• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Νουβέλα για ξενύχτηδες
Πάνος Θεοδωρίδης | 10.05.2017 | 22:34
Διδακτική εισαγωγή
 
Αν ο αυτοκινητόδρομος Αθήνα- Θεσσαλονίκη χαράσσονταν πάνω στην παλαιά όδευση Ελευσίνα –Θήβα-Μπράλος- Λαμία- Λάρισα μέσω Δομοκού- Πύθιο- Κατερίνη θα ήταν μια ασφαλής αουτοστράντα  τουλάχιστον 80 χιλιόμετρα κοντύτερη. Έπρεπε να περάσει από Χαλκίδα , Βόλο και άλλα ευαγή. Επιπλέον ,το πέταλο του Μαλιακού ποτέ δεν αντικαταστάθηκε από την ευθεία Αρκίτσας- Γλύφας, επειδή οι Λαμιωτες εξαγριώθηκαν. Λάρισα –Λαμία από την παλιά εθνική, είναι τα μισά χιλιόμετρα.
 
Ως γλυκειά πρόγευση αυτά.
 
Πάμε τώρα Σαλονίκη.
 
Είχε θαλάσσιο τείχος ώς το 1870 και ευτυχώς αντικαταστάθηκε με τείχος πολυκατοικιών μετά 90 χρόνια.
 
Η διαμπερής κυκλοφορία είναι στα χάλια της. Στη ζώνη των Μουσείων, κοτσάρανε το Δημαρχείο.Ο παραλιακός πεζόδρομος δεν έφτασε στο Παλατάκι, διότι είναι Αούτοι εκεί και έχει αρχαίο μόλο,άσε το Κελλάριον, σκάλωμα μιας και μόνης ιστορικής  αναφοράς που κατσικώθηκε στη μασχάλη του μικρού Καράμπουρνου.
 
 Αλλά υπήρξε χώρος για το Μέγαρο Μουσικής, ένα χτιστό τάνκερ φοβικό στη θάλασσα.
 
To μετρό θα περάσει αφου έσφαξε αρχαιότητες, ενώ ΗΞΕΡΑΝ.
 
Πάρκιν στην πλατεία Ελευθερίας, γιοκ.
 
Αρχαία αγορά,είναι  μία «κρυπτή στοά» (άλλη επινόηση) και ένα «Ωδείο» επειδή «δεν ολοκληρώθηκε από παλιά η επέκτασή του».
 
 Όχι όχι, όχι  επί χρόνια στην Περιφερειακή. Όχι στην Απελλού, επειδή ένας τοίχος ήταν κουρμπαριστός και εκτιμήθηκε ότι κρύβει στάδιο.
 
Η αρχαία διαμόρφωση μεταξύ Ροτόντας και Καμάρας, γκαζονάκι. Η περιοχή των Ινκαντάδας και τα πέριξ, γκαζονάκι και από ανασκαφές, και πολλά σκάψαμε.
 
Ασυνόδευτα παιδάκια στους πρόσφυγες και μήτε μια νύξη να πάνε τα έρμα στο Παππάφι και σε ένα σωρό άλλα ακίνητα παρόμοιας χρήσης.
 
Η υποθαλάσσια ακυρώθηκε, οπως και η επέκταση της παλιάς παραλίας, αλλα επειδή ηταν εγκεκριμένο έργο, και έπρεπε να γυρίσουνε λεφτά πίσω, επινοήθηκαν, με κωμικο τρόπο κάτι αναχώματα πριν το Μακεδονία Παλάς, για να θυμίζουν πως εκεί θα γινόταν ο ΚΟΜΒΟΣ όπου η υποθαλάσσια θα χύνονταν στην Κέννεντι,κι έτσι βρήκε χρηματοδότηση το θεματικο Πάρκο των Κουόμο Νικηφορίδη.
 
Η ιδέα του Καλατράβα για δύο επίπεδα λειτουργικα στην σύνδεση Κέντρου και Ανατολής την επήρε ο διάολος διότι ήτον διαπλοκή.
 
Ενα τελεφερίκ διαφημίστηκε και πάπαλα. Ένα τοπόσημο που έληγε εις –φόρα (όχι πάντως νεκροφόρα) που με θράσος ισχυρίζονταν πως θα φιλοξενούσε Αρχεία της Πόλης (ολούθε αρμύρες!) ντεν έγκινε.
 
Το Διοικητήριο δεν έγινε Μουσείο Πόλης. Το Παλατάκι δεν ενώθηκε με το στρατόπεδο και την παραλιακή Αρετσού.
 
Μερικές προβλήτες, βραβευμένες και πληρωμένες από μεγάλους αρχιτέκτονες για τη θαλάσσια συγκοινωνία, δεν.
 
Η γέφυρα Κλειδίου-Αγγελοχωρίου, που θα έφτιαχνε μια σωστή εξωτερική περιφερειακή, στον παράλλο αιώνα. Αεροδρόμιο στο Κλειδί, αστειεύεστε.
 
