• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Το διαστημόπλοιο Enterprise δεν διαθέτει κανένα σαλιγκάρι.
Ένα σαλιγκάρι στη Χέυδεν.
Πάνος Θεοδωρίδης | 12.03.2014 | 18:50
Ξημερώματα τις προάλλες είδα ένα δίχρονο σαλιγκάρι στη Χέυδεν και πήγε ο νους μου όχι στο Ελ Αλαμέιν, αλλα στη ΔΗΜΑΡ Έφταιγε η δύναμη των συνειρμών.
Όλοι την ξέρετε την ΔΗΜΑΡ, μια φλίδα, ένα ξεφάρδι από τον Σύριζα, αποσπασμένο από έμπειρον ξυλοσχίστη, ονομαστόν, ονόματι Αλαβάνο.Έχουμε μαζί φωτογραφία στη Βρυξέλλα σε μια σύναξη όπου κάθεται εν ηρεμία και ο μακαρίτης ο Εφραιμίδης. Ο Αλαβάνος , ήταν ό,τι πιο έμψυχο κατοίκησε στην μεθόριο του ΚΚΕ. Σε μια εποχή, το 1989, αρκετά στελέχη του Κόμματος έφευγαν κρύβοντας λόγια.Νόμιζαν πως θα καθάριζαν τις πρασινάδες από τα χρόνια του ΠΑΣΟΚ και κατέληξαν να φοράνε γραβάτες από γκαζόν. εκτός από έναν, τον οξυδερκέστερο που μια φορά το χρόνο πουλούσε το βιβλίο του. Ο ίδιος ο Αλαβάνος ήταν αδύνατον να φορτώσει πελάτες στο λεωφορείο του που έγραφε «Είμαστε λιγότερο δογματικοί, παρά τις εντυπώσεις». Κωνσταντόπουλος και Δαμανάκη έχαναν από τον εαυτό τους. Ο Παπαγιανάκης πέθανε νωρίς.
Ο Αλαβάνος δεν ήθελε να μετακινήσει τον Συνασπισμό του προς τα δεξιά, παλεύοντας με τον Κουβέλη. Θυμήθηκε το παιχνίδι με τις συνιστώσες, παλαιά εφεύρεση του Ανδρέα Παπανδρέου για να μη του ξεφύγουν οι τροτσκιστές, οι κεντριστές και οι «προσωπικότητες της μεταξωτής αντίστασης» σε μη ελεγχόμενους χώρους.Ο Ανδρέας τους πήρε και τους κράτησε κοντά του ώσπου να μας δέσει όλους ο γερο-Καραμανλής με τα ποσοστά του θριάμβου του και να χρεωθεί τον αντιδυναστικόν αγώνα, αντί να «σώσει» την αριστερά, παραχωρώντας της το προνόμιο να πρωτοπορήσει σε αυτόν. Το 1974, Δεκέμβριο, η Μεταπολίτευση εγκαταστάθηκε στη χώρα με πρόβλεψη μισού αιώνα.
Μόλις  ο Ανδρέας κατάλαβε ότι το παιχνίδι του άρχισε να αποδίδει, σουτάρισε όλους τους εξτρέμ και τους αριστεριστές, ακόμη και τους Αμυνίτες, εγκαινιάζοντας μια «μαύρη περίοδο» για την  πολιτική επικοινωνία. Άφησε απ΄ έξω τα «παληκάρια του 1821» ήτοι το ΠΑΚ της εξορίας, και έφτασε το περιβάλλον του να ονομάζει «σακάτη» έναν καθηγητή που ακρωτηριάστηκε σε  μια βομβιστική απόπειρα . Ο ίδιος σκοτεινός πρήχτικος μηχανισμός, από το περιβάλλον του, αργότερα ,κατηγόρησε έναν Κύπριο δημοσιογράφο ότι τον βρήκαν να ψωνίζεται παρενδεδυμένος στην Ομόνοια και ο άνθρωπος έπαθε έμφραγμα και έφυγε από τη μέση. Μετά, η «Αυριανή»ανέλαβε τα υπόλοιπα.
