• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Henrik Aa. Uldalen: “Corrode” [detail]
Shallow grave
Χρήστος Ξανθάκης | 21.10.2016 | 10:20
Νομίζω πως είναι λάθος εντελώς
να ξεκινάς την καριέρα σου
σ’ έναν τάφο ανάβαθο
δεν έχει χώρο για χορευτικές φιγούρες
ούτε καν για τα ποντίκια
που θα σκίσουν τις σάρκες σου
και θα είσαι μόνος σου εκεί μέσα
άλλος δεν χωράει
δεν χωράει η οικογένειά σου
δεν χωράνε οι φίλοι σου
δεν χωράνε τα ποντίκια
και το κορίτσι που δεν προσπάθησε
να σε φιλήσει
μόνος σ’ έναν τάφο
μπορώ να σκεφτώ χειρότερους τρόπους
για να ξεκινήσεις της καριέρα σου
αλλά θα πρέπει να υπολογίσεις
και τους ακόλουθους
όλο αυτό το τσούρμο
που θα σε πλαισιώνει
καθώς οδεύεις προς τη δόξα
ρηχός εσύ, ρηχός κι ο τάφος
και στενός κάπως, βρίσκουν οι αγκώνες
ένας άβολος, ανάβαθος λάκκος
για να σε φιλοξενήσει
εσένα και τις σκέψεις σου
και τις κρίσεις μεγαλείου
που παθαίνεις επί σειρά ετών
γιατί είσαι πλάσμα μοναδικό
φτιαγμένο για άνευ προηγουμένου καταστάσεις
ένας άνθρωπος όλων των εποχών
ένας ιδιοκτήτης όλων των τάφων
όπου στριμώχνονται ζωντανοί και πεθαμένοι
για μια θέση στο καλύτερο αύριο
στο καλύτερο κορίτσι
που θ’ ανοίξει τα χείλη του
για να φιλοξενήσει τον εαυτό σου
μισές δουλειές, μισές τάφοι
ολόκληρα φέρετρα στη σειρά
πρέπει να είναι μια απ’ αυτές τις μέρες
που πεθαίνουν όλοι
και δε γεννιέται κανείς
δε γεννιέται καν μια υποψία καριέρας
σε τάφο ανάβαθο
γιατί αφήνουν οι πάντες
την τελευταία τους πνοή
και την τελευταία δεκάρα
και βιάζονται με χώμα να σκεπαστούν
και ν’ ακούσουν τα καρφιά
να χώνονται στο ξύλο
αιωνία τους η μνήμη
αιωνία τους η απόλαυση
καίει το καντήλι τώρα σιμά κοντά
πέφτει η σκιά του στο μνήμα
κλαίει το κορίτσι τώρα σιμά κοντά
τα ποντίκια όπως περνούν
αγγίζουν με τις ουρές τους τα μποτάκια