Θεσσαλονίκη με 40 αντί 8 χιλιόμετρα θαλασσίου μετώπου, γιοκ. Τα στρατόπεδα λιμνάζουν, το «Παύλου Μελά» ετοιμάζεται και της Νεάπολης είναι τίγκα σε κτίσματα.Όλα θα γίνουν πάρκα πολιτισμού. Όπως πεδίο του Άρεος Ατηνών-μια ομορφιά.
 
Η ευθεία νέα παραλία ήταν ΝΑΤΟΪΚΟ σχέδιο, ώστε εάν ζητούσαν οι Μπίλγκαροι την Μακεδονία μας, να υπάρξει απόβαση από ξέρετε ποιον στόλο. Μετά τον Γιέλτσιν, άνοιξε η όρεξη.
 
Πάμε τώρα στον Ιβάν.
 
Ενυδρείο. Αλλά και με πισίνα. Απο Φινλανδό αρχιτέκτονα.
 
Αν δείτε τον «Θαλασσόκοσμο» τω Γουρνών της Κρήτης, θα δείτε και εκει πισίνες. Η μεσόγειος και ο ντουνιάς, είναι πίττα στα aquarii.
 
Oχι πουτσούλες.
 
Τέρατα!
 
Θεωρούνται τοπόσημα. Φέρνουν λεφτά. Τουρίστες.
 
Αλλά είναι τεράστια!
 
Με δεκάδες χιλιάδων είδη, μέσα σε εκατομμύρια γαλόνια νερού.
 
Του Ιβάν είναι μια επέκταση του ξενοδοχείου, που δεν έχει εντυπωσιακή πισίνα για τους πελάτες που προσδοκά, και οι δύο υπόγειες προσβάσεις, βέβαια, εκκινούν από το ξενοδοχείο. Η πρόσβαση στην κεντρική πισίνα, φιλάω σταυρό, γίνεται μόνον από τους πελάτες ή τους χρήστες που ελέγχει το ξενοδοχείο. Για τους πολλούς, το ενυδρείο είναι αμφιπρόσωπο  και η πρόσβαση γίνεται από την ξύλινη προέκταση της παραλιακής και «κυκλώνει» εξωτερικά το ενυδρείο.
 
Ήτοι οι πολίτες θα βλέπουν τη θαλάσσια ζωή από την έξω πλευρά, οι πελάτες θα τριγυρίζονται απ΄αυτήν. Τα γιοτ και το ελικοδρόμιο στους πελάτες απευθύνονται.
 
Ο Σαλονικιός που περπατάει, μπορεί να κάνει μια κυκλική βόλτα. Αν του δίνουν και ένα κυλικείο, αμφιβάλω, επειδή οι ξαπλώστες στο «μακέτο» είναι λίγες και η κλίμακα τους τις προδίδει.
 
Αυτά τα διάβασα και τα ερμήνεψα από την Παρουσίαση της «Παράλλαξης». Ο Φινλανδός απάντησε στο πρόβλημα που του έθεσαν οι εργοδότες του και βρήκε μια λύση.
 
Με ξένισε που ο Τούλας απευθύνθηκε στον αρχιτέκτονα της νέας παραλιας.
 
Οι δύο αρχιτέκτονες δεν έγιναν (ακόμη) «αρχιτέκτονες της πόλης».
 
Τα «θα γίνουμε Ντουμπάι», δεν θα γίνουμε.
 
 Οι πεζοί που δεν θα βλεπουν τη θάλασα λόγω υπερύψωσης του λιμενοβραχίονα, ας ρωτηθούν πόση θάλασσα βλεπουν περνώντας παράλληλα με την Λεωφόρο  πίσω από  τα αναχώματα που, εν πολλοίς, χρηματοδότησαν τις ιδέες των δύο καλών αρχιτεκτόνων.
 
’ Επρεπε να ρωτήσει «θεσμικούς», να ψάξει πόθεν οι εγκρίσεις ή προεγκρίσεις.
 
Ο Ιβάν Σαββίδης «μονώνει» την επένδυσή του, κι αυτό είναι όλο.  Το ενυδρείο θα υπάρχει, αλλα όχι ως τοπόσημο πόλης.
 
Η φωτογραφία πάντως του όλου συγκροτήματος για λόγους προβολης του προϊόντος του, θα είναι σίγουρα μαγνήτης. Οι άσχετοι με τα Σαλονικιά πράγματα, πάντως, θα κόβουν είσοδο μέσα από το ξενοδοχείο, άν θέλουν ποτάκια και πισίνες και χλιδες.
 
Οι άλλοι, θα είναι περαστικοί.
 
Μη ρωτήσετε μόνον τον Δήμαρχο της Πυρικαύστου, παρακαλώ. Λέγεται Γιαννης Μπουτάρης και δεν ανακατεύεται με το Λιμενικό.
 
