• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Η ευγενής μας τύφλωσις
Πάνος Θεοδωρίδης | 06.01.2015 | 10:13
 
Από το 1999, που κυκλοφόρησε το βιβλίο του Γιάννη Γιαννουλοπουλου με αυτόν τον τίτλο, νομίζω πως γράφεται απο αγνώστους, ο δεύτερος τόμος, όχι πλέον για την περίοδο 1897-1922, αλλά γιά το επώδυνο παρόν.
 
Ομφαλοσκόπηση, εμμονή στο Έθνος που το βαράνε ανεύθυνοι νταβατζήδες, άγνοια κινδύνου και τραγικές αναμενόμενες συνέπειες.
 
Εννοώ την χρήση του κεφαλαίου «τρομοκρατία» ή καλύτερα «πτυχές του αντάρτικου πόλεων» που απασχολεί τους πολίτες από την μεταπολίτευση,ως ενισχυτικό συστατικό στις εκλογές του 2015.
 
Για μένα ,η υπόθεση Χριστόδουλου Ξηρού, έχει βρεθεί πάλι στην επικαιρότητα, προκειμένου να υπάρξει συσχετισμός του Σύριζα με την κάλυψη οργανώσεων και ατόμων που εκτελούν ανθρώπους, προκαλούν πράξεις βίας και απευθύνουν διαγγέλματα στο Έθνος.
 
Έως το 2002,  επί ένα τέταρτο αιώνος ,οι κατηγορίες περι πολιτικής κάλυψης στρέφονταν κυρίως εναντίον του ΠΑΣΟΚ.
 
Όσο υπήρχε Καραμανλής και σκληρή διεκδίκηση του κεντρώου χώρου, αργά και νομοτελειακά, ο δείκτης των ηθικών αυτουργών και υπαιτίων, φάνηκε να δείχνει έναν ετεροκαθοριζόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο. Και η γκρίνια αφορούσε διαδικασίες των δικών που ακολούθησαν,όπως τι θέλουν μερικοί και γίνονται μάρτυρες υπεράσπισης και τέτοια.
 
Μετά την Κρίση πάντως, αναφάνηκε, λόγω κοινής καταβύθισης των δύο μεγάλων κομμάτων,η ανάγκη του ενός εκ των δύο, να απορροφήσει τον ακροδεξιό χώρο.
 
Ξεκίνησαν θεωρίες των δύο άκρων, οι διωκτικές αρχές ευδοκίμησαν επικοινωνιακά, το πάθος και ο πόθος της αντιτρομοκρατικής, μέσα απο γλαφυρές περιγραφές των μεθοδεύσεών της μεταφέρθηκαν σε ιδιαίτερο κεφάλαιο ανταποκριτών του χώρου, όπου ένα τουρλουμπούκι απο ελικόπτερα, βαλιτσάκια, συσχετίσεις των συγχρόνων ληστάρχων του κοινού ποινικού δικαίου με τα παιδιά των αγνών προθέσεων έδωσαν και πήραν αιφνίδιες επιτυχίες και εντυπωσιακές αποτυχίες.
 
Το κλειδί στην νέα ρύθμιση των ζητημάτων αυτών,ήταν η αναβάθμιση του ρόλου των πραιτωριανών δυνάμεων σε ενώσεις νέων παιδιών εκπαιδευμένων στην καταστολή και στην δημιουργία μιας ιδεολογικής πλατφόρμας, όπου η αντιπαράθεση με την Φυλή των διαμαρτυρομένων ,πήρε διαστάσεις συρράξεων στους δημόσιους αστικούς χώρους.
 
Κι απο πάνω, ελικόπτερα και ράτζιες σε γιάφκες, συλλήψεις  και λεπτομερής περιγραφή όχι μόνον των διαδικασιών μπουζουριάσματος, αλλά και αναλυτικες παρατηρήσεις γιά αντάρτες βορείων προαστείων και κομψά παράπονα που δεν βλέπει το γενικό κοινό τον πόνο του αδικημένου από την κοινωνία μπάτσου.
 
Η Αφήγηση, έχει πλέον πλοκή και κεφάλαια, έχει απ΄όλα:
 
Η δεκάτη εβδόμη Νοέμβρη, δεν είχε ποτέ «πρώτη φάση».
 
Αυτοί που πιάστηκαν μετά το 2002, ήταν το πολύ έφηβοι στην δεκαετία του 70.
Μιά ομάδα ενηλίκων ,ο λεγόμενος ΕΛΑ, πέρασαν ξυστά απο την ταύτιση με πράξεις ωμής βίας.
 
Η διάσταση απόψεων μεταξύ δύο ομάδων εγκλείστων,πέρασε στο DNA των πολιτών, και αναδείχτηκαν ομάδες νέων ακτιβιστών και ενόπλων με απόψεις.
 
