• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Bey 's anatomy
Πάνος Θεοδωρίδης | 02.08.2016 | 02:49
Κλωθογυρίζουν τελευταία μια επιστροφή του Καραμανλή ,του Αράθυμου Μπέη, σε μια βαθμίδα εξουσίας, όχι τυχούσα.
 
Ειδικά, η Προεδρία της Δημοκρατίας, φαντάζει (μιλάμε για ενδεχόμενο γεγονός του 2020...) καλός στόχος για το μέλλον του. Διαθέτει ουσιαστικά πλεονεκτήματα, υποτίθεται, για το Μέγα Έργον: την Σιωπή, τον Καλοφαγά και την Ενόχληση που πάντα κοινοποιείται μέσω Αντιπροσώπων.
 
Θα έλεγα να μείνουμε πρακτικοί και απλοί.
 
Είναι αλήθεια ότι η ανάρρηση του Κυριάκου στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, δεν έχει συναρπάσει τον τεράστιο αριθμό των νοικοκυραίων.
 
Μπορεί να υποστήριξαν άκεφα την μετεξέλιξη της «Πολιτικής Άνοιξης» του Σαμαρά και τώρα να τσιμπάει δημοσκοπικώς ο νεομητσοτακισμός, αλλά απέναντι δεν υπάρχει πλέον εκείνο το ΠΑΣΟΚ των αξέχαστων μεταμορφώσεων που,κατέχοντας αμέτρητα χρόνια τις διανομές, ήρθε σε αδιέξοδο όταν η κάνουλα άρχισε να βγάζει αέρα κοπανιστόν.
 
Μαθαίνουμε πως κάθε τόσο, φημίζεται μια αργή, κουτοπόνηρη προσπάθεια για μια ενωμένη κεντροαριστερά.
 
Κάθε φορά που συζητιέται η ηγετική μορφή που θα την ενώσει, εισορμά μια αγέλη λαγών που ακυρώνει το εγχείρημα.Όποιο πρόσωπο ακούγεται, στα τελευταία χρόνια, αυτομάτως μπαίνει στο μούσκιο.
 
Συζητήθηκαν κατά καιρούς, ο Βενιζέλος, ο Καμίνης, εν απελπισία ακόμη και ο Μπουτάρης, τελευταία ο  Στουρνάρας.Αλλά ενώ ο πεζόδρομος παραμένει ο ίδιος, έχουν αλλάξει όλες οι ταμπέλες των μαγαζιών.
 
Οι δανειστές, αισθάνονται ότι δάνεισαν σε μια Εταιρεία, σε μια ΑΕ ,και σαστίζουν όταν κάθε συνεταίρος της εμφανίζεται τσακωμένος με τον άλλον.
 
 Ήδη, από το 2010 και εφεξής, κατάφεραν να ανεβάσουν την φιλομνημονιακή ψήφο της Βουλής από ένα γλίσχρο 20% σε ένα 80%.
 
Προσοχή: της Βουλής και όχι του λαϊκού ενδιαθέτου.
 
Από την πρώτη στιγμή, δεν κρύβουν πως ο τελικός στόχος τους, είναι μια συγκυβέρνηση των κατά καιρούς μνημονιακών. Κι αυτό δεν θέλει κολαούζο.
 
Από την αλλη, βλέπουν πως όποιος κερδάει με υποσχέσεις-φούμαρα, ευημερεί επ΄ολίγον (ο Σύριζα διέπρεψε επ΄αυτού) αλλά καθώς ΔΕΝ έχουμε ακόμη θίξει αληθείς μεταρρυθμίσεις (παρά μόνον αποδοχές) τους έχει απομείνει το τελευταίο τυράκι στη φάκα: η μείωση των φόρων και της ανεργίας, θα επιτραπεί μόνον εάν συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας.
 
Πολύ. Πάρα πολύ.
 
Η δουλειά του Σύριζα είναι πλέον εσωτερικό ζήτημα. Θα τον κρατάνε στην εντατική, ώσπου να σμικρύνει τους 53, τους αλληλέγγυους και τους κομματικούς.
 
Κάθε βήμα του προς αυτήν την κατεύθυνση, θα ανταμείβεται με τεχνητές προσθήκες από την λαϊκή δεξιά και άλλους Λεβέντηδες.
 
Αλλά αυτή η μεθόδευση, στερεί την καθαρόαιμη δεξιά από τις πηγές της. Σε λίγο, θα φανούν τα σκελετά της.
 
Και μόνον οι αρεσκόμενοι και αντέχοντες το Λαγκαβούλιν, θα αρκεστούν στον ηγέτη Πατούλιν.
 
Συγκυβέρνηση λοιπόν.
 
Με Μπέηδες.Με Καραμανλή και Τσίπρα.
 
Όλα πρέπει να γίνουν πριν τον κόφτη της άνοιξης του 2017.
 
Με κοινό στόχο τον Νόμο, την Τάξη, αριστερίζουσα ρητορική και δεξιά πολιτική. Αταξικώς και αφανώς, με στόχο να υπάρξει άφθονη πλέμπα.
 
Μετά, θα σώσει τα προσχήματα η Φιλανθρωπία του Συστήματος. Εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.