• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
H ζωή στα χωριά 26/30
Πάνος Θεοδωρίδης | 26.04.2014 | 17:30
Ο λόγιος του χωριού
 
Όπως η ιερά νόσος χτυπούσε μερικές φυλές της αρχαιότητας, που φρόντιζαν τους ασθενείς τους με προαγωγή τους στην κατηγορία των μάντεων ή των σαμάνων, παρομοίως η ενασχόληση με τα γράμματα ενός συγχωριανού, θεωρούνταν συνήθως η πρώτη επαφή ενός φυσιολογικού ατόμου με την τρέλα και τον θάνατο.
 
Στον ελληνικό χώρο, λαμπρή είναι σε αυτόν τον χαριτωμένο κανόνα η εξαίρεση των Ηπειρωτών, των Ιονίων νησιωτών και  μιάς στενής λωρίδας εδάφους μεταξύ Κοζάνης και ιππαστί διά του Βερμίου στην νοικοκυρά  Νάουσα.
 
Εκεί ,έχουμε ομάδες βαθέως μορφωμένων ατόμων και μεγάλες παρακαταθήκες Αφήγησης, γιά να μη λεμε υπερβολές.
 
Στα άλλα χωριά, ο λόγιος υπάρχει για να γλυκάνει νυχτέρια στο καφενείο με την σόμπα να φουντώνει και πάνω στο μαντέμι να ξεραίνονται φλουδες απο εσπεριδοειδή.
 
Ο λόγιος συνήθως γνωρίζει καλα την ποιότητα και το περιεχόμενο των παλαιών εφημερίδων και προς τιμήν του, ποτέ δεν πίστεψε χωρις έλεγχο είδηση απο τηλεοπτικο σταθμό, πράγμα που δεν ίσχυε ποτέ για ραδιοφωνικές ειδήσεις,τις οποίες αυτορρυθμίστηκε να σέβεται. Ακούγοντας κάτι υπέρ του μνημονίου και εάν είναι αντιμνημονιακός ,θα παρουσιάσει ένα κοκτέιλ απο Καζάκη, Βαρουφάκη, Τράγκα και κάποιο μέλος των ΑΝΕΛ.
 
Ωσπου ένα εγγονάκι να τον καλεσει γιά φαγητό στο σπιτικό του, θα παρουσιάσει τα τελευταία στοιχεία του ξεπουλήματος που θα συνδυάσει με μια  σταθερή σμηνοσειρά γεγονότων της κατοχής και του μεσοπολέμου.
 
Όσο ο λόγιος του χωριού μείνει στον συγγραφέα που αγαπά και στον πολιτικό που έλαμψε διά της δόξας του στο διπλανό πεδίο μάχης, πάει καλά.
 
Η κατάσταση περιπλεκεται όταν θα πρέπει να δώσει ανόητες απαντήσεις σε ανόητες ερωτήσεις, όπως «γιατί λεγεται Γραδεμπόρι το Γραδεμπόρι» ή «είχε πολλούς Γαλάτες η Γαλάτιστα;».
 
Καθώς σπανίως έχει μιά πρόσβαση στο διαδίκτυο και βασίζεται σε ελαχιστη τεκμηρίωση, αντικαθιστά τη γνώση διά της φαντασίας. Η οποία, άς σημειωθεί, είναι πανίσχυρο όπλο στην κοινωνία των χωριών.
 
Είναι ο πρώτος στον οποίον θα φέρουν ένα γαλλικό μετάλλιο απο την στρατιά της Ανατολής, μιά μολύβδινη επιστολη προς τους Αλλαντίους Φιλίππου του Πέμπτου και έναν θησαυρό χαλκίνων μικρών αξιών Ζήνωνος και Λέοντος.
 
Μπορεί να εξακοντίσει την πιό πιθανή εκδοχή και γιά τα τρία, αλλα δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει γνώμη αν κάποιος της δουλειάς του εξηγήσει κάτι πιό εξειδικευμένο.
 
Και μεταξύ μας, καλά κάνει.
 
Εάν η Αφήγηση είναι στιλπνή και ρέει, η αληθεια και το ψεύδος δεν έχουν καμιά δουλειά στο χωριό.
 
Αυτή είναι και η μαύρη αλήθεια στα ανθρώπινα, φίλες και φίλοι της αναγνωστικής αγωγής: καλύτερα να είσαι ανεπαρκής μη επιστήμων, παρά υπερεπαρκής επιστήμων.
 
Διότι από επάρκεια, εδώκαμαν.
 
Από Αφήγηση πάσχουμε.
 
Στο τέλος του καιρού, ο λόγιος του χωριού θα είναι ένας ανεγνώριστος σοφός. Θα μάθει να κυκλοφορεί στις εξοχές και να συλλέγει χρήσιμα στοιχεία. Θα τυπώσει ένα βιβλίο γιά το χωριό που δεν θα είναι "από Ομήρου". Συγχωριανοί θα τον παινεύουν και ένας ξινός πανεπιστημιακός θα γράψει μισά και μίζερα, αλλα καλά λογάκια.
 
Ο λόγιος του χωριού, φορτωμένος γνώση και περίσκεψη, θα πάψει επιτέλους να είναι λογιος:
 
Θα γίνει ο Αφηγητής