• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Come in under the shadow of this red rock
Πάνος Θεοδωρίδης | 01.04.2016 | 05:18
Σήμερα, θα εκμεταλλευτώ τη χρονιάρα μέρα και θα γεμίσω ψέμματα τη σελίδα.
 
Διότι οι λέξεις συνήθως κάθονται πάνω στα πράγματα, σάμπως πούσι που απλώνεται σε λίμνη.
 
Το παραμικρό αεράκι, διώχνει τη μούχλα, διότι το αεράκι είναι μέρος της πράξης.
 
Και η πράξη δεν παράγει λέξεις, αλλά απτές συνέπειες.
 
Διότι ο Χρόνος είναι ασύδοτος, και ματαιοπονούμε μπήγοντάς του παλούκια που τα λέμε επετείους.
 
Χιλιάδες λέξεις για το πότε και αν θα πέσει ο  Τσίπρας. Ο πεσμένος απο χέρι. Το προϊόν μιας άκεφης κλινοπάλης. Ο πρωθυπουργεύων που δεν σηκώθηκε ποτέ από το ράντσο του. Και εκτοξεύει τη λέξη asset ως σωσίτριχο.
 
Μήτε ο Φαμπρ θα μετατρέψει τον Βέλτσο σε ποιητή, μήτε οι αρχαιοπληκτικές τσουτσούνες του Φαμπρ θα ακυρώσουν το Sweet Movie.
 
Πίσω και πέρα απο το αν τα είπε καλά η άσχημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η προέλευση αυτής της μορφής σκεπτικού παραπέμπει σε Ενετική Οικογένεια που έβγαλε ποτεστάτους, ποτέ Δόγηδες.
 
Και η τρυφερή αποκλειστικότητα που διαθέτει αβέρτα η οικογένεια Δρίτσα-Χριστοδουλοπούλου, υπέρ των προσφύγων και των κατατρεγμένων, κρατάει το βλέμμα του «θείου» που είναι ζάμπλουτος και ο πονηρός ανηψιός, στην διαφήμιση της ΟΠΑΠ ,αποτυγχάνει σε όλα τα κόλπα να του αποσπάσει μετρικό. Δεν καταλαβαίνουν ότι οι επιθυμίες που εκφράζουν οι «53» σε μια δήθεν πολιτική και υπεράνω αντρέσσα, θα μεταφέρει τον λεβαντίνικο (κι όχι «ισλαμικό») εμφύλιο στην μπόσικη , καταπτοημένη μας χώρα.
 
Ηδονική παραμένει η έκφραση ελευθεροφροσύνης και υψηλών, ανεφάρμοστων ιδανικών. Σύμφωνοι. Αλλα το δίζυγο «βία και ηδονή» στο οποίο συχνά παραμπέμπω, σημαίνει «ηδονή που την διαλύει η βία».
 
Ας τελειώσω με ακόμη λίγα ψέμματα.
 
Αν ήμουνα Θεός, αν ήμουνα Θεός
θα σου `δινα καρδιά να μ’ αγαπούσες
και βράδυ και πρωί, στην ψεύτρα τη ζωή,
 
για `μένα τ’ άρωμά σου να σκορπούσες, 
σε κόσμους μακρινούς που δε χωράει ο νους
θα σου `χτιζα παλάτια για να ζούσες,
 
Πρωταπριλιά σήμερα. Ας λουστούμε το σιχτίρι της.
 
Από αύριο, ξανά στη γαλέρα, στη λέρα, στη γαλέτα, στη Βαλέττα, στη μπερζέρα, στη λαγουδέρα.
 
Αγκαλιά με τις αγάμητες, τις κακογαμημένες, τις τραπεζήες και εστερικές λέξεις που γεύτηκαν το αίμα του Ευριπίδη και χορτασμό δεν έχουν.