• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Το σαβούρωμα
Πάνος Θεοδωρίδης | 04.06.2017 | 06:56
Συμπαθάτε, αλλά μάλλον το τερματίζουμε.
 
Αυτό που βιώνουμε ,δεν έχει καμιά κανονικότητα.Καμωνόμαστε και τέρμα.
Άλλο μας καίει, από αλλού φουντώνουμε. Έχουμε γίνει τέλειοι και ευρηματικοί στη διάγνωση. 
 
« Το μαυριδερό ποτάμι που τεντώνει ξυλιάζει και φεύγει» (Σεφέρης,1930) δεν είναι η Συγγρού, αλλά η διαδρομή έως κάτι που λέγεται «15η Ιουνίου και βλέπουμε» ενώ αφήνοντας «τα κορμιά τα πελεκημένα επίτηδες για να μετρούν και για να θησαυρίζουν» δεν μας σώζει ο Παπαντωνίου,ο Καζάκος και η Αφροδίτη Μάνου, καθώς κοιτάμε εμβρόντητοι «το πετρωμένο καράβι που ταξιδεύει προς το βυθό μ’ άρμενα συντριμμένα».
 
Μήτε η δημοτική μούσα, μήτε ό,τι σώθηκε από την τέχνη των μουρμούρικων μας γλυτώνει. Το λεξιλόγιο των κοινοβουλευτικών αντιπροσώπων μας, στενεύει δραματικά και οι επιτροπές της Βουλής μαρμαρώνουν μέσα στα άσπρα και στα χρυσά.
 
Βαρύ ενοίκιο πληρώνουμε για τον ισχυρισμό πως έχουμε συντεταγμένη Πολιτεία.
 
Ψάχνουμε κεχαγιά στ΄αρκίδια μας, ενώ έχουμε γίνει τελεσιδίκως καστράτοι.
 
Καταμεσής μιας ακόμη ανυπόληπτης αργίας,αριτσωνόμαστε βλέποντας πόσο μας λείπει το Ανόσιο και Ασελγές πνεύμα, πως το πνεύμα Πύθωνος δεν πρόκειται να πνιγεί στη λίμνη με την αγέλη των γουρουνιών.
 
Κατά τα άλλα, παραστάσεις της Λυρικής και αρχαιολογικά ΈΣΠΑ, ενώ ανακάλυψαν τρόπο να ενσωματώνουν την μαύρη αγορά και την μαύρη εργασία να τονώνει τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
 
Όση Ζουράφα και να χώσετε στις ειδήσεις, όσους Καμμένους και να κυκλοφορείτε με ελικόπτερα, κανένας Κορλεόνε δεν θα αναδυθεί παίζοντας τον Σωτήρα.
 
Δεν χρησιμοποίησα σε αυτό το κείμενο τις στριμμένες και απρόσιτες λέξεις μου. Όλα είναι γραμμένα με την ελάχιστη δυνατή ανάγκη να πέσει γουγλισμός και εκζήτηση.
 
Εφεξής, ένας στους δέκα θα την τυλώνει, δυο στους δέκα θα ξενητευτούν, οι άλλοι τροφή στον Μολώχ των επενδύσεων. Νούμερα που ευημερούν, αθλιότητες που δραπετεύουν από συσκέψεις και υποδύονται μεταρρυθμίσεις.
 
Και καταγράφω, να φανταστείτε, μόνον το αισιόδοξο σενάριο.
 
"Πέθαναν οι ιδέες μας, κι εμείς ακόμη ζούμε/ ίσως για να κηδέψουμε και την αξιοπρέπεια" [ΠΘ, 1962]