• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
...και καλή Πρωτομαγιά!
Η φάρμα των πολιτικών ζώων
Πάνος Θεοδωρίδης | 01.05.2014 | 08:00
Έτι δε περι την ακρώρειαν ηδρασμένω τα των ζώων ,γένη και πλήθη θαυμάζειν επήει μοι και όπως η εκ τούτων βοή συμμιγής εξαίσια τοις ωσί μοι προσέπιπεν. Ίπποι χρεμετίζοντες, βόες μυκωμενοι, πρόβατα βλυχώμενα, χοίροι γρυλλίζοντες και κύνες βαϋζοντες.
 
Διάλογος «Τιμαρίων»
 
Δεν χρειάζεται να μεταφράσω τί-πο-τε. Ίπποι είναι οι ίπποι και βόες τα βόδια.
 
Κάθε φορά, σε κάθε προεκλογική περίοδο, συζητώντας με τους φίλους μου επί μερικά λεπτά, καταλήγουμε πως δεν πρόκειται να μας έρθει χειρότερο συναπάντημα, πως η πολιτική ζωή βάρεσε μόλο, χώνεψε ατσάλι, έπτυσε ντάκο, ξήλωσε ζιλεδάκι.
 
Κι όμως, πάνω στο γύρισμα των ετών, πάντα μας ξιπάζει και μας ξενίζει η φοβερή κατάπτωση στον δημόσιο διάλογο.
 
Η τελευταία «αναμέτρηση» έχει όλα τα χαρακτηριστικά της ανυπαρξίας. Στις μεν αυτοδιοικητικές εκλογές είναι παραπάνω από σίγουρο πως μπαίνοντας το 2015, θα κάνουμε ,όσοι ζωντανοί, υπερβολικές προσπάθειες για να θυμηθούμε ποιος εντέλει θα είναι τουρμάρχης Αιγαίοι και ποιός ο κλιβανάριος της Άρτας. Η περιέργειά μας θα περιοριστεί στις ανοητίλες όπως «το χρώμα του χάρτη» τα βραδάκια των δύο Κυριακών.
 
Και ο μεγάλος θυμός των ευρωεκλογών θα γίνει ο γνωστός θυμοσοφικός εκνευρισμός, με τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, της φρεναπάτης που έθεσαν οι Βρυξέλλες, το Στρασβούργο και το Λουξεμβούργο για να κρύψουν την παντοδύναμη Ένωση Άνθρακος και Χάλυβος πίσω από 711 φωνακλάδες η σοβαρούς η τεχνοκράτες, η ακραίους που επί πέντε χρόνια θα παίζουν ένα είδος Πνύκας.
 
Σε αυτήν την παλινωδία, ακόμη και 1% να λάβει η κυβέρνηση, τεχνικά, διοικητικά και νομικά, δεν υπάρχει περίπτωση να αποδεχτεί εκλογές.
 
Διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει και έχει αποδείξει (με την διαδικασία αποκλεισμού της «Χρυσής Αυγής» από την εκλογική της βάση) πως δεν κωλώνει στα συνταγματικά ή και συναισθηματικά πλαίσια που ορίζουν οι νόμοι και οι διαχειριστές των νόμων: επινοεί ό,τι δεν της κάθεται όπως επιθυμεί.
 
Μα δεν υπάρχει κάποια περίπτωση να βγούνε τρεις ή τέσσερις βουλευτές και να υποστηρίξουν «νικηθήκαμε, μας διέλυσαν, πάμε σπιτάκια μας, και άλλο κακό να μη μας βρει;».
 
Ελπίζω να έχετε μια υποτυπώδη αίσθηση του νεοελληνικού τίποτε. Και πόσο υπάρχουν μηχανισμοί που ελέγχουν αυτές τις φορτίσεις.
 
Στην ουσία, η κυβέρνηση δουλεύει με κροκί, με κάναβο, με grid,με εμβάτη, με πήχες και ρούπιες, με πατρόν.
 
Για την κυβέρνηση, οι δεύτερες εκλογές του 2012 έχουν διαμορφώσει ένα κινητό σκηνικό που σκοπεύουν να το διαλύσουν τον Μάιο, Ιούνιο του 2016.
 
Δεν ενδιαφέρεται για τους ΑΝΕΛ, το ΚΚΕ, τα αποδέλοιπα του συντηρητικού χώρου γύρω από τον Πολύδωρα.
 
Ενδιαφέρεται να φουσκώνει «το Ποτάμι» και να ελέγχεται η πίεση των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής και να «τιμωρείται»ο  Σύριζα, όχι ως ισότιμη τουλάχιστον πολιτική δύναμη, αλλά ως ένας εσμός γκαφατζήδων.
 
Είναι η τρίτη φορά που επιχειρείται αυτή η ανατροπή.
 
Η πρώτη ήταν μετά το 1963, όταν η Αυλή έδειξε πως μπορεί να ανεχτεί την Ένωση Κέντρου στην εξουσία. Η τότε ΕΡΕ ιδεολογικώς ήταν εξασφαλισμένη διότι τόσον ο Γαρουφαλιάς, όσο και οι μετέπειτα Αποστάτες δεν ήταν από ξένους προς την ΕΡΕ χώρους. Ωστόσο οι «Ανδρεϊκοί»,  ο «Ασπίδα» ,η εικόνα μιας δραχμής που κινδυνεύει και οι σπατάλες του Γέρου συν οι νάρκες στον Γοργοπόταμο, ήταν αρκετά στοιχεία για να αρχίσει η μάχη (και η νίκη) κατά των Δαιμόνων.
 
Η δεύτερη φορά ήταν με τον αναδιπλασιασμό από το 1974 στο 1981 των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ. Οι χαζές «μάχες του τελάρου» και ο υπερδανεισμός, η διάλυση του όποιου δημοσίου τομέα και τα «νέα τζάκια», ξέρετε τίνος, δεν ήταν αρκετά δυνατές κατηγορίες ώστε το 1985 να επιστρέψει η Ν.Δ στην εξουσία.
 
Ωστόσο , ο Σύριζα νομίζω πως αισθάνεται ότι οι πολιτικές εκλογές στοχεύονται κατά το 2016 και δεν αισθάνεται κάποια ιδιαίτερη πίεση, διότι εμφανίζεται ένας άλλος παράγων, που δεν τον είχαμε το 2013:
 
τα παπαγαλακια του φιλοκυβερνητικού συστήματος είναι τόσο ενωμένα και συστηματικά, ώστε ακόμη και οι τελείως γκαγκάου το πήρανε χαμπάρι.
 
Αν δεν υπάρξει κάποια ανοχή στους χρόνους και στην άσκηση της διχαστικής πολιτικής, ο κυβερνητικός σχεδιασμός θα μοιάζει με τα ζωντανά του «Τιμαρίωνα». Η κοτούλα κοκοκό ,το κοκκοράκι κικικιρικικί...