• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Η Κριμαία ως ένας αδιατάρακτος, πράσινος χάρτης
Ήρεμο και αγχώδες ρεπορτάζ
Πάνος Θεοδωρίδης | 03.03.2014 | 15:19
 
Δεν ξέρω εντέλει τι θέλουν στην Ουκρανία. Ξέρω απλως πως εδώ και τρία χρόνια, με πατιτούρα και με copy&paste  ,απο την Αλγερία έως την Ουκρανία, περνώντας απο Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Τουρκία, ανιχνεύεται μιά δυσφορία γιά τον ηγέτη, εκφράζεται με μαζικες συγκεντρώσεις και συχνά με ένοπλες παρεμβάσεις, οι αιτιολογίες έχουν να κάνουν με την έκφραση στα social media που εμποδίζεται, παροδικοί ήρωες του πληθους παρουσιάζονται σε διαφορα ειδησεογραφικα site και μιά στις δύο φωτογραφίες, ένα στα δύο βίντεο, μυρίζει παρέμβαση και μοντάζ. Τελικά, είτε γίνονται εκλογές είτε όχι, οι   ήρωες του Ίντερνετ αποσύρονται ,κάποια κυβέρνηση πολυ πιό κοντά στην θρησκευτική συντήρηση επικρατεί,δεν εμποδίζονται διαμαρτυρίες εναντίον της, οι παλαιοί ηγέτες ακολουθούν δρόμο εξόντωσης, δικαστικων εμπλοκών, έκθεσης σε ποικίλες κατηγορίες και αυτοματική εμφάνιση του πολυτελούς τρόπου διαβίωσης, ενώ ο λαός πεινάει.Αποτέλεσμα: οι χώρες περνάνε στο περιθώριο των διεθνών σχέσεων. Δεν έχουν νόημα οι συμμαχίες και οι δεσμεύσεις τους, χάνουν ένα ποσοστό του πληθυσμού σε προσφυγιές. Δίνουν την εντύπωση ενός ζώου που του έβαψαν την ράχη με ένα κόκκινο Χ, προσημαίνοντάς το για σφαγή.
 
Συμφωνώ πως η περιγραφή μου βγάζει μάτι πως είναι σχηματική και συμβολική, πως κάθε χώρα έχει τα δικά της, αλλα αναζητώ αναγνώστες που δεν λεπτολογουν,διότι σχεδόν ποτέ, τρώγοντας μανέστρα δεν ρώτησαν «απο που βγαίνει η μανέστρα και με ποιά τεχνολογία;»
 
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ένα ήρεμο και αγχώδες (μαζί πάνε αυτά) ρεπορτάζ πάνω σε στοιχεία που κανένα τους δεν σχετίζεται άμεσα με προπαγάνδες, αλλα ελπίζω να φωτίσουν κάπως παλαιές ιδεοληψίες, πεποιθήσεις και εμμονές. Οσο δεν ανακατεύεται το κακόβουλο και δύσπιστο παραμάγαζο που λέγεται «υποστήριξη των ελληνικων συμφερόντων και άλλαι ποικιλίαι τζατζικιού» ,κάτι μπορει να βγάλουμε ως προσωρινο, έστω, πόρισμα.
 
Ως γνωστόν υπάρχουν τρεις κατηγορίες λαών: οι παροδικώς νικητές, οι παροδικώς νικημένοι και οι πάντα με το μέρος των νικητών, αλλα πάντα με πάθος υπέρ των ηττημένων. Την Τρίτη κατηγορία καλυπτουμε επι αιώνες ημείς , οι Ελληνες.
 
Η ουκρανική ναυαρχίδα «Χατμάνος Σαχαϊντάσι» απο τον Ιανουάριο ήταν στην Ερυθρά θάλασσα ,στο Άντεν, στον στολισκο του ΝΑΤΟ ενάντια στους πειρατες του κέρατος της Αφρικής. Δεν υπήρχε στην Ουκρανία, κι έτσι διαδόθηκε, με λεπτομέρειες πως  το σκάφος προσχώρησε στις Ρωσικες δυνάμεις. Φαίνεται πως το είδαν σήμερα στη Σούδα. Φαίνεται επίσης πως κανένας δεν ξέρει επακριβώς τι συμβαίνει.Εδώ και λιγες μέρες, Ρώσοι και Ουκρανοί πετάνε στην παγκόσμια κοινότητα που βαυκαλίζεται ότι έχει έγκυρη πληροφόρηση τόνους αντίμετρα, απο αυτά που παραπλανουν τα ραντάρ, τους πυραύλους αέρος-αερος και καθε τύπου βλητική μηχανή.
 
