• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ρεπορτάζ από τη γαλέρα
Πάνος Θεοδωρίδης | 20.06.2015 | 06:10
Στη σελίδα μου στο f/b δεν έχω κάποιον περιορισμό. Και δεν έχω διαγράψει παραπάνω από δέκα άτομα σε έξι χρόνια. Επίτηδες. Για να κόβω κίνηση. Κάθε μήνα διαβάζω έξι με επτά χιλιάδες αναρτήσεις.Και με διαβάζουν αισθητά λιγότεροι. Μερικές μέρες του Ιουνίου, που αρχίζει να πέφτει η κίνηση (παλαιά πάθηση ,από τον καιρό των μπλογκ) και με τα Σαββατοκύριακα νέκρα (εκτός Κυριακή βράδι που επιστρέφουν από εκδρομές) σημείωνα βασικά στοιχεία των αναγνώσεών μου.Οπότε άρχισα να διαμορφώνω ένα δημοσκοπικό κελλί. Σε ένα δείγμα 1200 ατόμων, από τους οποίους «φίλοι» και «ακόλουθοι» ( τι όροι....) είναι περίπου οι μισοί.
 
‘Εχουμε και λέμε:
 
Πολιτικοποιημένοι 54%, κι απο αυτούς
 
Υπέρυθροι 3%
Μπαχαλάκηδες 4%
Ανταρσύες 5%
Κουκουέδες 8%
Συριζαίοι 27%
Αριστερίζοντες αδήλωτοι 5%
Παραποτάμιοι 5%
ΠΑΣΟΚ 2%
Νεοδημοκράτες 16%
Φιλελέ 4%
Ανέλοι 1%
Δεξιοί άνευ προσήμου 4%
Βασιλόφρονες 1%
Χουντικοί 2%
Χρυσαυγίτες 2%
Υπεριώδεις 3%
Καλοί φίλοι, που τους συγχωρώ τα πάντα 6%.
Φρικτοί εχθροί, που διαβάζω προσεκτικά, 2%
 
Με άλλα χαρακτηριστικά, επί του συνόλου:
 
Φιλανθείς 24%
Σπορτίβοι-φυσιολάτρες 12%
Φιλόζωοι 15%
Νοσταλγοί γενικώς 32%
Τσιτατίστες 10%
Σαρκίστες 12%
Αχ, θαλασσίτσα μου, 33%
Βουνά, λόγγοι, ραχούλες 16%
Τα είπαν όλα ο Ρεμπώ, ο Βιγκτενστάιν, ο Κονδύλης, ο Αγαθαρχίδης, 18%
Δγιέτε τον καρπόν της κοιλίας μου 8%
Ποίησιν ποιώ, άρα αγαπάτε! 10%
Τόμον ετύπωσα, άρα δεν πέθανα 24%
Λαϊκίστας (καμιά σχέση με τον λαϊκισμό) ήτοι like-istas 55%
Υφίστες 12%
 
Η ως άνω κατανομή είναι οριζόντια ,μη ταξική, άρα μοιάζει με μιας μορφής πολυσταυρία.
 
Kαι ξαφνικά, άρχισε ο ένας να διαγράφει τον άλλον,και τους φίλους του άλλου, και το σόι του, και να συγκεντρώνει δάκρυα ομοϊδεατισμού, από άλλους διαγραμμένους.
 
Τα στατιστικά τοποθετήθηκαν σε μιά ξεχειλωμένη κήλη του σώματος εκάστου, δίπλα στην κήλη όπου ο καθένας μας τοποθετούσε μηχανικά τα «έπρεπε να γίνει έτσι» όταν δεν τον άκουγε κανένας.
 
Είναι καιρός να καταλάβουμε πως αντί να κατευθύνουμε την γαλέρα στην οποία κωπηλατούμε αλλού (διαλέγοντας καπετάνιο και τιμονιέρη εφ ΄όσον ξεσηκωθούμε και καταφέρουμε να πάρουμε τον έλεγχο του καταστρώματος) προσπαθούμε να σπάσουμε ο ένας το κουπί του άλλου.
 
Οπότε η γαλέρα περιστρέφεται περί εαυτήν και το πολύ-πολύ να τύχει σε ρεύματα που την μετατοπίζουν.
 
Κωπηλάτες μου αγαπημένοι, οι κυβερνήτες μας δεν είναι κομμουνιστές. Μερικοί, ήταν. Ένα το κρατούμενο.
 
Η Ευρώπη δεν έχει γίνει ομοσπονδία. Δεν έχει Σύνταγμα,δεν έχει άμυνα, δεν έχει κεκτημένο. Επίσης δεν έχει πολιτική άμυνα. Αλλά διαθέτει τράπεζες, γραφικότητες και ανώδυνα γενικευτικούς θεσμούς. Δεν έχει μηχανισμούς και εργαλεία για να διορθώσει τις παθογένειες των εταίρων της. Έχει όμως δανεικά.Που τα παρέχει επιλεκτικά.
 
Είτε μείνουμε, είτε φύγουμε,ο δρόμος μας είναι απεχθής, επαχθής και εντελώς αδικαιολόγητος.
 
Είναι το μόνο που θα έπρεπε να μας νοιάζει.
 
Δεν  ανακαλύψαμε κανένα δίλημμα.
 
Επινοήσαμε τον πιο αποκρουστικό μονόδρομο.
 
Όπως πάντοτε.
 
Τα γεγονότα εμφανίζονται με λογάκια.Πτερωμένα ή προσγειωμένα.
 
Πάλι τζάμπα θα σφαχτούμε.