Η απορία μου ήταν τι ήθελαν οι Συνιστώσες να μπλεχτούν σε κοινοβουλευτικό αγώνα. Σε άλλα μέρη του κόσμου, αυτές οι ομάδες χώνονται στους κοινωνικούς αγώνες, τους εμπιστεύονται οι φτωχοί, αλλάζουν τις τοπικές κοινωνίες. Αυτο θα πει "κινήματα". Οι φιλελέδες φτιάχνουν ΜΚΟ αντί κινήματα, επειδή ξέρουν πότε κληρώνει και πληρώνει το Σύστημα. Στην Ελλαδα ,παρεκτός κάτι μεταξωτούς βλαμμένους που διάβασαν (οι γονείς τους) τα «θύματα Ειρήνης» του Βασίλη Βασιλικού ως πολιτιστική οδηγία κι όχι ως ένα νεανικό fiction(ή άλλη που τα διάβασε ήταν η Μελίνα)με αποτέλεσμα να αρχίσει το σορολόπ της επιστροφής των Ελγινείων στην Ελλάδα (ο Βασιλικός έγραφε για την Αφροδίτη της Μήλου)  αλλά και η τρομοκρατία (άλλη φορά αυτά!) οι Συνιστώσες πριν ονομαστούν έτσι,ήταν γκρούπες ιδεολογικής ζύμωσης. Άτομα που παντού άλλού στον κόσμο χρησιμοποιείς επωφελώς με την εργασιοθεραπεία συνδυασμένη με καλές προθέσεις και προαγωγές/αναβαθμίσεις. Οποιος νομίζει πως η αριστερή σκεψη δεν είναι παραγωγικη, δεν έχει παρά να ρωτήσει οποιονδήποτε καραβανά: θα σας διαβεβαιώσει πως οι αριστεροί που υπηρέτησαν στο γραφείο του ήταν αποτελεσματικοί και ακριβείς.Εδώ, μπήκαν αγκάθι στα σχέδια του Κουβέλη. Ιδίως όταν ο Αλαβάνος φρόντισε να φέρει τον πιτσιρικά στον Σύριζα και η ΔΗΜΑΡ γεννήθηκε. Εξωθήθηκε σε γέννηση.
Ο Κουβέλης, Θεσσαλός, άπαξ ποιητής πολυτεχνειακής ιδιοσυγκρασίας, μεταξύ Παναγούλη και Κωστούλας Μητροπούλου, αντέγραψε την σοβαροφανή μούτα του Κωνσταντόπουλου, φέρεται ως θεσμικός παράγων (λέγε με υποψήφιο πρόεδρο Δημοκρατίας) και επιβίωσε λέγοντας στερεότυπα. Πάνω στην Κρίση, πήρε μαζί του αρκετούς οπαδούς από άλλους χώρους με το σύνθημα «δεν θα μείνει η χώρα ακυβέρνητη». Ήταν μια παρηγοριά για αρκετούς του «χώρου» που τους είχε κάνει καλό η διατριβή με τα περιθώρια της εξουσίας. Ανάμεσα στα στελέχη της ΔΗΜΑΡ υπήρχαν εξαιρετικοί τύποι, με αναμνήσεις (έως και οχλήσεις ΚΚΕ εσωτ). Ο Κουβέλης, είχε την δυνατότητα στις πρώτες εκλογές του 2012, να διατηρήσει κυβέρνηση, μαζί με ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Τον Μάιο του 2012, η ΔΗΜΑΡ είχε 19 έδρες, η ΝΔ μόνον 108 και το ΠΑΣΟΚ 41. Ο Κουβέλης θα μπορούσε να είναι ισότιμος στην Τριάδα, να κάνει παιχνίδι.Και ο Σαμαράς να μη κάνει τον μάγκα με ακροδεξιά παιχνίδια, διότι ο νορμάλ κόσμος θα είχε και την ΔΗΜΑΡ να το ρίξει το ψηφαλάκι . Ο συγκρατημένος Κουβέλης φέρθηκε ως Κουβ λε Γκρέκ: προτίμησε να πάρει όλες τις μάρκες και να τις παίξει στο ίδιο νούμερο σε έναν μήνα. Πήρε δυό έδρες λιγότερες,αλλά κυρίως η ΝΔ πήρε 21 παραπάνω (!) ενώ το ΠΑΣΟΚ κατέβηκε στις 33.Η ΔΗΜΑΡ δεν ήταν απολύτως απαραίτητη για να κυβερνήσει ο Σαμαράς. Ο Σύριζα, από 52 πήγε στις 71 και στις επόμενες, οι έδρες του θα  είναι τριψήφιες.
