• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
O αόρατος πόλεμος
Πάνος Θεοδωρίδης | 02.05.2016 | 05:15
Υπόμνημα
 
Η διαδρομή του κειμένου που αναρτώ, έχει το γούστο της.Το βρήκα σε μια ευρέως κυκλοφορούσα «Σολομωνική» του 1846, που περιλαμβάνει γιατροσόφια, κατάρες, ιερατικές ευχές και υποδείγματα καταδέσμων για κάθε δυνατή περίπτωση.
 
Η λαϊκή του γλώσσα, που διατηρεί σε ένα ποσοστό του τον τύπο των «κορακίστικων» ωστόσο, δεν πείθει πως πρόκειται για κείμενο πρωτότυπο, παράγωγο ενός συντηρητικού αντι-διαφωτισμού που είχε πέραση στα τέλη του 18ου αιώνος.
 
Πιό πιθανό θεωρώ το έκδοχο να είναι εξέλιξη, παραποίηση και λαθροχειρία του έργου του Μήκωνος Μοψουεστίας «Κιλίκων πάθη» που το απέδιδαν έως αργά στον Λουκιανό και εάν κρίνουμε από τον θερμό σχολιασμό των σπαραγμάτων του από τον Γενέσιο, τον Θωμά Μωροκούβουλο και τους αδελφούς Ταταίους, ήταν δημοφιλές ανάγνωσμα από την Εικονομαχία έως το Μπαρόκκο.
 
Ψήγματα ιστορικής αλήθειας που έλκουν βιβλική την καταγωγή, όπως η κατάλυσις των τειχών της Ιεριχούς , αλλά και η συνάντησις του Μάγνου Πομπηίου με ελληνοσύρον Μάγον, ότε ανεζήτα , άοπλος και άπελπις, τρόπους να πατάξει την στάσιν των Κιλίκων πειρατών, ενδεχομένως να διατηρούνται πίσω από τις γραμμές.
 
Το κείμενο
 
Ήτον ένας συσταζούμενος στρατηγός αυτοκράτωρ που ήχασε τας λεγεώνας του από το σκουλαμέντον και ηπόρει πως θα νικήσει το άκαρδον έθνος των κουρσάρων της Άψινθος.
 
Ενώ έκλαιγεν εις τας αγκάλας της βαθυκόλπου κούρβας του, καταρώμενος την μοίραν του, που θα επέστρεφεν οίκαδε άπρακτος και θα τον επαλούκωναν αμελητί, εκείνη τον παρεκίνησεν να επισκεφθεί τον γέροντα Τίτυν τον Κουρτουλούς, που ήτο κουρεύς και φλεβοτόμος, συλλέκτης υλακών και ογκηθμών, μεταφραστής πολλών γλωσσών πτηνών και δεινός προφήτης.
 
Τον ηύρεν εις Τύανα και των ηρώτα πως θα νικήσει τους εχθρούς του άνευ βίας και φασγάνων.
 
Ο γέρων έρριξε το κότσι, χάραξε τον αέρα, έπτυσεν τα αχαμνά του, έστρωσε τα αγέρωχα οφρύδια της μορόζας του και είπεν του:
 
πλα σου να είναι η κατάρα και η βασκανία. Δηλαδή τα δικά τους όπλα. Μπορεί να θέλουσιν και να ποθούν το πολίτευμα των Πάρθων και την Κύρου παιδείαν,αλλά σέβονται τους οιωνοσκόπους και τους λεκανομάντεις, εκτελούν μεταφοράς λαμπάδων, τάζουν προθεσμίας που οι ίδιοι ταις κλάνουν, επαινούν υβρίζοντες και τούμπαλιν.
 
Θα πηγαίνεις μετά των συντρόφων σου εις τας ομιλίας των και δεν θα τους λέγεις «κοπρόσκυλα» και άλλα, αναβιωτικά του ήθους των. Θα εκβάλεις με κλειστόν στόμα, ένα συνεχές γλουγλουγλού, και θα σαστίζουν.
 
Μηδέ να τους κοιτάς εις τα ομμάτια. Το βλέμμα σου να στρέφεται κατά του μετώπου αυτών,ωσάν να έχουν παραστάτην τον Σαταναήλ, και, εάν υπάρξει χρεία, να τους καταράσαι.
 
Και ο Τύπος της αράς να είναι «εάν λαθεύω καταρώμενος, να πάθω ποντικονίασιν και λέπραν και συ να μενεις ατάραχος. Πλην εάν δικαίως σε καταρώμαι, να ανθρακιάσεις και να μη σώσεις να χαρείς κοπτάτσιαν».
 
Είναι φοβίτσοι διότι, και θα μαλώνουν συναναμεταξύ των.  Τα αυτά να πράττεις ματιάζοντάς τους. Ακαταπαύστως.
 
Πλην  ασκήσου να χασμάσαι πυκνώς, μη στραφεί κατ΄εσού η βασκανία.
 
Διότι ο φόβος σου δεν είναι αυτήνοι, αλλά οι βρουκόλακες που θα τους διαδεχθούν.
 
Εννέα τέρμινους θα βαστήξει το Κακόν .
 
Είτα θα τους δαγκώσουν τα δικά των τέκνα."