό  κοντά πλησιάζει στον θάνατο, αλλά και γίνεται απολύτως πιό ενδιαφέρων γιά τους διπλανούς του.
 
Η τάση προς την θέωση και την εξαϋλωση, είναι απολύτως προσωπικές επιλογές, που οδηγούν συνήθως σε ακατάδεχτα άτομα, μη συνεργάσιμα με το περιβάλλον τους.