• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ορέστης Μακρής: Ηθοποιός – σταρ – μύθος…
Είναι φαντάζομαι δύσκολο για τους νέους ανθρώπους, κι όταν λέω νέους ανθρώπους δεν εννοώ μόνο τους εικοσάρηδες και τους τριαντάρηδες αλλά γενικά τους κάτω των… εξήντα, να καταλάβουν βλέποντας τον Ορέστη Μακρή σε παλιές ελληνικές ταινίες το τι ήταν αυτός ο άνθρωπος για το ελληνικό θέατρο και ειδικά για την επιθεώρηση και για τον κινηματογράφο. Στις ταινίες είναι πάντα μια βαριά, ας πούμε, φιγούρα και κάνει συνήθως έναν αυστηρό άνθρωπο είτε αυτός είναι μπαμπάς, είτε καθηγητής, είτε κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Η αλήθεια είναι όμως ότι ο Ορέστης Μακρής υπήρξε για τουλάχιστον 30 χρόνια αναμφισβήτητος πρωταγωνιστής και σταρ της επιθεώρησης και ο τύπος του μεθυσμένου που έφτιαξε ήταν μοναδικός. Επί 30 χρόνια οτιδήποτε άλλο και να έπαιζε έπρεπε οπωσδήποτε να παίξει σε ένα νούμερο και τον μεθυσμένο πάνω στη σκηνή και μάλιστα, όπως διηγούνται οι σύγχρονοί του, σχεδόν κάθε μέρα ο «μεθυσμένος» του, ήταν λίγο καλύτερος από την προηγούμενη. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που αναφέρει ο Φώτης Μεταξόπουλος, όταν νεαρός χορευτής στο Ακροπόλ βρέθηκε στο καμαρίνι του Μακρή και έκπληκτος διαπίστωσε πως με το που άρχισε να βάφεται και να ετοιμάζεται να βγει στη σκηνή, σχεδόν άρχισε και να «μεθάει». Όταν κάποια στιγμή τελείωσε το μακιγιάζ και το ντύσιμό του κι ετοιμάστηκε να βγει στη σκηνή ήδη τρίκλιζε σαν εντελώς μεθυσμένος. Και τότε, ο Μεταξόπουλος του είπε «κύριε Μακρή το κορδόνι του παπουτσιού σας είναι λυμένο, αφήστε θα σας το δέσω εγώ» κι ο Μακρής γύρισε χαμογελώντας και του είπε, «βρε Φωτάκο δένουν τα κορδόνια τους οι μεθυσμένοι;».
 
Νομίζω ότι αυτό το περιστατικό θα έκανε τον Λι Στράσμπεργκ κι όλο το Actors Studio να μείνουν άλαλοι. Είναι όλη η περίφημη «Μέθοδος» του Actors Studio από έναν άνθρωπο που δεν είχε καν ακούσει γι’ αυτήν. Βέβαια το 1956 όταν πήγε η ταινία «Το αμαξάκι» στο Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι αν δεν κάνω λάθος, κάποιοι αναρωτήθηκαν αν ο ηθοποιός που πρωταγωνιστεί είναι ο πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας και νόμιζαν πως τους κορόιδευαν όταν τους είπαν πως ήταν απλώς ένας νουμερίστας της επιθεώρησης.
 
Το 1950 ο Ορέστης Μακρής πρωταγωνίστησε στην ταινία «Ο μεθύστακας» του Γιώργου Τζαβέλα. Ο Τζαβέλας είχε την ευφυή ιδέα να κάνει τον επιθεωρησιακό τύπο του Μακρή δραματικό ρόλο και με την πολύτιμη διδασκαλία του βέβαια ο Μακρής θριάμβευσε. «Ο μεθύστακας» κατέχει ακόμα το ρεκόρ από το 1950 της πιο εμπορικής ταινίας στο κέντρο της Αθήνας στην πρώτη προβολή. Γύρω στις 305.000 εισιτήρια. Τουλάχιστον μια δεκαετία ο Μακρής ήταν ίσως ο πιο εμπορικός Έλληνας ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου. Μέσα στην δεκαετία του ´50, στα πέντε από τα δέκα χρόνια ήταν πρωταγωνιστής της πιο εμπορικής ταινίας της χρονιάς!
 
Το 1965 δήλωσε ότι αποχωρεί από το θέατρο και όταν τον ρώτησε ο Μίμης Τραϊφόρος γιατί;… που είναι τόσο νέος… και μια χαρά, ο Μακρής απάντησε πως δεν αξίζει τον κόπο αυτό το κοινό, όπως έχει εξελιχθεί, τέτοια προσπάθεια. Κάποτε οι θεατές έβαζαν τα καλά τους για να έρθουν στο θέατρο κι εμείς γι’ αυτό το λόγο βάζαμε τον καλύτερο εαυτό μας. Τώρα έρχονται όπως όπως και ούτε σέβονται. Οπότε…
 
Αυτά το 1965, έπαιξε στον κινηματογράφο για λίγο ακόμα έως το 1970 και στις 29 Ιανουαρίου του 1975 έφυγε από τη ζωή ήσυχα και ήρεμα σπίτι του.
 
