• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Λουί Κατόρζ ,λ΄ετά σε μουά, με οκτάποντα τουλάχιστον τακούνια.
Ο ψηλωμένος νους χαλιέται με τακούνια.
Πάνος Θεοδωρίδης | 08.03.2017 | 20:26
Όλα άρχισαν τότε που ένας Πέρσης πρέσβυς ήρθε στην Δυτική Ευρώπη με ταις πασούμαις του και γοήτεψε τους αυστηρών ηθών πλην ψόφιους για επίδειξη αριστοκράτες. Το ρητόν του Μποστ "πόσον ωραίοι και πόσον άγριοι" έλαμπε διαχρονικώς και αιώνες πρίν να φανούνε Πέρσες στις Γαλατίες.  Άβαρες με μακριές ρόμπες και κοτσίδια ώς τον αστράγαλο, ήρθαν στο Βυζάντιο και τρέλαναν τους νιούτζικους, που έκτοτε φόραγαν "σκαραμάγκια" και ξύριζαν τους κροτάφους. Οι πιό αληταράδες έσφιγγαν τη μέση ωσάν της σφήκας και με βάτες και άλλα φουσκωτά, έδειχναν μπρατσκοβαίοι και εχειρίζοντο εγχειρίδια για να σφάττουν τις άλλες συμμορίες.
 
Φυσικά, άλλο η επίδειξη των προσόντων μέσω mules κι άλλο τα τσόκαρα και κάθε είδους κόθορνοι, που δεν ανεδείκνυαν λοξώς το μετατάρσιο, αλλα έστηναν σε μια πλατφόρμα ολάκερο το πόδι και ο άνθρωπας έδειχνε ψηλότερος. Δεν ξεύρω το γιατί, αλλά για να έχει φτάσει η χαρά του ψηλέκα στο "Γουτού Γουπατού" του Παπαδιαμάντη με τον "Τσηλότατο γιατρό", θα πρέπει να γινόταν της κακομοίρας επί του θέματος.
 
Η ανάδειξη του τεχνητού ύψους οδήγησε την μόδα στον χώρο της Τέχνης, όπου καταλήγουν συνήθως αυτοί που δεν καταφέρνουν να δείχνουν φυσικοί ηγέτες των δρόμων και αναγκαστικά σινιάρονται. Κάποια στιγμή οι άνδρες περιορίστηκαν, οι κοντούληδες εννοώ, σε δύο ευρήματα. Είτε υιοθέτησαν τον αφανή πάτο στα ποδήματα,με τον πάτο στην φτέρνα να μπορεί να ανασηκώνεται και πέντε πόντους και να μένει αφανής, οπότε οι κοντοί (ή σβάκοι στο των Γιαννιτσών ιδίωμα) φαίνονταν κάπως.Το άλλο εύρημα ήταν καμπριολέ φανταχτερό, δίλιτρο και άνω, που λειτουργούσε ασφαλώς ως μοντελοκόφτης.
 
Αυτό το ποστ δεν έχει σχέση με την Ημέρα των Γυναικών,μήτε με γκρίνια, αλλά με τον πόθο και μόνον με αυτόν. Ετσι και οι άνδρες έκοψαν τα πολλά ψηλοτάκουνα, άρχισε η εποχή των δωδεκάποντων για τες γυναίκες, παρότι μνημονεύονται και επισφαλή εικοσάποντα. Απλώς θέλω νσ δηλώσω με έμφαση πόσο μου αρέσουν οι γυναίκες ξυποληταρία  ή με μπαλαρίνες, πάντως φλατ και  παράλληλα με το έδαφος πατούμενα. Πόσο μου αρέσουν. Πόσο.
 
 
Και ο πόθος μου δεν έχει καμιά σχέση με την τρομοκρατικώς συμπεριφερομένη ιατρική επιστήμη, που δείχνοντας την ταλαιπώρια του μεταταρσίου σε 3D, εξηγούν πως ακμάζει η μεταταρσαλγία, τι τραβάνε το σκαφοειδές, το κυβοειδές και τα σφηνοειδή οστά, από την πίεση, τις στροφορμές και την διανυσματική ένταση που οδηγεί σε συναίσθημα εισδοχής χαλικιού κάτω των δακτύλων, στο ενδεχόμενο να πάθουνε κανένα νευρίνωμα του Μόρτον και τα λοιπά, διότι όλες οι κινητικές ηδονές δέχονταν πάντα καταδίκες, ύβρεις και ανησυχίες επιστημόνων που έφταναν στις εφημερίδες. Και το σουίνγκ και η ροκανρόλα, και το χουλαχούπ και το σέικ και η μποστέλα και η μίνι ζυπ και η έκθεση της νεφραμιάς και ο υπαρξισμός και ο κομμουνισμός και τα παραισθησιογόνα και η μάνα ρέιβερ και ο σατανισμός, άρα τα ψηλοτάκουνα συμπεριλαμβάνονται. 'Aσε τι ήλεγαν για το τουίστ και το χαμουρεύεσθαι σε παραλίες, όπου ενέδρευαν σκορπιοί και σαρανταποδαρούσες.
 
Γι αυτό και θα τονίσω την λατρεία μου στην γυμνοποδία που μπορεί να εξικνείται άχρι τσιτσιδώματος και άλλων τμημάτων, και να σας μεταφέρω στην "μπότα της Ιταλίας" όπως λέγεται η νότια γή των γειτόνων. Επειδή από το Λέτσε, το Μονόπολι κι έως το Βρινδήσιο είναι η τακούνα πανύψηλη, και η καμάρα ξεκινάει από τον Τάραντα, το μετατάρσιο πιέζεται πολύ στην περιοχή του Καταντζάρο και του Κρότωνα και η χερσόνησος πολλά υποφέρει μεταξύ ηφαιστείων, της Αίτνας του Βεζουβίου και του Στρόμπολι των Αιολίδων νήσων. Η Αίτνα δείχνει τι παθαίνει η τακουνοφόρος γυνή εάν κλωτσήσει πέτρα, ο Βεζούβιος εκφράζει πόνους κνήμης και περόνης ενώ το Στρόμπολι προφητεύει βάσανα ενώπιον κοντύτερου εραστή, όπως αυτά που τράβηξε η Μπέργκμαν με τον σκηνοθέτην Ροσελίνην ,στην ομώνυμη ταινία που γύρισαν ως ερωτευμένοι πιγκουίνοι.
Γι΄αυτό και εμπιστεύομαι τυφλά την μητέρα Γεωγραφία, διότι μπορω να πορνεύω, να ασχημονώ, να βλαστημάω και να φέρομαι ασέμνως και σαδομαζοχιστικώς, μετατρέπων τα πάντα εις αίσθηση γεωγράφου και τοπογραφικών τοπολογιών. Οπότε, εάν με θέλετε καλόκαρδον ,δεινόν συζητητήν και κοσμήτορα του προσώπου σας, βάλτε τας λουμπουτίνας, τα φεραγκάμια και άλλα υψιπετή κι ελάτε να μιλάμε για σαρβάιβορ και που ήκαμαν το λάθος ο Μαρξ, ο  Κορνίλοφ και αχ αυτός ο Κιούμπρικ, όλα τα είπε.