• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Kαταυλισμός Arzaq. κόστος υποδομών: 63,5 εκατομμύρια $
Η Κλεοπάτρα ,η Σεμίραμις και η Θεοδώρα
Πάνος Θεοδωρίδης | 29.10.2015 | 01:32
Αργαλαστή, Δημητσάνα, Παραμυθιά
 
Όχι, δεν θα ασκήσω νοσταλγική τοπογραφία με αρχαιογνωστικές νύξεις . Αναφέρω τρεις κωμοπόλεις που εμφανίζονται στον κατάλογο των 325 Δήμων της χώρας και είχαν μυρίους κατοίκους η καθεμιά, σε εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ το 2013. Και μάλιστα βρίσκονται καταμεσής της τρίτης εκατοντάδας: αποκάτω τους βρίσκονται άλλοι 80 Δήμοι.
 
Τρεις κωμοπόλεις με ανάλογο πληθυσμό, αναμένεται να ιδρυθούν στην επικράτεια, αλλά μη το λέτε φωναχτά και χαλάσει η πιάτσα- υπάρχει μυστικοπαθής αγωνία ως προς την  χωροθέτησή τους.
 
Ανκαι δεν αποκλείω να επικρατήσουν Ανελίδικες απόψεις και να τις βαφτίσουν Πάραλο, Σαλαμινία και Αργώ. Ένα σωρό πολυεθνικές διαφημίζουν τα ελαϊκά και τυροκομικά τους προϊόντα με λογότυπα μεταξύ Κρυστάλλη και Βαλαωρίτη.
 
Πενήντα χιλιάδες πρόσφυγες θα φιλοξενήσει η χώρα, σύμφωνα με τις αποφάσεις της πρόσφατης συνόδου. Ο Τσίπρας, παλεύοντας ως λέων (όπως ο Τσώρτσιλ στην Γιάλτα για να αποδεχτεί ο Στάλιν και γαλλική συμμετοχή στην διανομή της Γερμανίας) κατάφερε να σπάσει την πενηντάρα στα τέσσερα: τρεις καταυλισμούς, που μάλιστα τους είπε και Χοτς Ποτ (για να μοιάζουν ανναμίτικοι) και είκοσι χιλιάδες νοικάρηδες, αφού προβλέπει επιδότηση ενοικίου.
 
Η υπόθεση είναι μπερδεμένη. Στο μυαλό των Ευρωπαίων, την ώρα που ξετυλίγουν συρματοπλέγματα στα σύνορά τους, ήταν να δεχτούν, κατανεμημένες με διάφορα κριτήρια, τις Συριακές φάλαγγες προσφύγων σε όλην την Ευρώπη.
 
Τόσες χιλιάδες εδώ, άλλες τόσες και τρίδιπλες αλλού. Και είναι ρυθμίσεις για την Συρία, απ΄όσο κατάλαβα.Για να κάθονται ώσπου να αποδεχτεί μια χώρα την αίτηση ασύλου.
 
Έλα όμως που οι Σύριοι επιζητούν το άσυλο στην βόρεια Ευρώπη! Ολίγοι, φαντάζομαι το ζητούν στην Ρουμανία ή στην Εσθονία.
 
Επιπλέον, εκτός τους πρόσφυγες, υπάρχουν πάαααρα πολλοί μετανάστες. Αφγανοί, Ιρακινοί και (ώ της εκπλήξεως!) μυριαδες Αφρικανοί και Βαλκάνιοι. Γι΄αυτούς ισχύει, φαντάζομαι η μέθοδος της επαναπροώθησης, δηλαδή πίσω στην γαλάζια και αναίμακτη χώρα τους.
 
Κι επειδή αυτοί ξέρουν πως στην Ερυθραία, στο Αφγανιστάν και στο Κόσσοβο, η μοίρα τους είναι σκοτεινή, γεμίζουν με τα αδήλωτα κορμιά τους όποια πλατεία, καταυλισμό και στράτα μπορεί να τους κρατήσει εκτός της χώρας τους.
 