 
 
Αυτήν την ονομαστή χαζομάρα, φάνηκε να την αντιπαρέρχεται ο Κουβέλης, διότι συμφώνησε να παίξει κυβερνητικό ρόλο. Έβαλε υπουργούς που έμειναν διάσημοι για το πολιτικό κατενάτσιο,που είναι μια μέθοδος υπνηλίας αλλά συστημικής. Αυτό που δίδαξε αργότερα τους νεοδημοκράτες υπουργούς που είχαν έργο τους την συρρίκνωση του Δημοσίου, να πάρουν την «τεχνική Μανιτάκη» ως Βίβλο. Ακόμη τα ίδια κάνουν.Ο Μητσοτάκης ως υπουργός μιμείται τον Μανιτάκη, αλλα γιά να ωφελήσει τους οπαδούς. Η δεξιά δεν κωλώνει σε τέτοια. Αλλα τούτο είναι δουλειά του Σύριζα, που μας έχει τιγκάρει στις εξομολογήσεις και ψήνει τα ψημμένα, που λεει και η Φαραώνα. Παράδειγμα: Παιδεύεται δυό χρόνια και κολλαει στη δημοσκόπηση διότι λέει και ξελέει. Του εξηγούμε πως το "Ποτάμι" θα ανέβει πολύ μη λέγοντας τίποτα και δεν μας πιστεύει. Τις τελευταίες ώρες κάτι γίνεται.
Το χειρότερο είναι πως η ΔΗΜΑΡ στην κυβερνητική τριάδα, ζήτησε και πήρε ποσοστώσεις σε όλα.Θέσεις στη Διοίκηση και περιοχές ευθύνης.Και έκανε ό,τι έκανε ο μιαρός δικομματισμός: άρχισε να κολλάει ανθρώπους του στην διαχείριση. Αναβλητικούς, ουδέτερους και αναποτελεσματικούς. Και βέβαια έφυγε από την κυβέρνηση χωρίς να αποσείσει από την κοινή γνώμη την πεποίθηση πως δεν πρόκειται για ήρεμη δύναμη, αλλά για δύναμη που τον έχει πάρει τον υπνάκο της και όταν ξύπνησε, δεν υπήρχε λεωφορείο.
Αυτή η κατάντια, μου υπαγορεύει μια άλλη, πονηρή σκέψη: Το «Ποτάμι» που λανσάρεται ως κόμμα το οποίο θα ανακαλύψει τις αρχές του, θα έχει την προνομία να αφήνει τους βουλευτές του ελεύθερους να συντάσσονται κατά περίπτωση με την όποια κυβέρνηση. Έτσι, αν (που δύσκολα το πιστεύω) η ΝΔ επιβιώσει ως κόμμα, θα έχει απρόσμενους «φιλοευρωπαίους» συμμάχους, χωρίς ο Σταύρος Θεοδωράκης να χρεωθεί "αντιμνημονιακότητα". Ελευθερία έχωμεν...
Οταν αναφέροναι σε εξελιξεις της τελευταίας ώρας,κάτι ξέρω: ο Σύριζα φαίνεται πως έφτασε στο σημείο βρασμού του λαϊκισμού που θα του δώσει επιτέλους πολλες χιλιάδες ψήφων. "Κλείνετε τον Οργανισμό Κωπαϊδος;" στενάζει ο  κύριος Στρατούλης. "Δέκα άτομα που προσέχουν τα κανάλια; σε δέκα χρόνια δεν θα υπάρχει Κωπαϊδα!" Οσο πιό εξτρήμ, τόσο μπαινει το γκολ απο το κόρνερ.
Επιμένω πως εάν τα κόμματα συμφωνούσαν να μη ισχύσει ο εκλογικός νόμος που πριμοδοτεί με πενήντα έδρες το πρώτο κόμμα, θα είχαν συμφωνήσει οι πάντες και υπεύθυνα σε  μια «ελάχιστη πλατφόρμα» παρόλο βέβαια που θα χάναμε πέντε χρόνια ώσπου να μονοιάσουμε.
 
Μήπως και τώρα δεν τα χάσαμε τα χρόνια και πάλι είμαστε χάλια μεταξύ μας;
Η μήπως μας πήραν χαμπάρι και τα σαλιγκάρια;