• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Prisoners of Love
Πάνος Θεοδωρίδης | 02.02.2016 | 06:12
1
Την τέχνη του Μιχάλη Κατσαρού θυμήθηκα, από την μελοποίηση του Μίκη,διότι ο «Μίμης» του μπορεί να τραγουδηθεί και ως «Τσίπρας», ως «Κούλης»,ως «Σόιμπλε» αλλά και ως «Πάκης», με τις δέουσες συντμήσεις και χασμωδίες.
 
Το καραβάνι ξεκίνησε
θυμήσου, φυλή μου, τον Μίμη.
Πονούσε ο Μίμης, πονούσε
σαν οδηγούσε το καραβάνι, πονούσε.
Μπροστά μας πήγαινε ο Μίμης,
μπροστά στη φυλή μου.
Ο βασιλιάς των τσιγγάνων πονούσε
μπροστά στη φυλή μου.
 
Όλα τα δισύλλαβα παροξύτονα δεκτά. Για να δικαιωθούν οι στίχοι του Γιώργου Χουλιάρα
 
Ωραία η γλώσσα μας ,αδελφοί.
Κάτι βυζιά και κάτι κώλους ,να.
 
Ωστόσο, παραμένει επίκαιρος ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου.
 
2
Στο σκοτάδι μαστορεύουν πέντε ποντικοί. 
Τι σκεπάρνια! Τι πριόνια! Τι μαστορική! 
Σε ντουλάπι νοικοκύρη βάλθηκαν να μπουν 
κρατς! ο ένας, κριτς! ο άλλος, κόβουν και τρυπούν
.


Ο στρατός αναλαμβάνει τα hotspots και δυό στρατόπεδα, βορρά-νότο.Ο στρατός. Ο στρατός του Πάνου Καμμένου.Στο μόνο στοίχημα που έβαλε η κυβέρνηση με τον Χρόνο, εμπιστεύεται την διαδικασία, σε ένα κόμμα που έχει υποστεί τα πάνδεινα από ύβρεις και αδειάσματα, και έχει κάνει ό,τι ήταν δυνατόν για να έχουν δίκιο οι υβριστές του.
 
Ο στρατός θα βγάλει τη δουλειά, επειδή σε κάτι τέτοια, δουλεύουν οι Κανονισμοί. Στα στρατόπεδα, ο μάγειρας θα έφτιαχνε φαγητό, βρέξει-χιονίσει διότι άλλα φαντάρια καθάριζαν πατάτες μπλουμ, άλλα κυλούσαν πετρελαιοβάρελα για την καύσιμη ύλη και το αργεντίνικο κατεψυγμένο με τις ψυχροπολεμικές σφραγίδες, μαλάκωνε με το ζόρι, καθώς το πατούσαν με τα άρβυλα άλλοι αγγαρεμένοι μαύροι.
 
Οι ατασθαλίες ήταν προβλεπόμενες και τυπικές: ενώ ο λόχος περίμενε έξω, καναδυό μονιμάδες έμπαιναν στην αίθουσα τάχα για έλεγχο ,κρατώντας ταπεράκι που γέμιζαν με τις πατάτες που τους φαίνονταν κρατσανιστές, για το σπίτι.
 
Αστεία πράματα, όσο υπήρχε Μερέντα στο Καψιμί και έξω από τους φρουρούμενους φράχτες οι καντίνες περνούσαν τα βρώμια τους στους πεινασμένους.
 
3
Είναι νύχτα και στο σπίτι το ‘ριξαν βαριά.
Ετεμπέλιασεν ο γάτος δίπλα στη φωτιά.
Μόνο η φάκα στο ντουλάπι κάθετε ξυπνή 
κι αφουγκράζεται τον κλέφτη κι ώρες αγρυπνεί
.

Χωρίς καμία αιδώ, η κυβέρνηση από τον Νοέμβριο που ήξερε πως θα της έρθει η απανταχούσα, έκανε συσκέψεις με τον εαυτό της.Διότι ετοιμάζει το πλέον πολύτιμο ποθούμενο: την επιβίωσή της.
 
Δεν διαθέτει μήτε την πασοκική νουγκατίνα, μήτε το νεοδημοκρατικό τιραμισού, που ήταν η ανταμοιβή των οπαδών κάθε απόγευμα.
 
Οι μάγειροί της ετοίμαζαν, ως εναλλακτική λύση, ένα σάμαλι, αλλα υπήρχαν και οι ενάντιοι που ήθελαν να φτιαξουν φοινίκι, άσε τους φευγάτους που υποστήριζαν πως υπάρχουν τα υλικά για μια σοροπιαστή τουλούμπα. Και πάνω στον καβγά για το άρτυμα του απογεύματος, έγινε το κακό.
 