Ο Ορέστης Μακρής γεννήθηκε το 30 Σεπτεμβρίου του 1899 στη Χαλκίδα, πολέμησε στο μέτωπο της Μικράς Ασίας κι εκεί ήταν που ένας αξιωματικός τον είδε να τραγουδά σε μια στρατιωτική, θεατρική παράσταση και του είπε πως όταν απολυθεί πρέπει να βγει στο θέατρο. Ο Μακρής τότε φανατικός βενιζελικός κι οξύθυμος νεαρός πήγε ακόμα και φυλακή όταν αρπάχθηκε με έναν ταγματάρχη για τα πολιτικά. Όταν τέλειωσε το στρατιωτικό και τέλειωσαν και οι πόλεμοι σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο και βγήκε στο θέατρο ως τενόρος το 1924 με το θίασο οπερέτας της τότε πρωταγωνίστριας Ροζαλίας Νίκα. Καθιερώθηκε με την οπερέτα «Μις Τσάρλεστον» δίπλα στην μεγάλη πρωταγωνίστρια της εποχής Αφροδίτη Λαουτάρη και το 1929 σε μια περιοδεία στην Αίγυπτο ο Αιμίλιος Βεάκης τον είδε να κάνει τον μεθυσμένο για πλάκα στην παρέα σε μια βραδινή τους έξοδο. Του είπε πως είναι εξαιρετικός και πως πρέπει να γίνει νούμερο. Αυτό έγινε στην επιθεώρηση «Φιλ Καρακόλ»– σημαίνει «στο τμήμα»– και από κει και πέρα γεννήθηκε ο μύθος του μεθυσμένου Ορέστη Μακρή. Από κει και πέρα τα πάντα ανήκουν στο χώρο του μύθου.
 
Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ´20 ήταν που έκανε και το ντεμπούτο του στο σινεμά ο Ορέστης Μακρής, ένα πέρασμα από την –πιο φρικτή δεν γίνεται– ταινία του Αχιλλέα Μαδρά «Ο μάγος της Αθήνας». Έπρεπε να περάσουν πάνω από 20 χρόνια για να έρθει η ώρα του «Μεθύστακα» που τον καθιέρωσε στο σινεμά. Ήδη όμως ο γοητευτικός τενόρος της δεκαετίας του ´20 στα χρόνια του ´30 είχε εξελίχθεί σε έναν σπουδαίο νουμερίστα της επιθεώρησης και στη δεκαετία του ´40 ανήκε στους περίφημους «πέντε άσους» της επιθεώρησης μαζί με τον Αυλωνίτη, τον Κοκκίνη, τον Μαυρέα και τον Φιλιππίδη.
 
Τέλη της δεκαετίας του ´20 είναι που γνώρισε και την γυναίκα του Βαρβάρα, την ερωτεύτηκε τρελά, την έκλεψε γιατί οι γονείς της δεν τον θέλανε γιατί ήταν ηθοποιός και γι’ αυτό έκανε χρόνια να μιλήσει με τα πεθερικά του. Έζησε μαζί της μέχρι το θάνατό του, με παιδιά, εγγόνια, ένα ωραίο σπίτι στα βόρεια προάστια και μάλιστα έλεγε πάντα σχετικά με το πόσο αγαπούσε τη γυναίκα του, πως όταν τα παιδιά του τύχαινε να την στεναχωρήσουν τους έλεγε «Να φύγετε. Εγώ μ’ αυτή θα ζήσω, αυτή είναι η σύντροφός μου και η καρδιά μου. Εσάς σας γέννησα έτσι από κέφι. Ενώ τη μάνα σας την αγαπώ»…
 
Βαθιά αξιοπρεπής και πολύ σοβαρός και στα καμαρίνια του θεάτρου και στην καθημερινή του ζωή, λένε ότι έμοιαζε περισσότερο με γυμνασιάρχη παρά με ηθοποιό και δη της επιθεώρησης εκείνης της εποχής. Δεν έπινε, παρόλο το μύθο του μπεκρή, επέβαλλε και μόνο με την παρουσία και την συμπεριφορά του τον σεβασμό απ’ όλους, ακόμα και ο πανίσχυρος επιχειρηματίας Βασίλης Μπουρνέλης του μιλούσε στον πληθυντικό, ήταν μακριά απ΄ όλα τα κουτσομπολιά του θεάτρου, όπως επίσης και απ’ όλες τις περιττές δημόσιες εμφανίσεις. Και το κοινό πραγματικά τον λάτρευε.
 
Ο κόσμος σήμερα βέβαια δεν ξέρει τι ήταν ο Μακρής στο θέατρο, αλλά ευτυχώς γι’ αυτόν γύρισε και ωραίες και σπουδαίες ταινίες κι έτσι το μέγεθος του ταλέντου του μπορούν όλοι να το απολαμβάνουν ακόμα.