• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Photo: Jan Von Holleben
The kid that never came
Χρήστος Ξανθάκης | 26.02.2015 | 23:43
Το παιδί που δεν ήρθε ποτέ
σε κοιτάει κάθε φορά
που στέκεσαι απέναντι
απ’ τον καθρέφτη
το παιδί που δεν ήρθε ποτέ
σ’ ακουμπάει κάθε φορά
που ανοίγεις τη ντουλάπα
κάθε φορά που κάνεις το σταυρό σου
χαμογελάει το παιδί που δεν ήρθε ποτέ
κι όταν χαζεύεις στην τηλεόραση
παίζει με το τηλεκτοντρόλ
με τα κουμπιά του τηλεκοντρόλ
και τα κομβία του υποκαμίσου σου
που τα ξήλωσε όλα το κωλόπαιδο
μ’ αυτά τα νυχάκια
που κόβουν σαν λάμες
μέσα στη νύχτα τα ξήλωνε ένα ένα
την ώρα που βάραινε η αναπνοή σου
απ’ το αλκοόλ
και σε ισοπέδωνε το πάπλωμα
ένα διαβολίνι, ένας καλικάντζαρος
μέτραγε τους σφυγμούς σου
και των πιστωτικών καρτών τα υπόλοιπα
με τα δάχτυλα μέτραγε
με τα δάχτυλα ποδιών και χεριών
γιατί τα παιδιά που ποτέ δεν έρχονται
δεν προλαβαίνουν να πάνε σχολείο
δεν προλαβαίνουν να μάθουν γράμματα
κι από αριθμούς δεν έχουν ιδέα
τον αριθμό της ταυτότητας
το ΑΦΜ
αυτό το νούμερο στο ΤΑΠ το τσίγκινο
είναι παιδιά που δεν θα πάνε στρατό
δεν θα τους έρθει περίοδος
και δεν θ’ ακούσουν τους δίσκους του Zappa
τα παιδιά που νομίζεις ότι θα φτάσουν
από στιγμή σε στιγμή
και ποτέ δεν έρχονται
σαν ένα τραίνο που κόλλησε
μαύρα μεσάνυχτα στις γραμμές
κόλλησε και σφήνωσε στις ράγες
ακίνητο από εδώ ως την αιωνιότητα
σκουριασμένο σαν το κλειδί του παιδικού δωματίου