Η κουζίνα γέμισε μυρμήγκια και για να φάνε το γλυκάκι οι οπαδοί, έπρεπε να δουλεύουν ώρες με ένα τσιμπιδάκι φρυδιών.Αγνοώντας τα ποντίκια που σουλατσάριζαν αφόβως στο γκρομπετό και τις ξανθές πτερωτές κατσαρίδες που ανέβαιναν ελεύθερα στους τοίχους και οι μαύρες, αργές συναδέλφισσές τους, έχασκαν με θαυμασμό.
 
Έτσι,ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και οι προφήτες δικαιώθηκαν. Διότι το«μαζί τα φάγαμε» σήμαινε εντέλει «μαζί με τα μυρμήγκια» ενώ ίσχυε πάντα το «γλυκά υπάρχουν» αλλά ο προφήτης δεν είχε προσθέσει το «αλλά δεν είναι βρώσιμα».
 
4
Με τα δόντια τους ανοίξαν τρύπα φοβερή,
Να τους! Μπαίνουν ένας ένας, βόσκουν στο τυρί, 
παξιμάδια ροκανίζουν στο γλυκό 
βουτούν κουβεντιάζουν, σουλατσάρουν, σιγοπερπατούν.


Μία σιχασία έπιασε τους μεταξωτούς συνέλληνες με αυτήν την βδελυρά εικόνα.Κανένας από την κυβέρνηση δεν έδωσε δεκάρα τσακιστή, αφου ήρθαν στον κόσμο για να βαρέσουν όλους τους ολιγάρχες και τις μανταμ Σουσούδες, εκτός από τους ολίγους που αυτομόλησαν.
 
Και ο γέρων , ο Νέστωρ του υπουργικού Συμβουλίου, τους καθησύχασε ακόμη περισσότερο, αφ΄ενός διότι ακόμη και ο καπιτάλας Ντίσνεϊ έκαμε αγαπητά στα παιδιά τον Μίκυ και την Μίνυ, που ήταν ποντικάκια, αλλά και ο Μποστ, όταν ξέσπασε, στα χρόνια που η ΕΔΑ ήταν δεύτερο κόμμα, εκεί, στα 1959, είχε κυκλοφορήσει σκίτσο ,όπου η αγορανομία είχε διενεργήσει ελέγχους σε πασίγνωστα ζαχαροπλαστεία των Αθηνών με φρικαλέα αποτελέσματα, οπότε έβαλε σε μια αγορά εμπόρους να πουλάνε εμμέτρως την πραμάτεια τους.
 
Δεν βρήκα στον Γούγλη το επίδικο σκίτσο, αλλά μου έμεινε η πειθώ ενός περιοδεύοντος γλυκατζή: έλεγε σε μια μάνα να πάρει ένα γλυκό για το παιδάκι, αφού «τρώγων θα είναι και μπαίζων με το ποντικάκι». Η «παίζων με το μποντικάκι», θα σας γελάσω.
 
5
Κι ο μικρός ο Ποντικούλης, που όλο τριγυρνά, 
μες στη φάκα μπαινοβγαίνει και τηνε κουνά. 
Φραπ! εκείνη τον γραπώνει και τον έχει εκεί.
Για τους πέντε ο Ποντικούλης μπήκε φυλακή.
 
Με βάση αυτά τα ατράνταχτα επιχειρήματα, ο πρωθυπουργός συνόψισε την κατάσταση με ψυχραιμία.Καθώς το ερώτημα προς την Σφίγγα του Λαού «το μνημόνιο έφερε την κρίση ή η κρίση το μνημόνιο» περισσότερο μπέρδευε παρά διαφώτιζε,έπρεπε να φταίξουν κάποιοι άλλοι για το «μαύρο 2016».
 
Κι έτσι, μοίρασε τη δουλειά.
 
Μιλώντας σε μια σύναξη της Εθνικής τράπεζας, υποστήριξε ότι η κρίση των τραπεζών έφερε την κατάντια μας.Αυτή ήταν μια τόσο χοντρή χαζομάρα, ώστε θα την έχαφταν οι περισσότεροι.
 
Από την άλλη, η διατύπωση έκλεινε το μάτι στον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο: εντάξει τα κάνατε κι εσείς μαντάρα,αλλά διαλεκτικώς κατέληξα πως παρασυρθήκατε απο σαράφηδες και σορτάκηδες.
 