Άρα, τα μέτρα, τι φελάνε; Οι καταυλισμοί, για ποιόν είναι;
 
Λεπτομέρειες του καμβά
 
Από την Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο, που έχουμε καταυλισμούς του ΟΗΕ ή συνεταιρικούς κρατικούς με ΜΚΟ, στο ένα εκατομμύριο προσφύγων , κυρίως από Συρία, είναι ζήτημα να μπορεί να απορροφηθεί, εγκαταστημένο σε καταυλισμούς, το 15-20%. Οι άλλοι, είναι χύμα στις πόλεις, κυριολεκτικά στον αέρα.
 
Στο μεγαλύτερο της Ιορδανίας, το Zaatari, μένουν 120 χιλιάδες ψυχές, σε 25 χιλιάδες στέγες, οι 8 από καραβόπανο, οι 17 σε προκατασκευασμένες. Ένα τεράστιο τετράγωνο, πλαισιωμένο από δρόμους,πέντε χιλιόμετρα η πλευρά.
 
Χρειάζονται τη μέρα 3,5 εκατομμύρια λίτρα νερό, μισό εκατομμύριο ψωμιά και η συντήρησή τους, κοστίζει μισό εκατομμύριο δολάρια την ημέρα. Μισό εκατομμύριο το μήνα μόνο το ηλεκτρικό ρεύμα.Η εγκατάσταση είναι ελλειμματική, τόσο στην ζωάρκεια, όσο και στην αυτάρκεια. Τα παιδιά συχνά δέχονται επιθέσεις, όπως και οι γυναίκες.
 
Αλλού, όπως στην Αφρική, Κένυα και αλλού ,οι καταυλισμοί είναι στρατόπεδα, με 300 και παραπάνω χιλιάδες δύστυχους.Η κατάσταση είναι χαώδης. Υπαρχει μέσα τους εμπόριο, συνεχής αναζήτηση τροφής, ακόμη και πειράματα επαγγελματικού προσανατολισμού.
 
Στην Ιορδανία, ο ΟΗΕ χτίζει έναν άλλο καταυλισμό,πάνω στην κακή εμπειρία του Zaatari, στο Arzaq. 63,5 εκατομμύρια δολάρια μόνον οι υποδομές.
 
Τα σπιτάκια είναι 2,5 χιλιάδες, η πρώτη εγκατάσταση αφορά 13000 νοματαίους-μια περίπτωση που μπορεί να μοιάζει στις ελληνικές προδιαγραφές. Έχουν σκεφτεί μεγάλες αποθήκες τροφίμων, δεξαμενές νερού, παιδικές χαρές, ναούς, δύο σχολεία και υποδομές υγείας για εξυπηρέτηση 2000 υπάρξεων.Φωτοβολταϊκά, όπου μπορούν. Και πολυ πιό αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις υποστήριξης, απ΄ό,τι στο Zaatari.
 
O καταυλισμός Arzaq έχει ήδη πρόβλεψη για στέγαση 50 χιλιάδων ανθρώπων και άν δείτε την γύρω έρημο ,θα φτάσει  και θα ξεπεράσει τον  προηγούμενο.
 
Πρόταση
 
Για την εκτίμησή μου, οι άνθρωποι αυτοί ,στην Ελλάδα και στις άλλες Ευρωπαικές χώρες πλην του βορρά, δεν πρόκειται να μείνουν σε καταυλισμό.
 
Εννοώ τους Σύριους που ποθούν Ευρώπη.Οι καταυλισμοί θα απορροφήσουν μετανάστες και ανθρώπους χωρις χαρτιά, που θα λιμοκτονούν, στηριγμένοι στην ανθρωπιστική βοήθεια.
 
Τριάντα χιλιάδες καταυλισμένοι είναι θηριώδες νούμερο.
 
Και η ιδεολογική, κοινωνική, και ανθρωπιστική προοπτική αυτών των περιφραγμένων χώρων, έχει εξαιρετικά υψηλο βαθμό απροσδιοριστίας. 
 
