• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Θεωρία εκ πλαγίων
Οι φυλές των Αθηναίων Δημάρχων: η πρώτη φουρνιά
Πάνος Θεοδωρίδης | 12.02.2014 | 14:50
Αναφέρομαι σε «Δημάρχους» και όχι για «υποψηφίους δημάρχους» επειδή άπαντες Δήμαρχοι αποκαλούνται, είτε εκλεγουν είτε όχι, δεκαετίες μετά την εκλογή ή την φυλλοροή τους. Παρεκτός και τους μπερδεύω με τους υφυπουργούς, τους προέδρους και τους γιατρούς, πράγμα όχι κρισίμου μάζης.
 
Καμίνης
 
Δεν του είχα δώσει καμιά σημασία εξαρχής, ανκαι η νίκη του επι του Κακλαμάνη σήμαινε πως την φυλή των λαμπερών αυτοπροσωποΕλλήνων μπορεί καμιά φορά να την γκώσει το φύλο των Ευρωπαίων ελεγκτοβόρων κοιμήσηδων.
 
Ηταν δικαστής ή συνήγορος σε κάτι δημόσιο, και ένας από τους ελαχιστους που γινόταν αν δεν πρόσεχε πιο πληκτικός ρήτορας από τον Κουβέλη. Τελικά, κατάφερε στη θητεία του να μετατρέψει την ανυπαρξία σε προτέρημα.
 
Αντιμετώπισε την Χρυσή Αυγή και μερικα αριστερά άκρα, πράγμα αυτονόητο για έναν άνθρωπο της Μέσης Ατραπού, ιδίως όταν ,ιππεύοντας επ΄αυτής, καταλαβαίνει πως η Ατραπός έχει ένα χαντάκι ασφαλείας τριών ποδών βάθους, από το οποίο δεν βγήκε ποτέ του.
 
Στις δημόσιες εμφανίσεις του ήταν προβλέψιμος, εγκαινίασε το ζοριλίκι εξ επόψεως Ευρωπαίου ντιλετάντη σε κατι τσαμπουκάδες, αλλα έκανε οικονομίες, χωρις να απολυσει ιδιαιτέρως πολλούς, έσφιξε τα λουριά των υπηρεσιών,και βαρυέμαι να διαβάζω απολογισμους που περιεχουν επικοινωνιακά νοσήματα, πλην νομίζω πως για δήμαρχος Κρίσης, τάισε και κοίμησε κόσμο, δεν έκανε ζήτημα την δράση των άλλων στους ίδιους χώρους.
 
Υποθέτω πως οι περισσότεροι κομματικοί σε αυτόν προσβλέπουν για να τους σώσει από την Χρυσή Αυγή στον δεύτερο γύρο. Υποθέτω επίσης πως εάν ο Σύριζα συνεργαζόταν με τέσσερις ή πέντε σαν τον Καμίνη στην αυτοδιοίκηση, στη διοίκηση και στον συντονισμό, σήμερα θα ζητούσε απλη ,τελείως απλη αναλογική, διότι για την κοινή γνώμη και χωρις τις προσωπικές προτιμήσεις μου (εξάλλου όταν ψηφίζω ,το διαπράττω σε πιο αριστερους χώρους) ο Σύριζα με Καμίνη στη θέση του Λαφαζάνη θα ήταν ήδη κυβέρνηση.Ο Λαφαζάνης θα ήταν Δήμαρχος-δεν χάνονται οι αξίες.
 
 
Σπηλιωτόπουλος
 
Κανένας άνθρωπος δεν μπόρεσε να με πείσει πως η Φυλή του δεν είναι σίγουρα των Γκέλλερ. Είναι ο Ρος, παρά τις επιπόλαιες εξωτερικες τους διαφορές.
 
Ο Ρος, φερ΄ειπείν είναι και όμορφος.
 
Αλλα στον ταρτουφισμό και στη πτωχαλαζονεία, συμβαδίζουν. Δεν ξέρω αν αποτελεί ουρά των παλαιών καραμανλικων ή πιστεύει πως επειδή ψέλλισε κάποτε κάτι για «μεσαίο χώρο», εμπότισε τους Αθηναίους ψηφοφόρους με αίσθηση ασφάλειας. 
 
Το να πεις «θα φωνάξω τον Δένδια» ή «θα σου δείξει ο Παναγιώταρος» είναι κοινοί τόποι προφορικής άμυνας. Αν πεις σε υποψήφιο  επιτιθέμενο «έρχεται ο Αρούλης και θα σου μοιράσει πόνο» θα τον στείλεις στο νοσοκομείο από ταμπλά.Απο λόξυγγα.
 
