• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Σαν τις παραλογές, δεν έχει!
Πάνος Θεοδωρίδης | 26.03.2017 | 00:31
Τυχαίνει οι πηγές μου να είναι μη πολιτικές.
 
Όσες φορές μίλησα σε πολιτικό ον, ήταν για κανένα περι διαγραμμάτου ευφυολόγημα και ευχάριστη ατμόσφαιρα παρέας. Κανένας δεν μου εξομολογήθηκε τα σχέδιά του, πράγμα εύλογο, αφού ήκσερε πως δεν επρόκειτο να τον ψηφίσω
 
Ωστόσο, εκτός από την διασταύρωση άρθρων και απόψεων που τις αντιμετωπίζω πάντοτε ως «πηγές υπό διερεύνηση» και με απασχολεί κυρίως το απέθαντο ερώτημα του μακαρίτη Δημήτρη Γουσίδη «τώρα αυτός τι πουλάει»  σε συνδυασμό με  το συμπέρασμα «έχει αρπάξει αυτός», εννοώντας κρέας ακατάλληλο προς βρώση, που έχει «ανάψει», δίνω βάρος σε αυτόπτες μάρτυρες των πολιτικών περιβαλλόντων, σωφέρηδες, μπράβους, ψιλομεθυσμένα στελέχη του «μεγάλου», συζητήσεις σε πηγαδάκια που τυχαίνει να προσπερνώ.
 
Και τα μαντάτα, έρχονται να επιβεβαιώσουν την ατάκα που χρησιμοποίησα προσφάτως σε ένα κείμενο: «νομίζουμε πως το ζήτημα είναι μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, ενώ η μόνιμη αντιπαλότητα είναι μεταξύ καραμανλικών και μητσοτακικών».
 
Όπως ο μη συστημικός και μανιπουλαδόρος των συνιστωσών Σύριζας,βρήκε στους Ανέλους τον απόστρατο στρατιωτικο θείο που τον τραπέζωναν μια φορά τον χρόνο, παρομοίως ο Μητσοτάκης, τον πρεσβύτερο εννοώ, υπήρξε κεντρώος που γοητεύτηκε από φιλελέδες. Μπορεί να κυβέρνησε δεξιούς, αλλά τον υπέβλεπαν μονίμως. Κεντρώος, πολύ δύσκολα πείθει δεξιούς,αν εξαιρέσουμε μια φάση του Σημίτη.
 
Αυτό είναι τυπικό σακατλίκι της πολιτικής του οικογένειας. Ο Κυριάκος, για παράδειγμα.Θα΄χει πάντα τους καραμανλικούς απέναντι, και μη μπερδεύεστε με δηλώσεις περί του αντιθέτου.
 
Οι συμμαχίες μέσα από τις οποίες κατάφερε να αρχηγεύει στην Νέα Δημοκρατία, είναι άκρως διδακτικές.
 
Δυό πράγματα ουσιωδη: ο Καραμανλής χειρίστηκε την Σιωπή ως πολιτικό όπλο και ο Σύριζα απατάται εάν νομίζει πως φερόμενος άψογα στον Καραμανλή, άλλαξαν τα μυαλά του.
 
Από το 2009 που σιώπησε, έως το 2017 που βγήκε μια φωτογραφία στο πατρογονικό της Πρώτης Σερρών, περιμένει και ετοιμάζεται.
 
Το μεγάλο αγκάθι στα πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι πως δεν καταφέρνει να προσελκύσει την δεξιά και το υπεριώδες φάσμα της ακροδεξιάς. Εννοώ Χρυσή Αυγή, Μπαλτάκους και τα πέριξ.
 
Όχι ως κατασταστικά κόμματα. Ο Καραμανλής, στην πολύχρονη ιστορία του, άπαξ ανέχτηκε εκείνην την «εθνική παράταξη» που του έφαγε ένα παΐδι το 1977, καθώς οι βασιλόφρονες τον είχαν και τον έχουν άχτι.
 
Την ακροδεξιά, ο Καραμανλής την κρατούσε μέσα στην ΕΡΕ,κι αργότερα, στην ΝΔ. Τα ίδια και ο ανηψιός του, έως την τελευταία του νίκη, το 2007. Ακολούθησαν πέντε χρόνια, όπου ο ίδιος έχασε τις εκλογές και βοήθησε να εκλεγεί η ηγεσία της Πολιτικής Άνοιξης στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
 
Και τώρα;
 
Ο Καραμανλής εκτιμώ ότι θα επιστρέψει. Στον πολιτικό στίβο.
 
Αλλά δεν πρόκειται να το πράξει και να τον έχουν στη μπούκα, ως γεννήτορα σκανδάλων. Η αθώωση του Βατοπαιδινού ομίλου,τον λυτρώνει.
 
Αν αφαιρέσεις μερικά ακόμη αβλεπτήματα, το πολύ που μπορεί να του προσάψει κάποιος ήταν κάποια ραστώνη, μια τάση στην καλοφαγία και τέρμα.
 
Ο Σύριζα θεωρεί τον Καραμανλή σύμμαχο, αλλά ο Σύριζα πολιτικώς είναι ωσάν τον Άρατο-δεν κατανοεί πως ο Καραμανλής ενδιαφέρεται να υφαρπάξει την δημοσκοπική πρωτιά του Κυριάκου Μητσοτάκη που μοιάζει κολλημένη σε βιώσιμα, αλλά μη αυτοδύναμα ποσοστά.
 
Αυτό με την παραίτηση της εισαγγελέως που μάλλον βρήκε διακομματικώς μεγαλογιατρούς στο βάζο με το τσάτνι, ίσως είναι μια καλή πρόφαση για να μείνει ο Κυριάκος με τον Άδωνι, να τα λένε. Διότι ο Σύριζα είναι απρόθυμος να προχωρήσει σε τέτοια κάθαρση, αλλά ο Καραμανλής είναι πρόθυμος.
 
Και βέβαια, ο Καμμένος δεν μπορεί, θα προσχωρήσει στον Καραμανλή. Είναι μεγάλη η πιθανότητα να παραμείνει στο υπουργείο του.
 
Μαζέψτε, βάσει αυτού του υπολογισμού τα κουκκιά, μετρηστε τα ,και ετοιμαστείτε για μια Βουλή χωρις δικομματισμούς και άλλα ηχηρά παρόμοια.
 
Και να εύχεστε να λαθεύω και τις εξομολογήσεις που άκουσα, να τις παράκουσα.