• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Υποθετική αναπαράσταση του "πεδίου Ιντουμέν", προϊόν της φαντασιοπληξίας του 21ου αιώνος
Ιντουμέν
Πάνος Θεοδωρίδης | 05.03.2016 | 06:53
Αν παραμένουμε πιστοί στις παραδόσεις των ανθρωπιστικών επιστημών και στον ελεύθερο Στοχασμό που, σκεπασμένος με νοσταλγία και spleen γεννά συνειρμούς και ποίηση, όταν οι μελλοντικές γενιές (του απωτάτου μέλλοντος) θα δημιουργήσουν στην θέα ενός αποθέτη σκουπιδιών που ερευνήθηκε, δημοσιεύτηκε και ανακοινώθηκε  εκεί, κατά τον 32ο αιώνα, τότε η σημερινή νεοελληνική κοινωνία έχει δημιουργήσει ήδη τις σχετικές υποδομές.
 
Και η πολιτιστική υπερηφάνεια που θα αισθανθούν οι λεπταίσθητοι κάτοικοι του 32ου αιώνα για τους χαμένους, κονιορτοποιημένους πλέον προγόνους τους του 21ου αιώνα,θα βγάλει αρκετά άρθρα συγκίνησης και κάμποσες μεταπτυχιακες θερμοκοιτίδες που θα γεννήσουν καριέρες, απο τα θλιβερά απομεινάρια της παρουσίας μετακινουμένων, τροπαλιζομένων πληθυσμών, που θα ανιχνευθούν στο ανασκαφικό στρώμα της Ιντουμέν,  των αιθουσών του δυτίκ αεροδρομί, της πλατείας Βικτ και μερικών ολυμπί εγκαταστά.
 
Φυσικά,  αυτές οι σκέψεις μένουν μετέωρες και ευχετικές, καθώς λίγα  στοιχεία θα παραμείνουν ανέπαφα μετά από έντεκα αιώνες. Τα ανθρώπινα σώματα που φιλοξενήθηκαν ή παραπετάχτηκαν από την προσωρινή τους διαμονή σε ένα τσαΐρι, ή σε μια ματαιωμένη κατασκευη που δεν θα υπάρχει τότε, θα είναι σφάγιο της μνήμης, παραδομένο στην  δημιουργική φαντασία ανασκαφέων και εργολάβων.
 
 Οι επιστήμονες θα υπεραμύνονται μιας ανασκαφής που πρέπει να  γίνει στον θρυλικό «αποθέτη του μεταναστευτικού κύματος της υποατομικής Β περιόδου» ενώ οι αναπτυξιολόγοι θα επιμένουν ότι προέχει να χτιστεί ταχύτατα ο οικισμός «Τρακατρούκ του Αθύρα-Τσεκμετζέ» που θα καλύψει τις ανάγκες της περιφέρειας «Μπέλες- Παΐκ-Τζένα-Καραντάγ» σε εργατικό δυναμικό, αλλιώς το εμπορικό κανάλι «Τερμαΐκ-Βελεσσέ-Ντουνάι» θα μείνει έναν αιώνα ακόμη στα χαρτιά.
 
«Τι σώσμεν και γλυτώσμεν ντούε ξεραμένες τράφες απο τρακτέρεν» θα γράφει  ο νεοβιολογικός Τύπος της εποχής, με την ιδιότυπη μεταγλώσσα του αιώνα του, στην κατακίτρινη γκαζετίνα «Ορμήνειε Κισαμπατζάκη και Γιοβάν Τσαούς» από την πένα του επιδραστικού Λαεγέρτη Τσιπλακ- Μεθοδίου-Ηφαιστίωνος φον Στούμμε.
 
«Αισχρόβιοι ουντ σκοταντίστε υπαντρώπεν, μπάστα πλέον, βουλώστι το!» θα κράζει ο φιλόσοφος Ακαμέμενο Τσιλφίς, εξηγώντας ότι η αναερόβια πατίκωσις βοθρολυμάτων, χάρτου Υγιείας και η ζάντα μια πιθανολογουμένης φορητής τροφ-σερβί που απέδειξε πως τότε τις έλεγαν καντίνες, μπορεί να εξηγήσει «πιότερο κι από τις σωζόμενες αναγραφές της υπηρεσίας ΣΔΟΕ» την πολιτική αναστάτωση που οδήγησε από την βαλκανί- ουσταμπασί-Τσακαλότ περίοδο, στην υπερακμή της «Σέλφι-Τοπίκ-γκουβέρν» όπως λέμε σήμερα την Τοπική αυτοδιοίκηση.
 
Στον 32ο αιώνα, θα ασχοληθούν έντονα με την έριδα του πεδίου Ιντουμέν. Τόσο θα μπορούν, τόσο θα πράξουν.
 
Τα γεγονότα που την δημιούργησαν θα είναι ακατανόητα και σκοτεινά, ενώ το non paper της εποχής που τυχαία διατηρήθηκε, και εκτίθεται δίπλα στον δίσκο της Φαιστού και στον μηχανισμό των Αντικυθήρων, θα παραμένει ανεξήγητο και γριφώδες, καθώς καμία λεξη του δεν θα έχουν καταφέρει να συσχετίσουν με καποιο ιστορικό γεγονός.
 
Ποιός ξέρει πλέον τι σημαίνει ΧΗΜΙΚ[...]ΤΟΥΒΑΛΕΤ[...] ΓΕΝΙ [...] ΓΡΑΜ[...]ΥΓΕΙ [...]ΕΠΙΔΗΜΙ [...]ΣΥΣΚ [.]ΨΗ ΠΟΛΙΤΙΚ[...]ΑΡΧ[...] κι εκείνο το φοβερό απόσπασμα  ΟΧΙ ΛΕΒΕΝ[...] με τις αμέτρητες ερμηνείες που προσφέρθηκαν.
 
Οφείλω να ομολογήσω ότι ομιλώ απο την ασφάλεια του 43ου αιώνος και τον Παράδεισο που προέκυψε απο την Σιδηρά Συνθήκη του 4041.
 
Χάιλ τώρα, νύσταξα.