Ως Δήμαρχος ,αν κινηθεί με το δέκατο των επιθυμιών που έδειξε ως κάτι υψηλό στον Τουρισμό, θα έχει μάλλον ένα «όχημα χαράς» απ΄όπου θα βγαίνουν χαλιά, σύμβουλοι ,εδέσματα και δώρα, εκατοντάδες δώρα ποιότητος προς δωροληπτες.Ολα βάσει του δημοσίου λογιστικού.
 
Το ποσοστό του, στον δεύτερο γύρο, δεν θα το ζητήσει κανένας, επειδή αφ΄ενός θα είναι χαμηλό, αφ΄ετέρου οποιος τον ψηφίσει, θα το κανει για το λεωφορείο.
 
 
Καλκαμάνης
 
Εχει το ύφος του παραπεταμένου Ακίμ Ταμίρωφ στην «Αλφαβίλ» του Γκοντάρ: υπήρξε κάτι και τώρα ονειρεύεται να υπάρξει πάλι, αλλα το σενάριο έχει τα μπερδέματά του και αρκείται σε κινήσεις πόθου προς ό,τι του μιλά.  Και αντί να πείσει έναν δεδηλωμένο σκηνοθέτη (όχι τον Γκοντάρ πλεον) αλλα κάποιον Λανθιμο, εκπαιδευμένο στον στραγγαλισμό ταινιών και θεατών σε ένα αποτελεσματικό οξύ σεναρίου (σεναριοφόρτε) λέει πως «αυτός θα έπρεπε να γίνει» και εφορμά. Και μόνον που είναι μαζί του ο χειριστής του όρου «μπιζιμπόντης» Βύρων, αρκεί για να λαβουν από μία θέση των θεωρείο των γκρινιάρηδων του Μάπετ και να διορθώνουν τον Μπαμπινιώτη, όταν δεν το πράττουν για τον Τσώρτσιλ ή τον Κλεμανσώ. Η χειρότερή του στιγμή θα είναι εάν παρά τις προβλεψεις, περάσει στον δεύτερο γύρο, πλην απέναντί του θα είναι ο πιτσιρικάς ο Συριζαίος. Με τον Καμίνη απόντα ,θα αισθανθεί πως η μοίρα τον πρόδωσε «για ένα πουκάμισο αδειανό, για έναν Καμίνη»
 
 
Σακελλαρίδης
 
Ο Σύριζα έφτασε τ0 27% στην Α Αθήνας. Και οι δημοσκοπήσεις του δίνουν και παραπάνω. Στις δημοτικες, μπορεί να μη το φτάσει το ποσοστό,αφου η «ασφάλεια», η «τάξη» και άλλα ασαφή, βρίσκονται στην ατζέντα όλων των άλλων ,εκτός από τον Σύριζα.Εννοώ πως οι εκλογείς έχουν το μυαλο να τον τιμήσουν ως κυβέρνηση, αλλα θέλουν και κάποιον έστω δήθεν αυταρχικο να επιστατεί στις γειτονιές του. Επομένως, η σωστή τακτική για τον Σύριζα, είναι να διαλεξει έναν σύμμαχο, με πιθανότητεςνίκης, ώστε να παρουσιάσει, έστω από σπόντα, μεγάλα ποσοστά. Θα του κανουν καλό στις κανονικες εκλογές.Απορώ πόσο νέος πρέπει να είναι κάποιος και τόσο Σύριζα ώστε να  δεχτεί οποιοδήποτε ποσοστό κάτω του 27% που θα αποτελεσει αντικείμενο της εξής θριαμβευτικής διακοίνωσης του Μουρούτη: «πατώσαμε πανελληνίως αλλα τον Σύριζα τον πετάξαμε από το κεντρο των Αθηνών! Αντέξαμε στο Μακρυγιάννη, θυσιαστήκαμε στο Θησείο, ο Σκόμπι έστειλε Σπιτφάιαρ». Ναι, δεν είναι επανάληψη των Δεκεμβριανών, αλλα κάθε δεξιά καρδιά να αναστηθεί αν μάθει πως ,παρά τον όλεθρο, η Αθήνα έστειλε τον Σύριζα στα Θυμαράκια και ο Γαβριήλ, αρνουμενος την Βάρκιζα και την Καζέρτα, φεύγει καταδιωκόμενος στα γουναράδικα. Βέβαια υπάρχει μια πιθανότητα το 27% να εμφανιστεί, αλλα τότε όλοι οι άλλοι πρέπει να μοιραστουν από μισό πράσο στην πρασόπιττα. Αν το πετύχει, εμείς οι «ώριμοι» θα πεθάνουμε με Σύριζα. Αν όχι, πάλι μάγκες είναι, τουλαχιστον όσο μοιάζουν να ξέρουν τι  τους γίνεται.