• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ο λοχίας
Πάνος Θεοδωρίδης | 24.08.2016 | 00:26
Ακόμη και στους πιό ρεμπεσκέδες στρατούς, στην πρωινή αναφορά λόχου, τα παραγγέλματα στα φαντάρια δεν τα δίνει ο λοχαγός, αλλά ο λοχίας. Ο λοχαγός επιθεωρεί, «δικάζει» και μοιράζει ποινές και ευαρέσκειες.
 
Η δύναμη του λοχία ήταν και είναι τόσο ισχυρή, ώστε συνεχίζω να ευφραίνομαι με το ανέκδοτο που κυκλοφόρησε για τον γέροντα αυτοκράτορα της Αυστροουγγαρίας, Φραγκίσκο Ιωσήφ.
 
Σε μια δεξίωση, τον πλησίασε ένας μεγαλοσχήμων και του ζήτησε ένα ρουσφέτι μετάθεσης για έναν στρατιώτη. Κι εκείνος του απάντησε "νομίζω πως ζητάτε κάτι αδύνατο από εναν αυτοκράτορα.Δεν ξέρετε κανέναν λοχία,να σας εξυπηρετήσει;"
 
Όταν λοιπόν ο δυστυχής Μουζάλας που ασχολείται με την δημιουργικη υπουργική, εξηγεί σε συνέντευξη τύπου ότι θα υπάρξουν νομοθετικές ρυθμίσεις για «δικαιώματα παιδείας, εργασίας, στέγασης και υγείας» των προσφύγων και των μεταναστών που θα εγκαστασταθούν στη χώρα, νομίζω πως ξέρω απ΄έξω το ποιηματάκι:
 
Υπάρχουν χρήματα στον ορίζοντα που δεν μας τα δίνουν όλα στο σεβαστό μας κράτος, αλλα τα μοιραζόμαστε με ΜΚΟ, με την Υπατη αρμοστεία και μερικά έρχονται σε τα μας. Να βοηθήσουμε άρα υπουργεία να αναλάβουν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, αφου ο λογαριασμός θα πάει Ευρώπη.
 
ν δείτε απο τις ιστοσελίδες τους, τι ινστιτούτα και εταιρείες έχουν χτίσει πολλα υπουργεία για μάστευση ευρωπαϊκού χρήματος, εδώ και χρόνια, θα χάσετε τον λογαριασμό)
 
Την σίτιση δεν την αναφέρει ο υπουργός ,επειδή τα πακέτα έκλεισαν και οι άνθρωποι ταΐζονται από την Φυλή των Κεητεράδων που ταΐζουν εξάλλου σχολεία και σχολές κάθε βαθμίδας και πολλές ακόμη δομές.
 
Αλλά εγώ ψάχνω τον λοχία. Τον λοχία της αλλαγής.Τον επιλοχία.Τον μονιμά. Τον τύπο με τη μια σαρδέλα στο μανίκι. Τον διαμοιράζοντα τις αγγαρείες.
 
Ώστε απο το απλόνοο και τσαταπατραϊκό «δικαιώματα παιδείας, εργασίας, στέγασης και υγείας» να προκύψουνε μερικες ακόμη απαραίτητες λέξεις: η τεκμηρίωση, η διερμηνεία, η αναγνώριση εκπροσώπων, η ασφάλεια, η φύλαξη, οι οικιστικες προδιαγραφές, οι τεχνικές και νομικές ανάγκες της γής του εποικισμού, η χωροθέτηση εντός του δημοσίου χώρου, η λατρεία, η επαγγελματική αξιοποίηση, το αναρρωτήριο, το συνέρχεσθαι, το εμπόριο, η φύλαξη παιδιών, και άλλα είκοσι παρόμοια ζητήματα.
 
Διότι η εμπειρία ενός και παραπάνω αιώνος στην υποδοχή προσφύγων,πολλά διδάσκει.
 
Και αυτά ξεπερνούν την αποδεικτική ικανότητα ενός λέκτορα που επιθυμεί να καθηγητέψει.
 
Η προτέρα εμπειρία πρέπει να γίνει φάκελος χιλίων σελίδων για τους οργανωτές του Σχεδίου Αποκατάστασης, με περίληψη δέκα σελίδων για τους δημαρχαίους, τους περιφερειάρχες και τους υπηρεσιακούς, με σύντμηση σε μια σελίδα για τους αρμοδίους υπουργούς.
 
Όσο για τον πρωθυπουργό και τους συν αυτώ, δυό γραμμές με ένα σλόγκαν, αρκούν. Ακόμη κι ένα «αγκαγκάου» ,φτάνει.
 
Διότι, για την ώρα, εργολαβίες βλέπω.
 
Την μετάβαση από «αντίσκηνα» σε «οικίσκους».
 
Σε εναν πλανήτη που βράζει απο χιλιάδες προτάσεις για νομαδικές κατασκευές, για έξυπνες προκατασκευές, από κάθε υλικό, με κόστος από 5 έως 15 χιλιάδες ευρώ για μια οικογένεια, αυτήνοι ονειρεύονται μια τσαϊράδα όπου θα τοποθετηθούν κοντέινερ, κι όπου με το σχετικό λαδόξυδο, να κοστίζουν διπλάσιο (το λιγότερο) ανά τεμάχιο.
 
Κι αρχίζουν να σφάζονται με Δήμους και τοπάρχες, που δεν έχουν ιδέα τι γίνεται και τι τους γίνεται.
 
Υπήρξε μια Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων» που οργάνωσε αγροτικές και αστικές υποδομές. Και αγωνίστηκε για 1,3 εκατομμύριο πρόσφυγες.
 
Έγιναν πλήθος αστοχίες και αβλεψίες, και η αποκατάσταση, ακόμη και σήμερα, έχει εκκρεμότητες. Αλλά έγινε δουλειά.
 
Δεν συγκρίνω τις συνθήκες, αλλά την διαδικασία.
 
Η βάση εργασίας ήταν ο μαχαλάς, ως τυπική οργανική μονάδα. Ήταν ένας εποικισμός φτιαγμένος απο συνοικισμούς.
 
Κι άλλα εκατό ζητήματα που αποκλείεται να διαβάσετε, εκτός και τα τοποθετήσω ως λεζάντες σε ποκεμόν.
 
Αν δε χαμπερίζετε από αυτά, βρήτε μου έναν λοχία να του τα εξηγήσω, γαμώ την καταδίκη μου.
 
Δωρεάν φυσικά.