• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Κρονάκα του Τζαγάστη
Πάνος Θεοδωρίδης | 17.02.2016 | 04:22
Το διαβούλιον, ήτοι κουμούνιον κατά νεωτεριζόντων
 
Οι αμπάρες των μοναστηριών, ξεθηκαρώνονται με την αυγούλα, κι αυτός ήταν ο λόγος που διάλεξα ένα ξεχασμένο μονύδριο στον Φόρο του Σταυρίου να κατοικήσω.
 
Επειδή λατρεύω τον ύπνο.
 
Ωστόσο, μέσα στα μαύρα σκοτάδια η γειτονιά ταράχτηκε απο χτυπήματα στο σιδερωμένο βαρύ ξύλο με τα περτσίνια.Ήταν δυό ντερέκια αλλαγάτορες και με ήθελε επειγόντως ο Άρχων.
 
Έβαλα μια κάπα πάνω από βρακί μου και πήγα, άνιφτος.
 
Στο ανώγειο τρικλινάριο, ήταν μαζεμένοι πρωτόγεροι και ένας κατεπάνω και χάζευαν τον μανδάτορα που μόλις είχε φτάσει με απαισίας ειδήσεις, αλλά τόσον ο δομέστικος κυρ Ανεμάς Μωροκούβουλος, όσο και η συντροφία που κάλεσε είχαν ξιππαστεί από την εμφάνισή του.
 
Αντί να έρθει πάνω στον μαύρο του, εμφανίστηκε με άσπρο κουτσάφτικο ονικό, βαμμένο με κάτι καραμπογιές και βρώμαγε σβουνιές.
 
Ο ίδιος φορούσε μια κατουρημένη ρόμπα και έτρεμε με κομμένη ανάσα, μέσα στα αίματα.
 
Τα νέα ήταν ότι έκλεισαν οι δρόμοι από το Βολερό έως την Ανασελίτσα, από τα έθνη του Σατανά.
 
Κρατούσαν δικράνια και κόσες, όλοι τους επωχούμενοι επί των βουβαλίων αυτών.
 
Οι αβασίλευτοι Σαγουδάτοι, το άνθος των Στρυμονιτών, ο ρήγας Κεκελές με ένα ασκέρι εξαγριωμένους Σερμησιάνους και γένη φυλών νθ'  
 
Και ζητούσαν εξκουσσείαν και ουπράβδα στους λαούς των.
 
Τα αιτήματά τους, αγγάρεψαν έναν ασηκρήτη και τα έγραψε σε μικρά χαρτία που τα κάρφωσαν στην πλάτη του μανδάτορος, εξ ου και το λύθρο που έσταζε στο χροιακόν μετα συγκοπτών μαρμάρων δάπεδο.
 
Πρόποσις του Μωροκούβουλου
 
Μου  λέγει ο Άρχων «Τζαγάστη σεβαστέ, είσαι ο μόνος που αντίκρυσες την βασίλειον όψιν εις την σάλαν των δεκαεννέα ακκουβίτων και συντραγούδησες με τους μαΐστορες και τους ανακαριστές το «ανανάγια» εις την Γοτθικήν τελετήν του Παλατίου.
 
Επομένως, δικαιούμαι να σε διορίσω προσωρινώς Διαπραγματευτήν και μέγα Σουρπουίτσον, ο ερμηνεύεται «ο τα παλούκια ευχερώς υπερπηδών» κατά την εθάδα των βαρβάρων φωνήν. Ύπα εις τα Θέματα, λύσον τους αρμούς της ανταρσίας και ωσάν εσέναν έχει»
 
Ανταπαντών εώ, προσποιούμενος τον άσχετον
 
Του λέγω, με την μούτσκαν χωμένην στα καλίγια του «μεγαλοϋπέροχε, αμέριμνος άτομος  ειμί, ασελγής και Υποστερής ,ως η πατρώα φωνή φωνεί τον Χιπστεράν. Στα δεκαεννέα κουητά του Παλατίου πήγα ως καλλίφωνος και ουχί ως πεπαιδευμένος συβουλάτωρ»
 
Αποφάσεις του Άρχοντος
 
«Νέος ειμί οροφύλαξ της εν Σαλονικίω εξουσίας» μου αντιτείνει. «Αγέλαι μοναστών και παλαίμαχοι των σθλαβηνικών πολέμων, παίδες του Μυροβλήτου και δυσειδείς ομφαλοσκόποι νέμονται πάσαν την Πτωχομάναν.
 
Ως νέα Ελπίς του τόπου, αρνούμαι να σφαγιάσω τους ρέμπελους και να παρατάξω εν τω Θινί τας τερατώδεις γκλάβας των, εις τα παλούκια του Τζερέμπουλου.
 
Οι κομανοπατζινακίται ήδη φράσσουν τα λίμιτα, στόλον ουδαμώς μοι  στέλλουν, διότι οι Καραβησιάνοι φυλάττουν με μπαγκατέλαις του Πιπίνου και του Όθωνος τας θαλάσσας, ώστε οι Σαρακηνοί οι σφάττοντες τους Μαρδαΐτας να παύσουν να σφάττουν Καρδούχους και άλλους συμμάχους της Ρωμαΐδος.
 
Φύε τώρα και χέσον με- έχω να ασχοληθώ με τας Αβρούπας των Λαών και τους Ποδέμους, συν άμα δεν και να φορομπήξω πτωχούς εις όφελος των παμπτώχων.
 
Έπαρε φορεσιάν φανταιζιάν, τάξον αξιώματα και σπείρον την διχόνοιαν, γαμώ τον νόμον που ορίζει «γεωργού χειρ του τέμνεται». Αδιός τώρα»
 
Κρατών βλαχικήν βακτηρίαν ήν αγκλίτζα καλεί η των αποφύγων φωνή, ενεδύθην  ως καράνος, πελεγρίνος και επήγα εις τα μπλόκα.
 
Στρατηγικόν ,ήτοι Πράξεις της ημετέρας ταπεινότητος
 
Εις το κουμούνιον Βούτα του Παμαίωνος κάτω της Ανδρωνίας, έταξα ασυδοσίαν και αναστολάς, εις τους  κρατούντας τα στενά της Κατακαλούς ενεφύτευσα πνεύμα πείσματος και εμμονών, φαρμακώσας καταλλήλως ταις γκορτσιαίς εξ ων ετρέφοντο, προκαλέσας ακατάσχετον τσιρλιμπιμπίμι, όσο που να έρθουν οι Βαράγγοι εκ νότου να τους προκαλέσουν αιματέμεσιν, ενώ εν Βαρδαρίω έταξα αναδασμούς, εν Μενοικίω συνέθεσα τον ύμνον «πτου ξελεφτερία» προς τέρψιν των  βογομιλιζόντων , υποσχόμενος παύσιν αιρεσιοκτόνων καύσεων, εις δε τους Στρυμονίτας συκοφάντησα τους Κατωτικούς, ως προδότας.
 
Ο καρπός των ατρύτων κόπων μου
 
Τσακώθηκαν δημοσίως, γίναν απο δυο χωριά χωριάτες, είδαν κι απόειδαν, μάζεψαν τα βουβάλια των και απεχώρησαν εις τας κατούνας αυτών.
 
Αλήθεια μόνη, γυναί ευειδείς
 
Εως του χρόνου, Φεβρουάριον της τρίτης επινεμήσεως, θα επιστρέψω εις την προσφιλή μου μονήν, ίνα χασμώμαι ασυδότως, αμή και να χαίρομαι, καθ όσον ο Μωροκούβουλος, με ετίμησεν, μεσολαβών ωστε το μονύδριον του Φόρου του Σταυρίου να δεχτεί πλειάδα ευσεβών μοναστριών, διότι άγκωσα από τις πολλες γενειάδες και την σχετικήν βαρβατίλαν.
Δείτε επίσης:
30c8e2a73d22348163fea31136a22a1a.jpg