• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Μερικοί τίτλοι όντως έχουν θυμό, πάντως.
Μεταξύ Ελευθερίας και Τύπου
Πάνος Θεοδωρίδης | 17.03.2017 | 22:51
Με παραξένεψε ο τίτλος, όχι η έκδοση μιας (ακόμη) εφημερίδας.
 
Μπροστά σε αυτές που έκλεισαν και στην  θηριωδη αλλαγή του ύφους των αναγνωστών, δεν έχω παρά να ευχηθώ ,στους γνωστούς και άγνωστους επαγγελματίες που ρισκάρουν ακόμη μια απογοήτευση, τα καλύτερα: δηλαδή να υπάρξουν αναγνώστες σταθεροί και συμπαθούντες, να ξεκινήσει την θητεία της μια νέα γενιά που δεν περιορίζεται να ρίχνει μια ματιά σε τίτλους ή να επιμείνει προσέχοντας στα (ελάχιστα, πλέον) περίπτερα, την ουσία των μεγάλων τίτλων και το ενδιαφέρον των πρωτοσέλιδων.
 
Αλλά γιατί παραξενεύτηκα;
 
«Ελευθερία του Τύπου» είναι τίτλος που παραπέμπει σε βαριάντα της πασίγνωστης και ομόηχης «Ελευθεροτυπίας» που δεν υπάρχει πιά.
 
Επίσης, η τυποτεχνική εμφάνιση του τίτλου, όπως αναφάνηκε στο διαφημιστικο της νέας εφημερίδας (όπου το «του Τύπου» απορροφάται ως υπότιτλος, κάτι που θυμίζει το «Η Γυναίκα και το σπίτι», το παραδοσιακό περιοδικό του μεταπολέμου ,που κανένας δεν το ζητούσε έτσι στα περίπτερα) παραπέμπει σε μιαν άλλη, λησμονημένη σήμερα εφημερίδα, την «Ελευθερία» του Πάνου Κόκκα.
 
 
Στην «Ελευθερία» που υπάρχει από το πρώτο της φύλλο ψηφιοποιημένη στην Εθνική Βιβλιοθήκη, και έπαιξε σημαντικό ρόλο κυρίως στα ζόρικα χρόνια της δύσκολης διαμόρφωσης του Κεντρώου χώρου.
 
Ήταν το απόλυτο εργαλείο της επιφάνειας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ό,τι κι αν εσήμαινε αυτό. Από το 1944 έως το 1967 διεκδίκησε την επιρροή της, με αρκετήν επιτυχία.
 
Οι άλλες εφημερίδες εκείνων των καιρών, απέμειναν μάλλον ως κατάχλομες επιβιώσεις κάποτε δυνατών τίτλων, Η «Ελευθερία του Τύπου» διαφέρει. Έχει ισχυρό χρηματοδότη, τα στελέχη της προέρχονται από πολύ γνωστή εφημερίδα τα περισσότερα. "Τα Νέα", συγκεκριμένα.
 
Με τέσσερα εκατομμύρια σελίδες στο facebook και τετρακόσιες χιλιάδες τουητεράδες, είναι άραγε λογική η διάθεση του Μαρινάκη να διπλασιάσει τις εφημερίδες του;
 
Δεν νομίζω πως θα βγαίνει «παίζοντας» με τίτλους όπως «Λευτεριά στον Σώρρα» η «στους Πυρήνες της Φωτιάς».
 
«Μια Ελευθερία» θα τηνε ζητούν στα περίπτερα, κι αυτοί που θυμούνται, έστω αμυδρά «την Ελευθερία του Κόκκα» είναι εβδομηντάρηδες και άνω.
 
Σκέφτηκα πως η κεντρώα κληρονομιά του Κόκκα ,ίσως θα ήταν ένα κίνητρο να επαναληφθεί η πρωτοβουλία του, αλλά φίλος μου θύμισε πως επί χρόνια νέμονταν τον ίδιο τίτλο («Τύπος») ένας αδέσμευτος κι ένας ελεύθερος.
 
Κι έτσι, είναι καιρός να θεωρήσουμε την εκδοχή της γέννησης  της νέας εφημερίδας από το «Ελευθεροτυπία» μάλλον σόλοικη: εάν η «Ελευθεροτυπία»υπήρξε  μητέρα του Κορασίου «Ελευθερία του Τύπου», ο πατέρας της λέγεται πάντοτε «Ελεύθερος τύπος».
 
Έμπειροι δημοσιογράφοι, που έζησαν χρόνια πολλά υπό άλλες σημαίες, ικανότατοι κειμενογράφοι αργασμένοι στην καθημερινή τριβή με τα πράγματα, μπαρκάρουν σε ένα καράβι ορεξάτοι, αλλά δεν είναι γνωστός ο προορισμός του, μήτε καν ο τύπος του, υπερωκεάνειο ή ποντοπόρο εμπορικο.
 
Την Κυριακή θα φανεί, στο ξεφύλλισμα και στο ειδικο βάρος του Μέσου.
 
Για όλους εμάς που επί δεκαετίες δεν μας έφτανε ένα φύλλο για να κορέσουμε την αναγκη για ανάγνωση, πάντα μια νέα εφημερίδα γεννάει ελπίδες.