Απέμεινε το δυσβάστατο φινάλε. ΔΝΤ δεν ήθελαν, ΔΝΤ ήρθε. Τον Χρέο δεν τον συζητάνε, άν δεν λύσουνε το ασφαλιστικό.Και έρχονται αυτήνη την εβδομάδα.Ξέρουμε ότι δεν θα ησυχάσουν παρά μόνον με συντάξεις των τριακοσίων ευρώ και πρώτο μισθό να φλερτάρει με τα τετρακόσια. Το είπαν από την πρώτη χρονιά, τότε που σύμπαντες την πάθαμε μια βαρηκοΐα.
 
Τι μας μένει, ώστε να στείλουμε την εξαθλίωση όσο γίνεται προς το 2018; Η Ευρώπη μπήκε στο αυλάκι, αλλά για να γίνει σύμπασα σοσιαλιστική, πρέπει να μεσολαβήσει και καμιά φασιστική εικοσαετία, οπότε, νωρίς αξημέρωτα την Πρωτομαγιά του 2130 θα τον κάμωμεν τον τσοτσιαλισμόν.
 
Πρώτον, να εμπεδώσουν αυτά τα σκληρόκαρδα τέρατα, ότι μας πάνε γαμιόντας.Και πως οι απαιτήσεις τους θα μας κάνουν λίμπα. Ας γίνει κόλαση και αγώνες και σκληρή διεκδίκηση. Άφετε τα τρακτέρια ελθείν προς το Σύνταγμα.Να βγούμε και να βγούτε και να διαμαρτυρηθούτε, που λέγουν οι σοφοί θρακιώτες.
 
Οι λιμπερτίνοι δεν θα κωλώσουν, αλλά δεν γίνεται, θα πούνε στα αφεντικά τους πως χάνεται η Ελλάς και να τους αλαφρώκουμεν λιγάκι.Το «κάππα» στο αλαφρώκουμεν είναι όλη η μαγκιά.
 
Τι πιθανότητες έχουμε να πετύχει το κόλπο; Το σοφό γλυκό παιδί κάνει λογαριασμούς και αποφαίνεται: δεκαπλάσιες. Από το 0.1% να πιάσει το κόλπο, νομίζω πως καβατζάραμε το 1%. Άρα πάμε καλά. Μη αρχίσετε τα σάπια και προσπαθείτε να συζητήσετε. Έχουμε κρατήσει και καβάντζα τουλάχιστον 30 ΜΕΘ, για να σας νοσηλεύσουμε αν σας καταχεριάσουν, όταν θα τους τυφλώσετε με τα επιχειρήματά σας.
 
Εξάλλου, το σχέδιο καλά κρατεί. Χρωστάμε στην Αβρούπα μια τριακοσάρα, θα μας κόπσουν αν τα καταφέρουμε, το ένα τρίτο. Αλλά και εμάς ο λαός μας χρωστά και δε μας δίδει, μια ογδονταπεντάρα. Άρα, έως το 2024, ο λαός θα μας χρωστάει όλον τον Χρέο και θα ειπούμε στην Αβρούπα "πάρτε τα από τους Έλληνες, να ρεφάρουμε". Εμείς ήρθαμαν να κυβερνήσουμε θεσμικώς και μας προέκυψε η Χώρα της Μπατακτσίας. Φταίμε; δεν φταίμε.
 
6
Στην άλλη άκρη, στη Συγγρού, ο νέος Κυριάκος μόλις γύρισε το legacy του κόμματος από το
 
Πάρτονε, λέει και ντουγρού
Πέντε χρονάκια στου Συγγρού
Κι άλλα τρία στην Ανάφη
Τον λαθρέμπορα να μάθει
 
στο εξαίσιον, σεφερικότατο
 
όταν αφήσεις την καρδιά σου και τη σκέψη σου να γίνουν ένα
με το μαυριδερό ποτάμι που τεντώνει ξυλιάζει και φεύγει:
 
Σπάσε το νήμα της Αριάδνης και να!
Το γαλάζιο κορμί της γοργόνας.
 
‘Ετζι ήταν τότενες ο μοδερνισμός. Αντί να πεις κατέβηκα από τη Συγγρού στην θάλασσα, ο δρόμος γίνεται «το μαυριδερό ποτάμι που τεντώνει ξυλιάζει και φεύγει» και η θάλασσα «το γαλάζιο κορμί της γοργόνας»
 
Αυτά είναι, αυτά ζούμε. Με πρώτη επίπτωση,στην φωνή του αντιπροέδρου Αντώνιδος. Δεν ξέρω  αν προσέξατε πως πρόσθεσε μπάσα και έκλεισε τα πρίμα.
 
Δείτε επίσης:
6a05c98d275e945d2c24a0e9715f18bc.jpg