Διαιρέστε δια του 4 τα νούμερα του Zaatari  και σκεφτείτε τι προμήθειες και φροντίδα απαιτούν.
 
Όταν ένα ΤΕΙ και ένα στρατόπεδο η μιά κανονική φυλακή συντηρούν μια επαρχιακή πόλη,σκεφτείτε τις μαύρες επιχειρήσεις που θα ανθίσουν γύρω και μέσα σε αυτά τα καταλύματα.
 
Όταν το ψείρισμα μιας χωματερής φτιάχνει πεντέξη εκατομμυριούχους και διακόσιους σκλάβους να τους δουλεύουν.
 
Χωρίς καθόλου να αποκλείω τον μελλοντικό γιγαντισμό αυτών των υποδομών (βλέπετε, ακόμη και η επαναπροώθηση κοστίζει ένα κάρο λεφτά)  νομίζω πως επειγόντως η Πολιτεία, ή ό,τι απομένει από αυτήν, πρέπει να στραφεί σοβαρά στην δημιουργία όχι καταυλισμών, αλλά οικισμών.
 
Όχι τσαντίρια στα μπαΐρια: συνοικισμοί, έστω πρόχειροι, αλλά με δυνατότητα εμπορίου, ανταλλαγών, μεροκάματων και υποτυπώδους κοινωνικής ζωής. Όπως ξεκίνησαν η Τριανδρία, τα Μανιάτικα, τα Κάμπελ , ο Φοίνικας και άλλοι χίλιοι συνοικισμοί στην Ελλάδα.
 
Όπως τα Μετέωρα πάνω από την Νεάπολη, οι Μποσνιάκοι στην Κουλουπάντζα, οι τσιγγενέ –μαχαλάδες αλλού. Αν τα ζυγίσετε, τα προκάτ ετοιμαζήδικα, κοστίζουν πάρα πολύ, με πολύ μικρή προστιθέμενη αξία επανω τους ,επειδη περνάνε από την κρισάρα τεσσάρων και πέντε μεσαζόντων.
 
Ζητήστε την βοήθεια των δημιουργικών ομάδων, οργανώστε φοιτητές και νέους αρχιτέκτονες να σχεδιάσουν με ξαναχρησιμοποιημένα ή φτηνά υλικά ,κελύφη, υπό προδιαγραφές να κοστίζουν λιγότερα από πεντακόσια ευρώ ανά κεφάλι κατοίκου και να μπορεί να τα συναρμολογήσει μια οικογένεια.
 
Βάλτε τους επίσης να χαράξουν τη διάταξη στο οικόπεδο και να επιβλέψουν φτηνά την διαδικασία. Να οργανώσουν πλατεία και γειτονιές, να χωράει πράσινο, να υπάρχουν μαγαζάκια.
 
Έτσι ξεκίνησε η ελληνική προσφυγιά.
 
Έτσι να ξεκινήσει και η συριακή , η αφγανική, και όποια άλλη. Πριν φύγουν οι πολλοί Αλβανοί από την Ελλάδα, επί είκοσι χρόνια, την έχτιζαν.
 
Στη βόρεια Ευρώπη, θα κάνουν τριάντα χρόνια να ενσωματωθούν.
 
Η  Αργαλαστή, η Δημητσάνα και η Παραμυθιά ως πληθυσμός μιας Παράλου, μιας Σαλαμινίας και μιας Αργούς, δεν μπορεί να βασιστεί στην λογική Σάμπρα –Σατίλα.
 
Οι άνεργοι στην Ελλάδα υπερβαίνουν τον πληθυσμό του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης, και κρατιούνται με τα δόντια στη ζωή και σε σχετικά αξιοπρέπεια επειδή βρίσκονται μέσα σε αστικό και αγροτικό ιστό, έχουν γείτονες, μπορούν να μιλήσουν και να βρούνε κάτι ελαχιστο να υπάρξουν.
 
Αν για τους ανέργους επιφυλάσσαμε τη μοίρα να μείνουν σε χαρτόκουτα ή καταυλισμούς, η Ελλάδα θα ήταν βασίλειο της Κομμαγηνής.