Το σκαφος αυτό είναι μιά φρεγάτα τύπου Krivak III.  Μόνον σε ένα ναυπηγείο του κόσμου υπάρχει γραμμή παραγωγής για τέτοια πολεμικά και αυτο είναι το ναυπηγείο «του κόλπου» (Zalyv) στο Κέρτς, στο λαιμό που χωρίζει την Αζοφικη θάλασσα απο τον Εύξεινο, κοντά στο σημείο που οι Ρώσοι σχεδιάζουν μια γέφυρα που θα ενώνει την Κριμαία με την Ρωσία, ως μόνη χερσαία πρόσβαση της περιοχής όπου δεν θα μεσολαβεί ουκρανικό έδαφος. Καθελκυστηκε το 1991, βαφτίστηκε «Κίροφ» και είχε αρχικό στόχο να ενταχθει στην παράκτια περιπολια του στόλου της Κριμαίας, αλλα απο το 1993 δόθηκε στην Ουκρανία.
Η ναυαρχίδα φέρει το όνομα του Πέτρου Κοβάσεβιτς-Σαχαιντάσνι, (1582-1622)που γεννήθηκε σε χωριο τη Ρουθηνίας, απο ορθόδοξη οικογένεια, σπουδασε στη Βολύνια, και εντάχτηκε στου Κοζάκους του Ζαπορόγιε, μιάν εποχή που αυτή η  ενότητα, μαζί με τους Κοζάκους του Δον ήταν οι ισχυρότερς ενώσεις αυτων των δεινών ιππέων που μαζί με τον κλήρο και χωρικους, διαμόρφωναν ατελη κρατίδια που άλλοτε συμμαχούσαν και άλλοτε ρήμαζαν Πολωνούς, Ρώσους, Τατάρους, Λιθουανούς, αλλα και Γερμανούς. Τον εκτίμησαν οι Αταμάνοι της περιόδου και ως Χατμάνος (ένα είδος περιφερειακού διοικητή των Κοζάκων-έφτασε να διοικεί την Ουκρανία) επιχείρησε δυό μεγάλες εκστρατείες που του έδωσαν δόξα και κύρος, άνκαι δεν πέτυχαν πληρως. Πολεμησε με ένα τεράστιο στόλο Οθωμανών και Τατάρων, κατέλαβε το μεγάλο σκλαβοπάζαρο κοντά στη Ούρφα, την Θεοδοσία και ελευθέρωσε χιλιάδες χριστιανούς. Μετά βοήθησε στην Μοσχοβίτικη εκστρατεία, μαζί με έναν σύμμαχο των Κοζάκων διεκδικητή του θρόνου. Εκεί οι Κοζάκοι του ξέχασαν την ορθοδοξία και ρήμαξαν μοναστήρια, χωριά ,ναούς και καλλιέργειες. Ζήτησε βέβαια συγγνώμη απο τον Πατριάρχη. Εμεινε Χατμάνος έξι χρόνια.
Κοζάκος του Ζαπορόγιε
Μετά απο αυτόν, στον 17ο αιώνα, οι Κοζάκοι έφτασαν τέσσερις φορές στην Κωνσταντινούπολη και διαγούμισαν τα προάστειά της, ενώ υπέφεραν πολλες οθωμανικες πόλεις της εποχής και πρώτα η Τραπεζουντα. Με το πέρασμα των δεκαετιών, οι Κοζάκοι άρχισαν να επιλέγουν φίλους και αντιπάλους μεταξύ Πολωνών-Λιθουανών και Ρώσων. Εντέλει η Μεγάλη Αικατερίνη κατέκτησε την Κριμαία, ιδρύοντας την Συμφερόπολη(«πόλη του κοινού συμφέροντος») στην παλιά έδρα των Τατάρων, το ΆκΜετζίτι (Λευκό μασγίδιο-τζαμί χωρις μιναρέ) .
Κοζάκος του Δον
 
Οι Κοζάκοι έμειναν στην ιστορία της ανατολικής Ευρώπης ως ένα είδος λαού «αρματολών και κλεφτών».Επαιξαν σπουδαίο ρόλο στην διαμόρφωση μιάς Ουκρανίας ως ιδιαίτερης οντότητας απο την Ρωσική. Ενα μεγάλο μέρος τους, μαζί με τους παλαιούς αντιπάλους τους, τους Τατάρους, εντάχτηκαν στις δυνάμεις του Άξονα.Σε πρώτη φάση ,σε ανεξάρτητα σώματα προσπάθησαν να κρατήσουν ανοιχτούς τους δρόμους ανεφοδιασμού της ομάδας στρατιών Sud.
 

Είναι Καθαρή Δευτέρα, χτυπήστε καμιά κόλλα χαρτιού σε ένα διακορευτή, να δείτε τα κομφετί.