 Επειδή εμφανίζεται χαλαρός και ασαφής, είναι επειδή ισχύει το γνωμικό «Βλάχο είδες; Σε είδε πρώτος».
 
Ως μισός βλάχος ,ξέρω το στύλ.
 
Πάρτε και μερικες φωτογραφίες ενυδρείων- τοποσήμων, νά χετε να πορεύεστε.
Κίνγκστον -απόν- Χάλ
 
Λισαβόνα.
Λα Ροσέλ
Βερολίνο, στην ψύχα ενός ξενοδοχείου
Κοπεγχάγη
Ένα απο τα τρία της Κρήτης
Ντουμπάι.
 
Το «δικό μας» μπορεί να είναι λίγο μεγαλύτερο από το μουσολινικό, της Ρόδου, ως κτίσμα, από το 1934, που έχει επίσης βαλσαμωμένα εκθέματα και υπόγειο θέαμα.
 
Θα τελειώσω με δυό ιστορίες, αληθείς σε όλα.
 
Έρχεται πριν 21 χρόνια ,με θερμές συστατικές, προς υλοποίηση, μια «εικαστική ΠΑΘΕ». Η ιδέα: παράλληλα με την πραγματική Εθνική οδό, κοντά στη γέφυρα του Κλειδίου, μια άλλη οδός, κόστος μόλις επτά δις. Μερικά χιλιόμετρα πλήρους οδικής κατασκευής, στο πουθενά, και μάλιστα «σπασμένη» στη μέση. Θεσμικώς και  συνειδητα άχρηστη. «Για να βλεπει  ο οδηγός που προσπερνά, το τραγικό μεγαλείο μιας άσκοπης επένδυσης»
 
Η άλλη ιστορία, είναι για Λανθιμο και Σμαραγδή και άλλα παρόμοια. Καταφθάνει οραματικός με τσάντα εφοριακού. Μου τον έχουν στείλει με θερμές συστάσεις.’Οχι απο τον θκειό μου τον Τσέλιο, απο τη Βουλή και την Αυτοδιοίκηση και τηνΤέχνη.
 
 Μου λέει «μπορώ να έχω μια λεκάνη με νερό;» Μπορούσε.
 
Βγάζει από το τσαντικό μια βρύση, μπρούτζινη, παλαιική. Και το κύτος από ένα πλαστικο πολεμικό σκάφος- μακέτα σαν του «Βίσμαρκ». Ηταν μόδα να συναρμολογείς τέτοια, μιτσά, με UHU. Kαι να τα βάφεις. Κρατά στο χέρι το κύτος κι απο πάνω βάζει τη βρύση.
 
Μου λέει «έχω και σχέδιο, αλλά αυτό είναι για να το εμπεδώσετε». Τι σκέφτηκε;
 
Να ποντίσει στην νέα Παραλία, ένα μεγάλο τάνκερ η φορτηγό, τελείως στεγνωμένο και σφραγισμένο. Και στη θέση της Γέφυρας του πλοίου, μια βρύση, όπως η μπρούτζινη, είκοσι μέτρα ύψος. Ο κόσμος στην παραλία να βλέπει την σύνθεση;
 
Δεν καταλάβατε!
 
Το θαλασσινό νερό να κατακλυζει απο ανοιχτές μπουκαπόρτες το σκαρί. Σε μερικές μέρες, το σκάφος με τη βρυση, βυθίζεται και χάνεται στον Θερμαϊκό. Χάνεται;
 
Έτσι να νομίζετε.
 
Η βρύση κρύβει μέσα της αντλίες. Οι μπουκαπόρτες σφραγίζονται και οι αντλίες βγάζουν το νερό από το σαπάκι. Ο κόσμος βλέπει το πλοίο να αναδύεται και η βρύση αδειάζει το νερό απο το κύτος. Όλοι θαυμάζουν την αποκάλυψη και από το μουσλούκι της βρύσης, το νερό πέφτει στη θάλασσα. Μόλις αναδύεται το σκάφος, η βρύση κλείνει αυτόματα και ο μπουκαπόρτες ανοίγουν. Ξανά μανά ,ξαναβυθίζεται το σύμπαν.Μια λεπτομερης μελέτη εξηγεί το δρώμενο.
 
Κι αυτά μου τα λέγε ανεβοκατεβάζοντας το πλαστικό κύτος στη λεκάνη, με το άλλο χέρι να κρατα τη  βρύση,άνοιξε κλείσε. Κόστος δεν ξέρει,αλλα με τρια δις, θα κάνει παπάδες.
 
Παραφράζω τον Σεφέρη : «τί είναι αυτο που στέλνει στη λησμονιά μια τραγωδία του Αισχύλου και διασώζει ένα ασήμαντο επίγραμμα της Παλατινής Ανθολογίας;»