• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Στον αφρό
Πάνος Θεοδωρίδης | 02.03.2017 | 00:44
Πριν υπάρξει ΕΡΕ, ο κόσμος που την ψήφισε και έδωσε την πρωθυπουργία στον Καραμανλή το 1956, το 1958 και το 1961, ήταν κάπου αλλού: στο Λαϊκό Κόμμα, στον Συναγερμό, στον Μανιαδάκη.
 
Πριν υπάρξει ΠΑΣΟΚ, ο κόσμος που το ψήφισε και έδωσε την πρωθυπουργία στον Ανδρέα και μετά στον Σημίτη, το 1981, το 1985, το 1993, το 1996,το 2000,ήταν κάπου αλλού: στους Φιλελεύθερους, στην Ένωση Κέντρου, κι αργότερα, ακόμη και στην μετριοπαθή δεξιά. Αφήνω τους πολυάριθμους νέους ψηφοφόρους.
 
Άρα, πρίν υπάρξει Σύριζα, ο κόσμος που τον ψήφισε και έδωσε την πρωθυπουργία στον Τσίπρα, δυο φορές το 2015, ήταν κάπου αλλού: στο ΠΑΣΟΚ ,στον Συνασπισμό, σε εξωκοινοβουλευτικούς, μπορεί και αλλού.
 
Για την ΕΡΕ ακούστηκαν εργολάβοι, βραχώδη όρη, αυταρχισμός, βία και νοθεία, υπόθεση Λαμπράκη.
 
Για το ΠΑΣΟΚ ,πρασινοφρουροί και υπερδανεισμός, βίαιο κατέβασμα από το τραίνο της Αλλαγής, νέα τζάκια και Κοσκωτάς, ποιον ακριβώς ήξερε ο θυρωρός.
 
Για ποιον λογο να μη ακουστούν για τον Σύριζα αυτά που ακούγονται;
 
Πέρασαν και εξήντα χρόνια.
 
Και με απόλυτους αριθμούς να το δεις, καμία εξηκονταετία δεν πέρασε τόσο ανάλλαγη και αναμενόμενη, άν τη συγκρίνεις με την περίοδο 1910-1970 ή 1940-2000.
 
Αν εκπληρωθεί η ευχή των αντιμάχων και μειωθεί σε επόμενες εκλογές πολύ ο Σύριζα, το μόνο που θα εντυπωσιάσει είναι πως κράτησε μόνον μια δεκαετία.
 
Αλλά ο Μανιός και Αυλωνίτου θα παραμείνουν στελέχη μιας αδιανόητης εποχής, γραφικοί και πεπεισμένοι, στην χορεία των αντιστοίχων στελεχών της ΕΡΕ και του ΠΑΣΟΚ, να μη μιλήσω για Νέα Δημοκρατία και τις αμέτρητες σοσιαλίστ παραλλαγές.
 
Επιμένω πως όλα αυτά είναι καυγάδες εις τον αφρό της θάλασσας.
 
Ο νεοελληνικός βυθός είναι αδιατάρακτος και οι ένοικοί του έχουν πιάσει το νόημα.
 
Δεν έλεγαν λιγότερα για τον Συγγρό, απ΄ό,τι γκρινιάζουν για το Ίδρυμα Νιάρχου.
 
Αυτοί που ξωπετάχτηκαν απο μια θέση ,επειδή ακούστηκε το ένα και το άλλο, φεύγοντας από την ζωή, συγχωρέθηκαν τελεσιδίκως και πολλά «αχ τον καημένο» ακούστηκαν.
 
Τουλάχιστον να μη μας διαφεύγει ότι μας πιάνουν στον ύπνο με πεζόβολο και αφρόδιχτα.
 
Διότι με σκεπτικισμό και θυμοσοφία αντιμετωπίζουμε αυτούς που έχαψαν το δόλωμα και τους έρριξαν στο καλάθι του ψαρά.