• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ποιος θέλει εκλογές;
Πάνος Θεοδωρίδης | 21.09.2016 | 02:48
Αν δεν υποψιαζόμουν, όσο αγριεύουν τα πράγματα, ότι ο Σύριζα παλεύει με νύχια και με δόντια να προκαλέσει εκλογές, θα με απασχολούσε η φενάκη του «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς» και άλλα, συναφή παραμυθάκια.
 
Η αντιπολίτευση κατηγορεί τον Σύριζα ότι έχασε αυτό το πλεονέκτημα, θαρρείς και το είχε ποτέ του. Είναι η πρώτη ένδειξη ότι η κυβέρνηση καταφέρνει , με υπερπροσπάθεια, να χώσει για τα καλά στη λούμπα, την Νέα Δημοκρατία και τους πέριξ φεουδάρχες του πάλαι ποτέ Κέντρου, και να την οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές τώρα που δεν έδεσε ακόμη το τσιμέντο της.
 
Εξηγούμαι: τα δύο μεγάλα κόμματα παραπέμπουν σε ενδεχόμενη βελτίωση των οικονομικών της χώρας, βαθιά μέσα στο 2018 και βλέπουμε. Έως τότε, υπάρχουν κόφτες, κατρουγκαλισμοί και καμια κατοστάρα μπιλιόνια που πρέπει να καταβληθούν στον δημόσιο κορβανά, από πολίτες που ήδη γονατίζουν από τα δοσίματα. Κοντολογής, θα χρωστάμε τα διπλάσια στο κράτος το 2018. Ε, δεν θα είναι και το καλύτερο περιβάλλον για εκλογές!
 
Για την κυβέρνηση, απομένει ένα ξέφτι ελπίδας: να τρελαθεί η Ευρώπη και να αρχίσει να συζητάει για το Χρέος από φέτος, στέλνοντας με βεβαιότητα την Μέρκελ στα θυμαράκια, η να βρει ευκαιρία η Αμέρικα να απλώσει τα συστήματά της στην Ευρώπη,βοηθώντας εμμέσως τον Τσίπρα και την συνοδεία του, να χωθούν σε ένα περιβάλλον χαμηλών πλεονασμάτων, μήπως και λειτουργήσει η εν αθλιότητι ισότητα όρων και ρυθμίσεων και περισέψει κανα ευρώ παραπάνω για συσσίτια και άλλα ευαγή.
 
Κι επειδή τίποτε τέτοιο δεν πρόκειται να λάμψει στον ορίζοντα, απομένει το άλλο σενάριο: η κυβέρνηση να πέσει σκοντάφτοντας στο πεζοδρόμιο και όχι εκμηδενισμένη από μια γιγάντια καραμπόλα σε αυτοκινητόδρομο, ελπίζοντας ότι οι ρεβυθοκέφαλοι θα την ξαναψηφίσουν επειδή «έπεσε από συσπειρωμένα συμφέροντα» κι όχι από κλασική, εμπράγματη και βροντερή ανικανότητα.
 
Χάνοντας εκλογές που θα προκηρυχθούν στο άμεσο μέλλον, πλεονεκτεί στα εξής:
 
Φλερτάρει με επαρκώς διψήφιο ποσοστό.
 
Φορτώνει στον Μητσοτάκη την φρικτή περίοδο έως το 2018.
 
Αναλαμβάνει εταιρικώς την επιστροφή στην παλιά, καλή αντιπολίτευσή της, όπου όλα τα αίσχη οφείλονται στην συσπείρωση διαφόρων νταβατζήδων, καταγγέλνοντας ότι εκβιάστηκε και βιάστηκε κατ έπανάληψη από τον Φεβρουάριο του 2015, επομένως, της αξίζει να συνάψει γάμο με τον Λαό, το καλό παιδί, που θα της συγχωρέσει τις παρα φύσιν ασέλγειες που υπέστη, επειδή δεν ήθελε και την ζόρισαν.
 
Ακόμη κι αν το κόλπο δεν πιάσει καθ ΄ολοκληρίαν, οι μεθεπόμενες εκλογές θα γίνουν με την δήθεν απλή αναλογική που έχει ήδη ψηφιστεί, αρα την γλυτέρνει και τότε, με αρκετές δεκάδες βουλευτών.
 
Καθώς ο Καλογρίτσας βρίσκεται στην πιάτσα ,αμέτρητα χρόνια, η Αττικής, αλλά και άλλες τράπεζες, θα θεωρηθούν υπεύθυνες για διαρκή ρεμούλα χορηγήσεων, συνδέοντας τον Κοσκωτά, τον Πόπωτα και άλλους αστέρες, σε αδιατάρακτη συνέχεια έως σήμερα, οπότε οι 20 μήνες του Σύριζα θα είναι σταγών εν τω  ωκεανώ τουλάχιστον 240 μηνών στους οποίους δεν κυβερνούσε.
 
Κλειδί για την ανύψωση αυτής της μπαλωμένης μονγκολφιέρας, για να μη στουκάρει σαν Απάτσι στον μουρμουρότοπο του κόλπου του Ορφανού, είναι να κηρυχτεί αντισυνταγματικός ο νόμος του Παππά, ανκαι υπό προϋποθέσεις, και συνταγματικός να θεωρηθεί, πάλε υπάρχει λόγος ,αιτία κι αφορμή να υπάρξουν εκλογές.
 
Απέναντι, τι έχουμε;
 
Απροετοίμαστη αντιπολίτευση.
 
Διότι κανένας από τους «απέναντι» δεν έχει τα κότσια να συνενωθεί με κανέναν, επαναλαμβάνοντας το τσάτρα πάτρα πείραμα ενός ενιαίου Κέντρου με άλλον ,άτριβο αρχηγό και μετατρέποντας τους νυν αρχηγούς σε ένα σώμα ευπειθών βογιάρων.
 
Αυτά φοβάμαι και αρνούμαι να ασχοληθώ με την φενάκη του Ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς.