• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Τρυπητέον και υμάς έσωθεν
Πάνος Θεοδωρίδης | 10.02.2016 | 07:01
Όσο οι εχθροί πλησίαζαν, μερικοί δικοί μας θέλησαν να κάνουν κάτι γενναίο, αφου ο στρατηγος τους ήταν εξαιρετικός στο να κοιμάται όρθιος. Όρμησαν λοιπόν και τσάκωσαν έναν τύπο, και τον στόλισαν με λαμπρή στολή, όχι τη δική του, αφού ήταν παρακατιανός, και τον περιέφεραν στην πόλη και καυχιότανε πως αιχμαλωτισαν έναν μεγάλο πολεμιστή. Κι αμέσως γράμμα του στρατηγού και δούκα στο βασιλέα. «Ευτυχώς ημίν τα εις μάχην φέρεται». Δεύτερη μέρα και άλλη ομάδα καταδρομέων βγαίνει και συλλαμβάνει όχι άνθρωπο, αλλα δύο έρμα αλόγατα κι ένα καπέλο στρατιώτη που το είχε για τον ήλιο.Ο κάτοχος του το έσκασε, και το άφησε λάφυρο στους καταδρομείς.Και άιντε πάλι παρελάσεις και θρίαμβοι στην πόλη και όλοι χάζευαν τα αλογάκια ωσάν μέγα γεγονός, ενώ η ψάθα καρφώθηκε σε κοντάρι σημαίας και κυκλοφορούσε ωσάν μέγα κατόρθωμα. Και πάλι γράμμα του ανεπρόκοπου στον βασιλιά του «ως ευτυχούμεν τα κατά πολεμον».
..........
Αργότερα, ως τρωκτικά του τείχους, αν επιτρέπεται η έκφραση, κόλλησαν στο τείχος με τα κατάλληλα εργαλεία, καλυμμένοι ώστε να μη τους βλέπουν  οι τοξότες μας, κι άρχισαν το έργο τους, προσπαθώντας να διεισδύσουν στο εσωτερικό, ώστε αθέατοι, με την ησυχία τους, να ανοίξουν διάδρομο. Και τα κατάφερναν.Τα κεφάλια και πάνω απο την μέση δεν φαίνονταν, και μόνο ένα μικρό μέρος του σώματός τους ήταν ορατό. Κανένας δεν τους πήρε είδηση,ώσπου ο Βασίλειος Τζύσκος τόλμησε να σκύψει και κατάφερε να δει τι μαγείρευαν.Τον έπιασε λαχτάρα και φόβος τρέχει ως αστραπή στον επικεφαλής των υπηρετων του στρατηγού, αναφέρει το γεγονός και παρακαλάει με δραματικό τρόπο να βρεθεί τρόπος να εμποδιστεί η συμφορά. Κι εκείνος, άριστος μαθητής που άντλησε με επιτυχία τα καμώματα του αφέντη του, είπε να περιμένουν ώς την επόμενη μέρα, ωστε οι εχθροί να χωθουν για τα καλά στην τρύπα, κι έπειτα θα τους έπνιγαν εύκολα με καπνό από φρύγανα.Όπως κυνηγός που κυνηγάει αγρίμι στον κάμπο, και καραδοκεί σε σπηλιά περιμένοντας να μπεί εκείνο μέσα για να το πιάσει. Έτσι όπως κάνουν οι μελισσοκόμοι με τα μελίσσια.
 
Τέτοια τεχνικά μηχανεύονταν ο επικεφαλής των υπηρετών του. Ο επιβλέπων αρχιτέκτονάς του, ο Δαβίδ, είχε άλλη μέθοδο. Ακούγοντας ότι τρυπιέται το τείχος απ΄έξω έλεγε «τρυπητέον και υμάς έσωθεν».Και μετά τραβάει μια χασμούρα και καθότανε χαύνος και άπραγος, παριστάνοντας τον ζωντανό. Αυτός και να άκουγε πως βαράνε με πετρόβολα το τείχος απέξω, θα ελεγε «βαράτε το και εσείς απο μέσα».
 
Αχ ,χαριτωμενιές που μας οδηγούσαν στη σφαγή, κι εκείνος απλώς γλύτωνε την οργή του κακορίζικου βασιλιά του!
 
Παραφράζοντας τον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης, ανακαλύπτω πως το κυβερνητικό πρόγραμμα και η απάθεια των άλλων πολιτικών, ξεπατικώνουν το έργο του «περι της αλώσεως υπό των Νορμανδών» σε βαθμό δουλικής πατιτούρας.Ενδεχομένως να παίρνουν υλικό και απο άλλες αλώσεις. Διότι καταλαβαίνω πως το αιτούμενο δεν είναι η απόκρουση της πολιορκίας, αλλά ενα δυναμάρι απο δικαιολογίες και προφάσεις, ώστε να δικαιολογηθει το αναμενόμενο δυσάρεστο αποτέλεσμα.
 
Ναι, ο Ευστάθιος, τουπίκλην Καταφλώρον, δεν ήταν ακριβοδίκαιος. Μάλλον εχθρεύονταν παράφορα τον διοικητή της πόλης. Αλλά λειτουργούσε υπό την καταληψία της έξοχης ρητορικής του. Το αποτέλεσμα μετράει ,η Αλωση,και σε αυτήν δεν έφταιγε. Ακόμη κι αν το τεράστιο έργο του χάνονταν απο προσώπου γης, η Άλωση θα ήταν μισή γραμμή στα ιστορικά βιβλία. Αλλά θα ήταν. Να το προσέξουν αυτό οι στρατηγεύοντες, διότι βάζοντάς τα με τους Ευσταθίους, δεν θα αλλάξει η μοίρα τα κιτάπια της.