Σε αυτά, η πραγματική δουλειά των διωκτικών δυνάμεων, δηλαδή για να το πούμε ωμά, το φύτεμα σπιούνων και καταδοτών, κρύφτηκε επιμελώς υπό την πρόταση «η αστυνομία είχε πληροφορίες ότι...»
 
Δημιουργήθηκε μια νέα Ηθική Τάξη: η Ορθή συμπεριφορά και η Ιδεολογική συνέπεια των προφυλακισμένων που κατηγορούνται γιά ένα σμήνος εγκληματικών πράξεων.
 
Πιάνουν τον Χριστόδουλο Ξηρό,ως ανέμελο ξανθό ποδηλάτη, που εμφανίζεται να έχει λεπτομερή σχέδια και υλικό να ανατινάξει τις φυλακές Κορυδαλλού, σε σχέδιο ονόματι Γοργοπόταμος.
 
Η κυβέρνηση κατηγορεί τον Σύριζα ότι δεν συνεχάρη την Αστυνομία γιά την επιτυχία της. Συγχαρητήρια που δεν έδωσε κανένα απολύτως κόμμα.
 
Τα δελτία «μπουκώνουν» απο λεπτομέρειες των κινήσεων Ξηρού, που μαζί με την δραστηριότητα του πρωθυπουργού στην Λάρισα και στον Εβρο, εκμηδενίζουν επικοινωνιακά την κίνηση Παπανδρέου και τις συνεδρίες του Σύριζα. Παράλληλα, ανακοινώνονται και επαληθεύονται αυτοεκπληρούμενες προφητείες γιά δεύτερη γιάφκα, για βανάκια και καποιους «πέντε» που μαζί με τον Χριστόδουλο θα εκτελούσαν την επιχείρηση, μερικές ώρες πριν πραγματοποιηθεί.
 
Κομβικό στοιχείο, ένα δελτίο ταυτότητας που κοπιάρεται χωρίς να κλαπεί.
 
Επίσης, δέκα προφυλακισμένοι, επιβεβαιώνουν όχι τον Ξηρό (που δε μίλησε σε κανέναν!) αλλά την Αφήγηση της Αστυνομίας. Δέκα, με υπογραφή. Και υπόσχονται συνέχιση της δράσης τους.
 
Ο Ξηρός αρνείται να απολογηθεί, όπως συνέβη και με τον Μαζιώτη, αλλά τάχιστα, επειδή οι προθεσμίες είναι σφιχτές, ο σιωπηλός Ξηρός, ενώ τον πηγαίνουν δεμένο στον ανακριτή, προλαβαίνει να δηλώσει, αφήνοντας παγωτό τους ακροατές του το εξής τρελό:
 
«έξω απο το ευρώ, ανάπτυξη με τα μέσα που διαθέτει η χώρα»
 
Ως αποαναπτυξιακός, τελευταία λέξη της μόδας μεταξύ των διανοουμένων...
 
Όλως παραδόξως, μερικά στελέχη του Σύριζα, πιεσμένα απο επικοινωνιακούς ανακριτές εμφανίζονται εδώ και εβδομάδες, να μη αποκλείουν αυτον τον πολιτικό χειρισμό.
 
Καθώς μου αρέσει το θέατρο, αλλά δεν ενδιαφέρομαι γιά τα θεάματα με νευρόσπαστα και μαριονέτες, σταματώ να παρακολουθώ. Μήτε πρόκειται.
 
Η άποψή μου γιά την πίεση προς τον Σύριζα, έχει επαρκώς καταγραφεί απο την 18η Φεβρουαρίου του 2014. Στο ποστάκι «Ό,τι ζήτε, έχει ξαναγίνει».
 
Καταλήγω:
 
Η μεθόδευση έχει φέρει πλήρες μπετονάρισμα στην ακροδεξιά επιχείρηση της κυβέρνησης.
 
Ο Σύριζα έχει πρόβλημα, εάν δεν ισχύσει η δική του αυτοεκπληρούμενη προφητεία, ήτοι να υπάρξει ένα υπερ αυτού πανίσχυρο πλειοψηφικό ρεύμα εκλογέων.
 
Δεν είναι ζήτημα αριθμών, αλλά εγκλωβισμού  μεγάλων ομάδων του πληθυσμού στην Αφήγηση του Νόμου και της Τάξης.
 
Δεν πιστεύω ότι τα υπόλοιπα τα διαχειρίζονται κλινικώς ηλίθιοι προβοκάτορες που απευθύνονται στο Ηλίθιο Τίποτε που ο καθένας μας διαθέτει εν αφθονία, με στόχο την δημιουργία ενός Μνημείου Εθνικής Ηλιθιότητας.
 
Απεναντίας ,μερικά ξέφτια που έφυγαν απο τον Αργαλειό του Συστήματος, με πείθουν πως συγκρούεται σε μαρμαρένια αλώνια, η Κουτοπονηριά με την Αμηχανία.
 
Ίσως αυτός ο δεύτερος τόμος να έχει τον τίτλο το Εθνικόν μας Γλαύκωμα.