• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ο δικαστής Dredd θυμάται...
Πάνος Θεοδωρίδης | 21.12.2016 | 01:22
Χρονιά δεν θυμάμαι πλέον, μετά το 2030 έχασα το λογαριασμό, αλλά ήταν πάλι ωσάν σήμερα, η μικρότερη ημέρα του κόσμου.
 
Πάντως έχουν περάσει πολλά χρόνια. Από μια ξεχασμένη κωμόπολη της Γαλλίας, στη Βωκλύζ, βρέθηκαν σκοτωμένοι από ρόπαλα ,όλοι οι μετανάστες ,ακόμη και στα περίχωρα.
 
Και στα πρόσωπά τους, ήταν κολλημένη μια σελίδα που έδειχνε τους αίτιους. Κάτω από μια οργισμένη καταγγελία «για την Ήπειρό μας ,που χάνεται» υπήρχε ευδιάκριτη υπογραφή: ήταν οι οπαδοί της «Ρεβάνς», μιας πρωτοεμφανιζόμενης οργάνωσης.
 
Το όνομα ξεχάστηκε αμέσως επειδή ο κόσμος τους βάφτισε «Βετζελά» συντομογραφία του «Βιτζιλάντες», εκδικητές.
 
Η μισή αστυνομία της χώρας πήγε με το μέρος τους, κι ώσπου να απορρυθμιστεί τελείως η Γαλλία, είχαν προλάβει να βγάλουν ένα προφίλ της οργάνωσης : απολίτικοι, συνήθως μεταξύ 16 και 30 ετών, οργανωμένοι σε ομάδες των είκοσι, μπορεί και παραπάνω, ήταν οπλισμένοι με ρόπαλα του μπέηζμπολ που τα έκρυβαν κατά μήκος της σπονδυλικής τους στήλης, περπατώντας σα να είχαν καταπιεί μπαστούνι, κάπως κωμικά, γι αυτό και ο τραχείς αγρότες της παλιάς Βανδέας, τους έλεγαν και μπατονσανγκλάντ, ματωμένα μπαστούνια.
 
Στην Ελλάδα ο όρος είχε ήδη παραφθαρεί σε μπατονσαλέδες.
 
Ήταν μια πανευρωπαϊκή επιδημία που δεν είχε το όμοιό της. Οι χίπηδες, οι γκόθικ, οι κάγκουροι και οι χίπστερς έμοιαζαν μπροστά τους μπεμπέκια και μάταιοι.
 
Το σπουδαιότερο : ενόσω έδερναν, σκότωναν και σπάζανε κόκκαλα, όποιος πήγαινε να τους αντισταθεί εκ του κράτους, του πετούσαν σκουπίδια και μικροέπιπλα απο τα μπαλκόνια, ενώ κάθε θανάτωση ξένου τηνε χειροκροτούσαν και έδιδαν άσυλο στους Βετζελά, από την μακρυνή Εσθονία έως το Γιβραλτάρ και από την Ιρλανδία έως την Κύπρον.
 
Σε λίγες εβδομάδες, οι μετανάστες, οι ξένοι , οι πρόσφυγες και οι υποστηρικτές τους ,κατέφυγαν σε χώρες που επέτρεψαν «ζώνες καταναγκαστικής πλην ασφαλούς εργασίας» και μιλάμε για δέκα τουλάχιστον χιλιάδες στρατόπεδα και περιοχές, που ήταν αποκλεισμένα από το υπόλοιπο κράτος, αλλά επιτρέπονταν να δουλεύει κανένας το δωδεκάωρό του χωρις καμία κάλυψη απο εργατική νομοθεσία.
 
Εξάλλου, μετά το 2023,24, άν θυμάμαι καλά, εμφανίστηκαν μετά απο εκλογές οπαδοί του Φάρανζ, της μαντάμ Λεπενούς και της Χρυσής Αυγής,αμη και της λίγκας του βορρά, που τους κατηγορούσαν οι νικητές των εκλογών ως «διαβρωμένους από φιλομπολσεβίκικη προπαγάνδα» άρα, οποιοσδήποτε μπορούσε να τους ροπαλιάσει.
 
Για τους νοικοκυραίους της Ευρώπης, αυτά έδειχναν ως μία ευχάριστη έκπληξη, καθώς ευτυχισμένες οικογένειες πήγαιναν στις συνάξεις της γειτονιάς, έτρωγαν τον «χυλό της Ομόνοιας» και η μόνη διαφορά ανάμεσα στα κράτη της Φαιάς Ελπίδας, ήταν ο  ηλεκτρισμός.
 
Η Γερμανία είχε ρεύμα τρεις ώρες ημερησίως, ενώ Ελλάς και λοιπαί βαλκάνιαι φαντασιώσεις διάθεταν ύσκαν και τσακμακόπετραν.
 
Φυσικά, η εορτή των Χριστουγέννων περνούσε φιλειρηνικά.
 
Ο καθείς και η φάτνη του.
 
Και εδίκαζα ανέτως υποθέσεις ειρηνοδικείων.
Δείτε επίσης:
5822c7b09fbeb5f1258f62c6a240b0a3.jpg