• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Πίνακας του Δωρόθεου Ορφανίδη
Η επιστροφή στην Μεταφυσική
Πάνος Θεοδωρίδης | 30.11.2014 | 10:00
Γνωρίζω πως  παράγεται ένα θαύμα, πως η Σκέψη αναγκάζει μιά καρέκλα να αιωρείται και τα σχετικά, μόνο που δεν είμαι μεταφυσικός τύπος και τα θεωρώ δουλειές για σαλτιμπάγκους.
 
Για ένα φαινόμενο πάντως, διατηρώ ανυπόκριτον στωικόν θαυμασμό: να πορπατείς μιά ανήλιαγη επί αιώνες ρεμματιά, πνιγμένη σε ένα σαπισμένο πράσινο, και να σου έρχεται στα πάκια ένα παγωμένο αεράκι. Παρά τα βυτία ορθολογισμού και συνειρμικής παπάρας που κατανάλωσα, πιστεύω πως αύτη η ψύξις κρύβει το πνεύμα ενός άταφου νεκρού.
 
Κρύος ιδρώτας κυλάει δροσίζοντας τη μπάκα μου, όταν δοκιμάζω να καταλάβω τα οικονομικά οράματα του Σύριζα. Αλλά και τόσο ακατανόητα που είναι ,τα προτιμώ από την διαπραγμάτευση των άλλων. Τουλαχιστον βασίζονται σε μία υπόθεση εργασίας η οποία μοιάζει γοητευτική: ό,τι θα συμβεί σε μια διακυβέρνηση Σύριζα, θα έχει την αμέριστη λαϊκή συναίνεση. Η φοροδιαφυγή θα ακυρωθεί από την θερμουργό τάση των μπατακτσήδων να αρνηθούν τον εαυτό τους. Και η καταπολέμησή της, θα είναι το κλειδί της αναπτυξιακης λογικής. Όπου το Κράτος, ως υβρίδιο που γεννιέται από τα Μηνύματα των Νέων Καιρών, θα δίνει δουλειές, θα διοικεί τις εταιρείες του, δεν θα αφήσει πέπουλο διαφθοράς να πέσει καταγής στο απυρόβλητο.
 
Άσε που, παρά τα σήματα κινδύνου στην ευρωπαϊκή σκηνή, όπου σκηνοθετούν, κάνουν παραγωγές και υποδύονται ρόλους που τους εξαναγκάζει η λαϊκίστικη ακροδεξιά, η πολιτική ατμόσφαιρα, χάρη στους Podemos, τον Τσίπρα και τον Πέπε, θα καταυγάσει ένα αδιανόητο τοπίο, όπου ο αριστερισμός δεν θα έχει σχέση με καμιά παιδική αρρώστεια του κομμουνισμού, αλλά θα καθιερωθεί ως ο  μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί η δυναστική αντίληψη της ιστορίας: 
 
Αγωνιστές παντού, που ξέρουν τι τους γίνεται, θα διαμορφώσουν συλλογικότητες αδάμαστες. Κι έτσι ,θα εκλείψει η γκρίνια των παραπεταμένων ιδεολόγων που η φωνή τους σκεπάζεται απο το κροτάλισμα των αριθμητηρίων και τον απάνθρωπο οικονομισμό. Έτσι και η κυβερνώσα Νέα Ηθική Τάξη δυσκολεύεται από την Μαύρη Αντίδραση, θα ζητά την συνδρομή των συλλογικοτήτων.
 
Να τα δεχτώ όλα αυτά, ανκαι δεν παραπέμπουν σε ψυχρό αεράκι, αλλά σε μιά εποχή παγετώνων. Στην ουσία, και παρά το τάξιμο διορισμών και παρά τις υποσχέσεις για περισσότερο κράτος, χωρις δυνάμεις καταστολής και χωρις ασφυκτικό έλεγχο των πάντων απο ένα επιτελείο που χωράει σε μιά σαλοτραπεζαρία, εάν ο Σύριζα νικήσει, θα ζήσουμε μέρες του ελάχιστου δυνατού κράτους.
 
Πολλές απο τις διακηρύξεις θα ταξιδέψουν σε άδηλο μέλλον, άλλες υποσχέσεις θα εμποδιστούν απο την νευρωτική πολυφωνία. Ωστόσο ,λογαριάζω πως αμέτρητος λαός θα αισθανθεί κάπως χαμένος, αλλά και ανακουφισμένος. Για λόγους που δεν έχουν ακόμη εκτιμηθεί, προμετρηθεί, αναγνωριστεί.
 
Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να συγκεντρώσει το σύνολο της εθνικής δυσπιστίας. Ωστόσο, άν καταφέρει να βρει τους εκατόν ογδόντα, οι δεκαοχτώ μήνες που θα της απομείνουν δεν είναι ανέλπιδοι γι΄αυτήν.
 
Ωστόσο, οι πρόωρες εκλογές δεν έχουν μεταφερθεί ακόμη στον κάδο με τις ληγμένες προσδοκίες.
 
Μέσα στους λογαριασμούς και την μπακαλική των ημερών, η μεταφυσική διεκδικεί τον ρόλο της στο ελληνικό μέλλον.
 
Η ψήφος εξάλλου, είναι εργαλείο συναισθηματικής αγωγής.